bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Latin
/
Latin - Nova Vulgata 1979
/
Job 14
Job 14
Latin - Nova Vulgata 1979
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 15 →
1
Homo natus de muliere,brevi vivens tempore, commotione satiatur.
2
Qui quasi flos egreditur et arescitet fugit velut umbra et non permanet.
3
Et dignum ducis super huiuscemodi aperire oculos tuoset adducere eum tecum in iudicium?
4
Quis potest facere mundum de immundo?Ne unus quidem!
5
Si statuti dies hominis sunt,et numerus mensium eius apud te est,et constituti sunt termini eius, quos non praeteribit,
6
averte oculos tuos ab eo, ut quiescat,donec solvat, sicut mercennarius, dies suos.
7
Nam lignum habet spem;si praecisum fuerit, rursum virescet,et rami eius non deficient.
8
Si senuerit in terra radix eius,et in pulvere emortuus fuerit truncus illius,
9
ad odorem aquae germinabitet faciet comam quasi novellae.
10
Homo vero cum mortuus fuerit et debilitatur,exspirat homo et, ubi, quaeso, est?
11
Recedent aquae de mari,et fluvius vacuefactus arescet;
12
sic homo, cum dormierit, non resurget:donec atteratur caelum, non evigilabitnec consurget de somno suo.
13
Quis mihi hoc tribuat, ut in inferno seponas meet abscondas me, donec pertranseat furor tuus,et constituas mihi tempus, in quo recorderis mei?
14
Putasne mortuus homo rursum vivat?Cunctis diebus, quibus nunc milito,exspectarem, donec veniat immutatio mea.
15
Vocares me, et ego responderem tibi;opus manuum tuarum requireres.
16
Tu quidem nunc gressus meos dinumerares,sed parceres peccatis meis.
17
Signares quasi in sacculo delicta mea,sed dealbares iniquitatem meam.
18
Mons cadens decidit,et saxum transfertur de loco suo;
19
lapides excavant aquae,et alluvione terra inundatur:et spem hominis perdes.
20
Praevales adversus eum, et in perpetuum transiet;immutas faciem eius et emittis eum.
21
Sive nobiles fuerint filii eius, non novit;sive ignobiles, non intellegit.
22
Attamen caro eius, dum vivet, dolet,et anima illius super semetipso luget ".
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 15 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42