Hebrews 2

Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ហេតុនេះ យើងត្រូវតែយកចិត្តទុកដាក់ឲ្យរឹតតែខ្លាំងថែមទៀត ចំពោះសេចក្ដីដែលយើងបានឮ ក្រែងយើងរសាត់ចេញពីសេចក្ដីទាំងនេះបាត់ទៅ។

2ប្រសិន‌បើព្រះ‌បន្ទូលដែលពួកទេវតាបានថ្លែងប្រាប់នោះ ជាការពិត ដូច្នេះ អ្នកដែលប្រព្រឹត្តរំលង ហើយរឹងចចេស ត្រូវទទួលទោសទៅហើយ

3ធ្វើដូចម្តេចឲ្យយើងរួចខ្លួនបាន បើយើងធ្វេសប្រហែសនឹងការសង្គ្រោះដ៏ធំដូច្នេះ? ជាដំបូង ព្រះ‌អម្ចាស់បានផ្សាយការសង្គ្រោះមក ហើយអស់អ្នកដែលបានឮ ក៏បានបញ្ជាក់ប្រាប់យើងដែរ។

4ព្រះបានធ្វើបន្ទាល់ជាមួយពួកគេ ដោយសម្តែងការអស្ចារ្យ និងឫទ្ធិ‌បារមីជាច្រើនយ៉ាង ទាំងចែកព្រះ‌វិញ្ញាណបរិសុទ្ធមក តាមព្រះ‌ហឫ‌ទ័យរបស់ព្រះ‌អង្គ។

5រីឯបរិលោកដែលយើងនិយាយនេះ ព្រះមិនបានប្រគល់ឲ្យនៅក្រោមអំណាចរបស់ពួកទេវតាទេ។

6ប៉ុន្ដែ មានម្នាក់បានធ្វើបន្ទាល់នៅកន្លែងមួយថា៖ «តើមនុស្សជាអ្វី បានជាព្រះ‌អង្គនឹកគិតដល់គេ ឬកូនមនុស្សជាអ្វី បានជាព្រះ‌អង្គយកព្រះ‌ហឫ‌ទ័យទុកដាក់នឹងគេដូច្នេះ?

7ព្រះ‌អង្គបានធ្វើឲ្យគេទាបជាងពួកទេវតាតែមួយរយៈទេ ក៏បានប្រទានសិរីល្អ និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះឲ្យ ទុកជាមកុដ

8ព្រះ‌អង្គបានបង្ក្រាបគ្រប់ទាំងអស់ នៅក្រោមជើងគេ» ព្រះ‌អង្គបានបង្ក្រាបគ្រប់ទាំងអស់ គឺមិនបានទុកអ្វី ដែលមិនចុះចូលសោះឡើយ។ ឥឡូវនេះ យើងមិនទាន់ឃើញថាគ្រប់ទាំងអស់ចុះចូលនៅឡើយទេ

9តែយើងឃើញព្រះ‌យេស៊ូវ ដែលព្រះបានធ្វើឲ្យទាបជាងពួកទេវតាមួយរយៈ ដោយព្រះ‌អង្គបានរងទុក្ខ និងសុគត ឥឡូវនេះ ព្រះ‌អង្គបានទទួលសិរីល្អ និងព្រះកិត្តិ‌នាមទុកជាមកុដ។ ដោយសារព្រះ‌គុណរបស់ព្រះ ដែលទ្រង់បានសុគតជំនួសមនុស្សទាំងអស់។

10អ្វីៗទាំងអស់កើតមានឡើងដោយសារព្រះ‌អង្គ ហើយដោយព្រះ‌អង្គចង់នាំកូនជាច្រើនមកក្នុងសិរី‌ល្អ នោះគួរគប្បីឲ្យព្រះ‌អង្គបានធ្វើឲ្យម្ចាស់នៃការសង្គ្រោះ បានគ្រប់លក្ខណ៍ ដោយរងទុក្ខលំបាក។

11ដ្បិតព្រះ‌អង្គដែលបានញែកជាបរិសុទ្ធ និងអស់អ្នកដែលព្រះ‌អង្គញែកជាបរិសុទ្ធ សុទ្ធតែចេញមកពីប្រភពតែមួយ។ ហេតុនេះហើយបានជាព្រះ‌អង្គមិនខ្មាសនឹងហៅគេជាបង‌ប្អូនឡើយ

12ព្រះ‌អង្គមានព្រះ‌បន្ទូលថា៖ «ទូលបង្គំនឹងប្រកាសពីព្រះ‌នាមរបស់ព្រះ‌អង្គដល់ពួកបង‌ប្អូនទូលបង្គំ ទូលបង្គំនឹងច្រៀងសរសើរព្រះ‌អង្គ នៅកណ្តាលក្រុមជំនុំ»

13ព្រះ‌អង្គមានព្រះ‌បន្ទូលទៀតថា៖ «ទូលបង្គំទុកចិត្តដល់ព្រះ‌អង្គ» ហើយថា «មើល៍ ទូល‌បង្គំនៅជាមួយពួកកូនចៅ ដែលព្រះបានប្រទានមកទូល‌បង្គំ» ។

14ដូច្នេះ ដោយព្រោះកូនចៅនោះជាប់សាច់ឈាមនឹងគ្នា ព្រះ‌អង្គក៏ទទួលចំណែកជាសាច់ឈាមដូច្នោះដែរ ដោយព្រះ‌អង្គសុគត ដើម្បីបំផ្លាញអានោះដែលមានអំណាចលើសេចក្តីស្លាប់ គឺអារក្ស

15ហើយរំដោះអស់អ្នកដែលជាប់ជាបាវបម្រើអស់មួយជីវិត ដោយសារការភ័យខ្លាច ឲ្យបានរួចវិញ។

16ដ្បិតព្រះ‌អង្គពិតជាមិនបានយាងមកជួយពួកទេវតាទេ គឺជួយពូជពង្សលោកអ័ប្រា‌ហាំវិញ។

17ហេតុនេះហើយបានជាគួរឲ្យព្រះ‌អង្គ មានលក្ខណៈដូចបង‌ប្អូនរបស់ព្រះ‌អង្គគ្រប់ជំពូកដែរ ដើម្បីធ្វើជាសម្តេចសង្ឃ ដែលមានព្រះ‌ហឫ‌ទ័យមេត្តា‌ករុណា ហើយក៏ស្មោះត្រង់ក្នុងការបម្រើព្រះ ដើម្បីថ្វាយយញ្ញ‌បូជាសម្រាប់រំដោះប្រជាជនឲ្យរួចពីបាប។

18ដ្បិតដោយព្រះ‌អង្គបានរងទុក្ខលំបាក ទាំងត្រូវល្បួង ព្រះ‌អង្គក៏អាចជួយអស់អ្នក ដែលត្រូវល្បួងបានដែរ។

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →