bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Macedonian
/
Macedonian (Свето Писмо (Гаврилова) 1990)
/
Job 29
Job 29
Macedonian (Свето Писмо (Гаврилова) 1990)
← Chapter 28
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 30 →
1
Го продолжи Јов својот возвишен збор и рече:
2
»О, да бев, како во поранешните месеци, како во оние денови, кога Бог ме пазеше,
3
кога светилото Негово светеше над главата моја, и под Неговата светлина одев среде темнина;
4
како што бев во деновите на своите млади години, кога милоста Божја беше над шаторот мој,
5
кога Вседржителот уште беше со мене, и децата мои околу мене,
6
кога патиштата мои се облеваа со кравјо масло, а горите мои лееја млеко,
7
кога излегував пред градските порти и го поставував седиштето мое на плоштадот, –
8
младите, кога ќе ме здогледаа, се оттргнуваа, а старците стануваа и стоеја;
9
кнезовите се воздржуваат да говорат и ставаа прст на устата своја;
10
гласот на првенците замолкннуваше, јазикот им се залепуваше за непцата нивни.
11
Уво, што ќе ме чуеше, ме ублажуваше; око, што ќе ме видеше, ме восфалуваше,
12
зашто јас го спасував страдалникот што викаше и беспомошниот сирак.
13
Врз мене доаѓаше благословот на оној што пропаѓаше; на вдовичиното срце му донесував радост.
14
Се облекував во правда, и судот ми беше како наметка, како мантија и превез.
15
Јас бев очи на слепиот и нозе на хромиот;
16
за сиромасите бев татко и внимателно ја проучував поплаката, која не ја знаев.
17
На беззаконикот му ги кршев забите, и од забите му го истргнував украденото.
18
Па си велев: ‚Ќе свршам во гнездото свое, и дните мои ќе бидат многу – како песокта.‘
19
Коренот мој беше покрај вода, росата ноќеваше на гранките мои;
20
славата моја се подмладуваше, и лакот мој стануваше појак во раката моја.
21
Ме слушаа и чекаа; и не мрмореа на советот мој.
22
По моите зборови веќе не расудуваа; зборот мој ги натопуваше нив.
23
Ме очекуваа како дожд; ја отвораа устата како за задоцнет дожд.
24
Се случуваше, ќе им се насмевнев, – тие не веруваа; и светлината на лицето мое не ја замрачуваа.
25
Кога одев кај нив, седев не чело; и живеев како цар меѓу војници, како утешител на оние што плачат.«
← Chapter 28
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 30 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42