bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Latin
/
Latin - Vulgata Sistina
/
Job 14
Job 14
Latin - Vulgata Sistina
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 15 →
1
Homo natus de muliere, brevi vivens tempore, repletur multis miseriis.
2
Qui quasi flos egreditur et conteritur, et fugit velut umbra, et numquam in eodem statu permanet.
3
Et dignum ducis super huiuscemodi aperire oculos tuos, et adducere eum tecum in iudicium?
4
Quis potest facere mundum de immundo conceptum semine? nonne tu qui solus es?
5
Breves dies hominis sunt: numerus mensium eius apud te est: constituisti terminos eius, qui praeteriri non poterunt.
6
Recede paululum ab eo, ut quiescat, donec optata veniat, sicut mercenarii, dies eius.
7
Lignum habet spem: si praecisum fuerit, rursum virescit, et rami eius pullulant.
8
Si senuerit in terra radix eius, et in pulvere emortuus fuerit truncus illius,
9
Ad odorem aquae germinabit, et faciet comam quasi cum primum plantatum est:
10
Homo vero cum mortuus fuerit, et nudatus atque consumptus, ubi quaeso est?
11
Quomodo si recedant aquae de mari, et fluvius vacuefactus arescat:
12
Sic homo cum dormierit, non resurget, donec atteratur caelum, non evigilabit, nec consurget de somno suo.
13
Quis mihi hoc tribuat, ut in inferno protegas me, et abscondas me, donec pertranseat furor tuus, et constituas mihi tempus, in quo recorderis mei?
14
Putasne mortuus homo rursum vivat? cunctis diebus, quibus nunc milito, expecto donec veniat immutatio mea.
15
Vocabis me, et ego respondebo tibi: operi manuum tuarum porriges dexteram.
16
Tu quidem gressus meos dinumerasti, sed parce peccatis meis.
17
Signasti quasi in sacculo delicta mea, sed curasti iniquitatem meam.
18
Mons cadens defluit, et saxum transfertur de loco suo.
19
Lapides excavant aquae, et alluvione paulatim terra consumitur: et hominem ergo similiter perdes.
20
Roborasti eum paululum ut in perpetuum transiret: immutabis faciem eius, et emittes eum.
21
Sive nobiles fuerint filii eius, sive ignobiles, non intelliget.
22
Attamen caro eius dum vivet dolebit, et anima illius super semetipso lugebit.
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 15 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42