bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Kurdish
/
Kurdish (Kurmanji Încîl)
/
Lamentations 3
Lamentations 3
Kurdish (Kurmanji Încîl)
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 4 →
1
Ew mirovê ku ji ber xezeba gopalê Xudan Êş û elem kişand, ez im.
2
Wî ez ajotim û ne di ronahiyê de, Lê di tariyê de meşandim.
3
Tevahiya rojê, dîsa dîsa Bi dijwarî li dijî min destê xwe radike.
4
Wî çerm û goştê min helandin, Wî hestiyên min şikandin.
5
Wî li dijî min dîwar çêkir Û der û dora min bi êş û tengasiyê pêça.
6
Wekî miriyên dema berê, Wî ez li taristanê dam rûniştandin.
7
Wî li dora min dîwar danî, Ez nikarim derkevim derve, Wî zincîrên min giran kirin.
8
Tevî ku diqîrim û dikim hewar, Ew derî li ber duaya min digire.
9
Wî bi kevirên necirandî riya min birî, Riyên min xwarovîçko kirin.
10
Ew ji bo min wekî hirçekî di kozikê de ye, Mîna şêrekî xwe veşartî ye.
11
Wî ez ji rê averê kirim, Wî ez perçe û wêran kirim.
12
Wî kevanê xwe tikand Û ji bo tîr ez kirim nîşan.
13
Wî tîrên tîrdanka xwe Di gurçikên min de avêtin.
14
Ez li ber gelê xwe bûm pêkenok, Tevahiya rojê bûm kilama devê wan.
15
Wî ez bi giyayê tehl têr kirim, Wî ava zirîçkê bi min da vexwarin.
16
Wî diranên min bi kevirokan şikandin, Wî ez nizim kirim nav xweliyê.
17
Wî canê min ji aştiyê dûr xist, Min qencî ji bîr kir.
18
Loma ez dibêjim: “Dermanê min nema, Hêviya min a ji Xudan tuneye.”
19
Tengasî û bêmaliya min Bi êş û giyayê zirîçkê tê bîra min!
20
Canê min hergav li ser difikire Û di hundirê min de dihele.
21
Lê ez vê yekê tînim bîra xwe Loma ez hêvîdar im.
22
Dilovaniya Xudan bêdawî ye, Rehma wî qet naqede.
23
Ew her sibe nû ye, Dilsoziya te mezin e.
24
Canê min dibêje: “Para min Xudan e, Loma ez pê hêvîdar im.”
25
Xudan ji bo hêvîdarên xwe Ji canên lê digerin re qenc e.
26
Mayîna bêdengî ya li benda rizgariya Xudan, qenc e.
27
Erê, ji bo mirov qenc e Ku di xortaniya xwe de nîr hilgirtin.
28
Bila ew bi tena serê xwe rûne û bêdeng be, Çimkî Xudan ev nîr danî ser.
29
Bila bêyî ku hêvî bibire, Bi nefsbiçûkî bi devê xwe axê maç bike.
30
Bila rûçikê xwe bide kesê lê dixe Û bi riswatiyê têr bibe.
31
Çimkî Reb mirovekî her û her red nake.
32
Tevî ku ew aciz jî dike, Li gorî zêdebûna dilovaniya xwe, Wê dîsa were rehmê.
33
Çimkî ew bi dilxwazî Ew mirovekî aciz û eziyet nake.
34
Gava hemû girtiyên welêt Di bin lingan de diperçiqînin,
35
Çaxê li hizûra Xwedayê Herî Berz Mafên mirovahiyê dixwin,
36
Dema dozan şaş dikin, Ma Reb tiştekî nabîne?
37
Heta Reb emir neke, Kî tiştekî dibêje û pêk tîne?
38
Ma gotina devê Xwedayê Herî Berz Hem qencî hem xerabî nayîne?
39
Gelo mirovê zindî Dikare ji cezayê gunehê xwe gazinan bike?
40
Em li riyên xwe bikolin û biceribînin, Em li Xudan vegerin.
41
Ji Xwedayê li ezmanan re Em dil û destên xwe vekin.
42
Me guneh û serhildan kir Û te em êdî nebexişandin.
43
Te hêrs li xwe kir, Tu ketî pey me, Te bêrehm kuştin.
44
Te xwe bi ewran nixamt Ku duayek tê re derbas nebe.
45
Te em di nav miletan de kirin pîs û zibil.
46
Hemû dijmin li dijî me devê xwe vekir.
47
Saw û çal, wêranbûn û şikestin hatin ser me.
48
Ji ber şikestina gelê min ê delal, Hêsir ji çavê min dibarin.
49
Bêyî bêhnvedan, bêyî rawestan, Hêsir ji çavê min tên,
50
Heta ku Xudan li jêr binêre, Heta ku ji ezmanan bibîne.
51
Ji ber rewşa hemû keçên bajarê min, Jana çavê min avêt canê min.
52
Kesên bêsedem bûne dijminên min, Wekî teyrekî ez nêçîr kirim.
53
Wan ez sax avêtim bîrê Û kevir avêtin ser min.
54
Av bi ser min de ket, Min got: “Ez helak bûm!”
55
Ji binê bîrê min gazî navê te kir: “Ya Xudan!”
56
Te dengê min bihîst: “Axîn û hewara min piştguh neke!”
57
Roja min gazî te kir, tu nêzîk bûyî, Te got: “Netirse!”
58
Ya Reb! Te parastina doza min kir, Te canê min rizgar kir.
59
Ya Xudan! Te neheqiya ku wan li min kir dît, Mafê min biparêze.
60
Te hemû tola wan a li dijî min, Hemû fen û fûtên wan ên li dijî min dîtin.
61
Ya Xudan! Te riswatiya wan, Hemû fen û fûtên wan ên li dijî min bihîstin.
62
Pistepista ser lêvên dijberên min, Tevahiya rojê li dijî min derdikeve.
63
Binêre! Gava rabûn û rûniştin, Ez kilama devê wan im.
64
Ya Xudan! Li gorî karê destê wan bergîdana wan bide.
65
Dilhişkiyê bide wan, naleta te li wan be.
66
Bi hêrs bide pey wan Û ji binê ezmanan tune bike, ya Xudan!
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 4 →
All chapters:
1
2
3
4
5