Proverbs 24

Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →

1កុំមានចិត្តច្រណែននឹងមនុស្សអាក្រក់ឡើយ ក៏កុំឲ្យចង់ប្រាថ្នាទៅនៅជា‌មួយគេដែរ

2ដ្បិតចិត្តគេគិតគូរតែកាលសង្កត់‌សង្កិន ហើយបបូរមាត់គេពោលតែសេចក្ដីប្រទូស‌រ៉ាយ។

3ការដែលសង់ផ្ទះឡើងបាន ក៏ដោយ‌សារប្រាជ្ញា និងដោយ‌សារយោបល់ ដែលផ្ទះនោះបានតាំងនៅជាមាំ‌មួន

4ហើយដោយ‌សារតម្រិះ នោះបន្ទប់ទាំង‌ឡាយបានពេញ ដោយគ្រប់ទាំងទ្រព្យសម្បត្តិដ៏វិសេស ជារបស់ដែលគាប់ចិត្ត។

5មនុស្សមានប្រាជ្ញាមានកម្លាំងខ្លាំង ហើយអ្នកដែលមានតម្រិះ មានកម្លាំងកាន់តែខ្លាំងឡើង

6ដ្បិតដោយមានការជួយគំនិត ដែលប្រកបដោយប្រាជ្ញា នោះឯងនឹងអាចធ្វើសឹកសង្គ្រាមបាន ហើយដោយមានអ្នកប្រឹក្សាជាច្រើននោះ ទើបបានជ័យជម្នះ។

7ប្រាជ្ញាជារបស់ខ្ពស់ហួសល្បត់មនុស្សល្ងី‌ល្ងើ គេមិនបើកមាត់នៅត្រង់ទ្វារក្រុងឡើយ។

8អ្នកណាដែលគិតគូរបង្កើតអំពើអាក្រក់ នោះនឹងបានឈ្មោះថាជាមនុស្សកោងកាច។

9គំនិតគិតពីសេចក្ដីចម្កួត នោះជាអំពើបាប ហើយអ្នកដែលចំអកមើលងាយ ក៏ជាទីស្អប់ខ្ពើមដល់មនុស្សទាំង‌ឡាយ។

10ប្រសិន‌បើឯងមិនក្លាហានក្នុងថ្ងៃលំបាក បានសេចក្កីថាឯងមានកម្លាំងខ្សោយណាស់។

11ចូរជួយសង្គ្រោះពួកអ្នក ដែលគេនាំទៅឲ្យត្រូវស្លាប់ ហើយរាំងរាពួកអ្នកដែលកំពុងតែទៅទីសម្លាប់ចុះ

12បើអ្នកថា «មើល៍! យើងមិនបានដឹងទេ» តើមិនមែនព្រះ‌អង្គទេ ដែលថ្លឹងមើលចិត្ត និងជ្រាបទាំងអស់? តើមិនមែនព្រះ‌អង្គទេដែលថែ‌រក្សាព្រលឹងអ្នក ក៏ស្គាល់អ្នកច្បាស់? ហើយតើព្រះ‌អង្គមិនសងដល់មនុស្សទាំង‌ឡាយ តាមការដែលគេប្រព្រឹត្តទេឬ?

13កូនអើយ ចូរបរិ‌ភោគទឹកឃ្មុំចុះ ដ្បិតជារបស់ឆ្ងាញ់ ហើយសំណុំឃ្មុំដែលមានរស់ផ្អែមដល់មាត់ឯង។

14គឺយ៉ាងនោះ ដែលឯងនឹងដឹងថាប្រាជ្ញាក៏ល្អ ដល់ព្រលឹងឯងដែរ បើឯងរកប្រាជ្ញានោះឃើញ នោះនឹងបានរង្វាន់ ហើយសេចក្ដីសង្ឃឹមរបស់ឯង នឹងមិនត្រូវកាត់បង់ឡើយ។

15នែ៎ មនុស្សអាក្រក់អើយ កុំលបចាំប្រទូស្តនឹងលំ‌នៅ របស់មនុស្សសុចរិតឡើយ កុំបំផ្លាញទីស្នាក់នៅរបស់គេឲ្យសោះ

16ដ្បិតមនុស្សសុចរិត ទោះបើគេដួលដល់ប្រាំពីរដងក៏ដោយ គង់តែនឹងក្រោកឡើងវិញបាន តែមនុស្សអាក្រក់ត្រូវទម្លាក់ ទៅក្នុងសេចក្ដីអន្ត‌រាយវិញ។

