bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Latin
/
Latin - Vulgata Sistina
/
Job 36
Job 36
Latin - Vulgata Sistina
← Chapter 35
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 37 →
1
Addens quoque Eliu, haec locutus est:
2
Sustine me paululum, et indicabo tibi: adhuc enim habeo quod pro Deo loquar.
3
Repetam scientiam meam a principio, et operatorem meum probabo iustum.
4
Vere enim absque mendacio sermones mei, et perfecta scientia probabitur tibi.
5
Deus potentes non abiicit, cum et ipse sit potens.
6
Sed non salvat impios, et iudicium pauperibus tribuit.
7
Non auferet a iusto oculos suos, et reges in solio collocat in perpetuum, et illic eriguntur.
8
Et si fuerint in catenis, et vinciantur funibus paupertatis.
9
Indicabit eis opera eorum, et scelera eorum, quia violenti fuerunt.
10
Revelabit quoque aurem eorum, ut corripiat: et loquetur, ut revertantur ab iniquitate.
11
Si audierint et observaverint, complebunt dies suos in bono, et annos suos in gloria:
12
Si autem non audierint, transibunt per gladium, et consumentur in stultitia.
13
Simulatores et callidi provocant iram Dei, neque clamabunt cum vincti fuerint.
14
Morietur in tempestate anima eorum, et vita eorum inter effeminatos.
15
Eripiet de angustia sua pauperem, et revelabit in tribulatione aurem eius.
16
Igitur salvabit te de ore angusto latissime, et non habente fundamentum subter se: requies autem mensae tuae erit plena pinguedine.
17
Causa tua quasi impii iudicata est, causam iudiciumque recipies.
18
Non te ergo superet ira, ut aliquem opprimas: nec multitudo donorum inclinet te.
19
Depone magnitudinem tuam absque tribulatione, et omnes robustos fortitudine.
20
Ne protrahas noctem, ut ascendant populi pro eis.
21
Cave ne declines ad iniquitatem: hanc enim coepisti sequi post miseriam.
22
Ecce, Deus excelsus in fortitudine sua, et nullus ei similis in legislatoribus.
23
Quis poterit scrutari vias eius? aut quis potest ei dicere: Operatus es iniquitatem?
24
Memento quod ignores opus eius, de quo cecinerunt viri.
25
Omnes homines vident eum, unusquisque intuetur procul.
26
Ecce, Deus magnus vincens scientiam nostram: numerus annorum eius inaestimabilis.
27
Qui aufert stillas pluviae, et effundit imbres ad instar gurgitum.
28
Qui de nubibus fluunt, quae praetexunt cuncta desuper.
29
Si voluerit extendere nubes quasi tentorium suum.
30
Et fulgurare lumine suo desuper, cardines quoque maris operiet.
31
Per haec enim iudicat populos, et dat escas multis mortalibus.
32
In manibus abscondit lucem, et praecepit ei ut rursus adveniat.
33
Annunciat de ea amico suo, quod possessio eius sit, ut ad eam possit ascendere.
← Chapter 35
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 37 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42