bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Latin
/
Latin - Vulgata Sistina
/
Job 11
Job 11
Latin - Vulgata Sistina
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 12 →
1
Respondens autem Sophar Naamathites, dixit:
2
Numquid qui multa loquitur, non et audiet? aut vir verbosus iustificabitur?
3
Tibi soli tacebunt homines? et cum ceteros irriseris, a nullo confutaberis?
4
Dixisti enim: Purus est sermo meus, et mundus sum in conspectu tuo.
5
Atque utinam Deus loqueretur tecum, et aperiret labia sua tibi,
6
Ut ostenderet tibi secreta sapientiae, et quod multiplex esset lex eius, et intelligeres quod multo minora exigaris ab eo, quam meretur iniquitas tua.
7
Forsitan vestigia Dei comprehendes, et usque ad perfectum Omnipotentem reperies?
8
Excelsior caelo est, et quid facies? profundior inferno, et unde cognosces?
9
Longior terra mensura eius, et latior mari.
10
Si subverterit omnia, vel in unum coarctaverit, quis contradicet ei?
11
Ipse enim novit hominum vanitatem, et videns iniquitatem, nonne considerat?
12
Vir vanus in superbiam erigitur, et tamquam pullum onagri se liberum natum putat.
13
Tu autem firmasti cor tuum, et expandisti ad eum manus tuas.
14
Si iniquitatem, quae est in manu tua, abstuleris a te, et non manserit in tabernaculo tuo iniustitia:
15
Tunc levare poteris faciem tuam absque macula, et eris stabilis, et non timebis.
16
Miseriae quoque oblivisceris, et quasi aquarum quae praeterierunt recordaberis.
17
Et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam: et cum te consumptum putaveris, orieris ut lucifer.
18
Et habebis fiduciam, proposita tibi spe, et defossus securus dormies.
19
Requiesces, et non erit qui te exterreat: et deprecabuntur faciem tuam plurimi.
20
Oculi autem impiorum deficient, et effugium peribit ab eis, et spes illorum abominatio animae.
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 12 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42