17កុំឲ្យមានចិត្តរីក‌រាយ ក្នុងកាលដែលខ្មាំងសត្រូវឯងដួលចុះឡើយ ក៏កុំឲ្យមានចិត្តសប្បាយ ក្នុងកាលដែលគេត្រូវទម្លាក់ទៅដែរ

18ក្រែងព្រះ‌យេហូវ៉ាទតឃើញ ហើយការនោះមិនគាប់ដល់ព្រះ‌ហឫ‌ទ័យ រួចព្រះ‌អង្គបង្វែរសេចក្ដីក្រោធចេញពីអ្នកនោះវិញ។

19កុំឲ្យក្តៅចិត្តដោយព្រោះមនុស្ស ដែលប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ឡើយ ក៏កុំឲ្យច្រណែននឹងមនុស្សកោងកាចដែរ

20ដ្បិតនឹងគ្មានរង្វាន់ណា ឲ្យដល់មនុស្សដែលប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ឡើយ ហើយចង្កៀងរបស់មនុស្សកោងកាច នឹងត្រូវរលត់ទៅ។

21កូនអើយ ចូរកោតខ្លាចដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ា ហើយដល់ស្តេចផង កុំសេព‌គប់នឹងមនុស្សដែលតែងតែសាវាឡើយ

22ដ្បិតសេចក្ដីអន្ត‌រាយនឹងលោមកលើគេភ្លាម តើអ្នកណានឹងអាចស្គាល់ការវិនាស ដែលមកពីព្រះនឹងស្តេចនោះបាន?

23សេចក្ដីទាំងនេះក៏ជាពាក្យពោលទុក របស់ពួកអ្នកប្រាជ្ញាដែរ គឺថាការដែលយោគ‌យល់ខាងអ្នកណា ក្នុងរឿងក្តី នោះមិនល្អទេ។

24អ្នកណាដែលកាត់ឲ្យមនុស្សអាក្រក់ថា «ឯងសុចរិតទេ» នោះបណ្ដា‌ជននឹងប្រទេចផ្ដាសាដល់អ្នកនោះ ហើយអស់ទាំងសាសន៍នឹងស្អប់ខ្ពើមអ្នកនោះដែរ

25តែឯអ្នកណាដែលបន្ទោសដល់មនុស្សអាក្រក់វិញ គេនឹងពេញចិត្តចំពោះអ្នកនោះ ហើយនឹងមានពរយ៉ាងវិសេស មកស្ថិតលើអ្នកនោះដែរ។

26អ្នកណាដែលតបឆ្លើយ ដោយពាក្យត្រឹមត្រូវ នោះគេនឹងថើបអ្នកនោះដោយបបូរមាត់។

27ចូរត្រៀមការឯងនៅខាងក្រៅចុះ ហើយរៀបចំសម្រាប់ខ្លួន នៅឯវាលជាមុនសិន ទើបសង់ផ្ទះឯងឡើងជាក្រោយ។

28កុំឲ្យធ្វើបន្ទាល់ទាស់នឹងអ្នកជិតខាង ដោយឥតហេតុឡើយ ក៏កុំឲ្យបញ្ឆោតដោយបបូរមាត់ឯងដែរ។

29កុំឲ្យពោលដូច្នេះឡើយថា យើងនឹងប្រព្រឹត្តដល់គេ ដូចជាគេបានប្រព្រឹត្តដល់យើងដែរ យើងនឹងសង់ដល់អ្នកនោះតាមការ ដែលគេបានប្រព្រឹត្តរួចហើយ។

30យើងបានដើរក្បែរចម្ការ របស់មនុស្សខ្ជិលច្រអូស ហើយក្បែរដំណាំទំពាំង‌បាយ‌ជូរ របស់មនុស្សដែលឥតមានប្រាជ្ញា

31នោះឃើញថា មានបន្លាដុះគ្របពេញហើយ ដីនោះដេរ‌ដាសដោយព្រៃទ្រុប‌ទ្រុល ឯរបងក៏រលំដែរ។

32នោះយើងបានរំពឹងមើល ហើយពិចា‌រណាដោយល្អិត យើងយល់ឃើញ ហើយទទួលសេចក្ដីបង្រៀនថា

33ដេកបន្តិច ងោកបន្តិច ឱបដៃសម្រាកបន្តិច

34យ៉ាងនោះសេចក្ដីកម្សត់ទុគ៌តរបស់ឯង និងលោមកដល់ដូចជាចោរប្លន់ ព្រមទាំងសេចក្ដីខ្វះខាត ដូចជាមនុស្សកាន់គ្រឿងអាវុធផង។

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →