Proverbs 6

Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1កូនអើយ ប្រសិនបើឯង បានធានាឲ្យអ្នកជិតខាងឯង ប្រសិនបើឯងបានសន្យាជំនួសអ្នកដទៃ

2នោះឯងបានជាប់អន្ទាក់ ដោយ‌សារពាក្យសន្យារបស់ឯង គឺឯងបានត្រូវចាប់ហើយ ដោយពាក្យសម្ដីដែលចេញពីមាត់ឯងមក

3នោះកូនអើយ ចូរធ្វើដូច្នេះវិញ ហើយដោះខ្លួនឲ្យរួចចុះ ដ្បិតឯងបានធ្លាក់ទៅក្នុងកណ្ដាប់ដៃ នៃអ្នកជិតខាងឯងហើយ។ ដូច្នេះ ចូរទៅជួបអ្នកជិតខាងឯងភ្លាម ហើយអង្វរគេជាបន្ទាន់។

4កុំឲ្យភ្នែកឯងដេកលក់ ឬឲ្យត្របកភ្នែកឯងរលីវឡើយ។

5ចូរដោះខ្លួនចេញ ដូចជាប្រើសដែលខំប្រឹង ឲ្យរួចពីកណ្ដាប់ដៃនាយព្រាន ហើយដូចជាសត្វហើរ ឲ្យរួចពីដៃនៃអ្នកដែលចាប់វា ។

6ឱមនុស្សខ្ជិលច្រអូសអើយ ចូរទៅមើលស្រមោចចុះ ចូរពិចារ‌ណាផ្លូវទាំងប៉ុន្មានរបស់វា ហើយមានប្រាជ្ញាឡើង។

7វាគ្មានមេ គ្មានអ្នកត្រួតត្រា ឬគ្មានអ្នកគ្រប់‌គ្រងឡើយ

8គង់តែវាផ្គត់‌ផ្គង់អាហារវានៅខែប្រាំង ហើយក៏ប្រមូលស្បៀង ទុកនៅក្នុងរដូវចម្រូតបាន។

9ឱមនុស្សខ្ជិលច្រអូសអើយ តើឯងនឹងដេកដល់កាលណា តើដល់កាលណាបានឯងក្រោកពីការដេកលក់?

10ដេកបន្តិច ងោកបន្តិច ឱបដៃសម្រាកបន្តិច

11យ៉ាងនោះ សេចក្ដីកម្សត់ទុគ៌តរបស់ឯង និងលោមកដល់ដូចជាចោរប្លន់ ព្រមទាំងសេចក្ដីខ្វះខាត ដូចជាអ្នកកាន់គ្រឿងអាវុធ។

12ឯមនុស្សចោល‌ម្សៀត ជាពួកអ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើទុច្ចរិត គឺជាមនុស្សដែលប្រើមាត់ពោលពាក្យវៀច

13ជាអ្នកដែលមិចភ្នែក ហើយធ្វើជាទីសម្គាល់ ដោយជើង និងដៃ

14ជាអ្នកដែលមានសេចក្ដីវៀចនៅក្នុងចិត្ត ក៏តែងតែគិតគូរបង្កើតការអា‌ក្រក់ជា‌និច្ច ព្រមទាំងសាប‌ព្រោះការទាស់‌ទែងគ្នា។

15ដូច្នេះ សេចក្ដីអន្ត‌រាយរបស់វា និងលោមកភ្លាមមួយរំពេចក្នុងពេលបន្ទាន់នោះ វានឹងត្រូវបាក់បែកឥតមានអ្វីជួយផង។

16មានប្រាំមួយមុខ ដែលព្រះ‌យេហូវ៉ាស្អប់ មានប្រាំពីរផង ដែលព្រះ‌អង្គខ្ពើមឆ្អើម

17គឺភ្នែកឆ្មើង‌ឆ្មៃ អណ្ដាតភូត‌ភរ ដៃដែលកម្ចាយឈាមមនុស្សឥតទោស

18ចិត្តដែលគិតគូរបង្កើតអំពើអា‌ក្រក់ ជើងដែលរហ័សរត់ទៅប្រព្រឹត្តអា‌ក្រក់

19និងសាក្សីក្លែង‌ក្លាយ ដែលពោលពាក្យកំភូត ហើយមនុស្សដែលសាប‌ព្រោះសេចក្ដី ទាស់‌ទែងគ្នាក្នុងពួកបង‌ប្អូនមួយដែរ។

20កូនអើយ ចូររក្សាទុកនូវសេចក្ដីបណ្ដាំ របស់ឪពុកឯងចុះ ក៏កុំឲ្យបោះ‌បង់ចោលដំបូ‌ន្មាន របស់ម្តាយឯងឡើយ។

21ចូរចងក្រៀកនៅនឹងចិត្តឯងជា‌និច្ច ហើយភ្ជាប់នៅកឯងផង

22កាលណាឯងដើរ បណ្ដាំនោះនឹងនាំមុខឯង កាលណាដេកលក់ នោះនឹងចាំយាមរក្សាឯង ហើយកាលណាភ្ញាក់ ដំបូន្មាននោះនឹងនិយាយរកឯង។

23ដ្បិតពាក្យបណ្ដាំនោះ ជាចង្កៀង ហើយដំបូ‌ន្មាននោះ ជាពន្លឺ ឯសេចក្ដីបន្ទោស នៃពាក្យប្រៀន‌ប្រដៅ នោះជាផ្លូវជីវិតហើយ

24ដើម្បីរក្សាឯងឲ្យរួចពីស្ត្រីអា‌ក្រក់ គឺឲ្យរួចពីអណ្ដាតដ៏រអិលរបស់ស្រីផិតក្បត់។

25កុំឲ្យឯងមានតណ្ហាខ្មួល‌ខ្មាញ់ ចំពោះរូបឆោម‌ឆាយរបស់គេឡើយ ក៏កុំឲ្យគេចាប់ឯងទៅដោយ‌សារត្របកភ្នែកគេដែរ

26ដ្បិតថ្លៃឈ្នួលរបស់ស្រីពេស្យា នោះត្រឹមតែនំបុ័ងមួយចំណិតប៉ុណ្ណោះ តែប្រពន្ធរបស់អ្នកដទៃវិញ តែងដេញចាប់យកជីវិតដ៏វិសេស។

27តើមនុស្សនឹងយកភ្លើងមកដាក់នៅទ្រូង ឥតឆេះដល់ខោអាវខ្លួនបានឬ?

28តើនឹងដើរលើរងើកភ្លើង ឥតរលាកដល់ជើងបានដែរឬ?

29ដូច្នេះ អ្នកណាដែលចូលទៅឯប្រពន្ធ របស់អ្នកជិតខាង នោះក៏ដូចគ្នាដែរ អ្នកណាដែលប៉ះពាល់នឹងនាង នោះមិនរួចពីមានទោសឡើយ។

30មនុស្សរមែងមិនស្អប់ដល់ចោរ គឺបើវាលួច ឲ្យតែបានឆ្អែតពោះប៉ុណ្ណោះ ក្នុងវេលាដែលស្រេកឃ្លាននោះទេ។

31តែបើទាន់ឃើញវា នោះគង់តែត្រូវឲ្យវា សងមួយជាប្រាំពីរវិញដែរ វាត្រូវសងដល់ទៅគ្រប់របស់ ដែលនៅក្នុងផ្ទះខ្លួនទាំងអស់ផង។

32ប៉ុន្តែ ឯអ្នកណាដែលលួចប្រពន្ធគេ នោះជាអ្នកឥតមានគំនិតឡើយ អ្នកណាដែលប្រព្រឹត្តអំពើយ៉ាងនោះ ឈ្មោះថាចង់បំផ្លាញជីវិតខ្លួនហើយ។

33អ្នកនោះនឹងត្រូវសៅ‌ហ្មង ហើយអាប់យស និងលុបសេចក្ដីត្មះ‌តិះដៀល ចំពោះអ្នកនោះចេញមិនបាត់ឡើយ។

34ដ្បិតសេចក្ដីប្រចណ្ឌជាសេចក្ដីក្តៅក្រហាយ របស់មនុស្ស ហើយគេនឹងមិនប្រណីក្នុងថ្ងៃសងសឹកទេ។

35គេមិនព្រមទាំងក្រឡេកមើល តម្លៃលោះណាមួយផង ហើយទោះបើឯងជូនជំនួនដល់គេជាច្រើន ក៏ដោយ គង់តែមិនបានរម្ងាប់ចិត្តដែរ។

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →