Nehemiah 4

Malagasy (Baiboly Protestanta Malagasy 2011)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Rehefa ren’i Sanibala sy i Tobia mbamin’ny Arabo sy ny Amonita ary ny Asdodita fa voatsangana ny mandan’i Jerosalema ka efa ho voavoatra izay rava dia nirehitra mafy ny hatezerany.

2Koa niray tetika izy rehetra handeha hamely an’i Jerosalema ka hanimba ny asa.

3Dia nivavaka tamin’Andriamanitray izahay ka nametraka mpiambina hiandry azy andro aman’alina noho ny fahatahoranay azy.

4Ary hoy ny Joda: Mihena ny herin’ny mpitondra entana ary be ny korontam-bato sy ny tany; koa dia tsy maharafitra ny manda izahay.

5Hoy kosa ny fahavalonay: Tsy hahalala izy na hahita raha tsy tonga eo afovoany isika ka mahafaty azy ary mampitsahatra ny asa.

6Ary rehefa tonga ny Jiosy izay nonina teo akaikin’ireo ka niteny impolo taminay hoe: Na avy aiza na avy aiza ianareo dia miverena atỳ aminay,

7dia nasiako olona teo amin’ny toerana ambany, teo ivelan’ny manda sy teo ankarihary; eny, nalahatro araka ny fokony avy ny olona ary samy nitana sabatra sy lefona ary tsipìka.

8Dia nijery aho sady nitsangana ka nilaza tamin’ny olo-manankaja sy ny mpanapaka mbamin’ny vahoaka sisa hoe: Aza matahotra azy ianareo; ny Tompo izay lehibe sy mahatahotra no tsarovy, koa miadia mba hiaro ny rahalahinareo, ny zanakareo lahy, ny zanakareo vavy, ny vadinareo ary ny tranonareo.

9Nony ren’ny fahavalontsika fa efa fantatray izany sady efa nofoanan’Andriamanitra ny heviny dia niverina ho any amin’ny manda izahay rehetra, samy ho any amin’ny asanay avy indray.

10Hatramin’izay andro izay, ny antsasaky ny zatovoko, dia nanao ny asa, ary ny antsasany kosa dia nitana lefona aman’ampinga sy tsipìka ary akanjo fiarovan-tratra; ary ny mpanapaka dia teo ivohon’ny fianakaviana rehetra amin’ny Joda.

11Izay nandrafitra ny manda sy ny mpitondra entana izay nanangona ny korontam-bato sy ny tany kosa dia samy nanamboatra tamin’ny tanany iray ary nitan-defona kosa tamin’ny tanany ilany.

12Ny mpandrafitra rehetra dia samy nanana ny sabany voafehy teny an-tsikinany avy no sady nandrafitra. Ary teo anilako ny mpitsoka ny anjomara.

13Dia hoy aho tamin’ny olo-manankaja sy ny mpanapaka ary ny vahoaka sisa: Be sady malalaka ny asa ka miparitaka eny ambonin’ny manda isika sady mifanalavitra.

14Koa eo amin’izay toerana andrenesanareo ny feon’ny anjomara dia mivoria ho any aminay ianareo; fa Andriamanitsika no hiady ho antsika.

15Dia nanao ny asa izahay ary ny antsasany kosa dia nitan-defona hatramin’ny mazava ratsy ka mandra-piposaky ny kintana.

16Tamin’io andro io koa dia hoy aho tamin’ny olona: Samia mitoetra ato Jerosalema ianareo mbamin’ny zatovonareo; hiambina antsika ireo raha alina ary hiasa raha antoandro.

17Fa izaho sy ny rahalahiko mbamin’ny zatovoko sy ny mpiambina izay nanaraka ahy dia samy tsy niala akanjo, fa samy nitana ny fiadiany sy ny rano.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →