2 Chronicles 18

Macedonian 2006 D - (Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со Девтероканонски Книги))

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1Јосафат имаше големо богатство и слава, па се сроди со Ахав.

2По неколку години отиде кај Ахав во Самарија; и закла Ахав многу добиток, ситен и крупен, за него и за луѓето со него и го убедуваше да се кренат против Рамот Галаадски.

3И му рече Ахав, царот израилски, на Јосафат, царот јудејски: „Ќе дојдеш ли со мене против Рамот Галаадски?“ Тој му одговори: „Како што ќе одиш ти, така и јас, како твојот народ, така и мојот народ; ќе дојдам со тебе во војна!“

4Уште му рече Јосафат на царот израилски: „Прашај уште денес што ќе рече Господ.“

5Израилскиот цар собра четиристотини души пророци и им рече: „Да одиме ли во војна против Рамот Галаадски, или да се откажеме?“ Тие одговорија: „Оди, и Господ ќе го предаде во раката на царот.“

6Јосафат праша: „Нема ли тука уште некој пророк Господов, да го прашаме и него?“

7Му одговори царот израилски на Јосафат: „Има уште еден човек, преку кого можеме да Го прашаме Господа, но јас него не го сакам, зашто тој не пророкува добро за мене, туку секогаш пророкува лошо; тој е Михеј, син на Јимла.“ Јосафат му рече: „Не зборувај така, царе!“

8Царот израилски повика еден дворјанин и му рече: „Оди побрзо да го повикаш Михеј, синот на Јимла!“

9А царот израилски Ахав и Јосафат, царот јудејски, седеа секој на престолот свој, облечени во царска облека, седеа на плоштадот пред Самариските порти, и сите пророкуваа пред нив.

10Седекија, синот Ќенаанов, си беше направил железни рогови и рече: „Вака вели Господ: ‚Со нив ќе ги бодеш Арамејците, додека не ги истребиш.‘“

11И сите пророци го пророкуваа истото, велејќи: „Оди против Рамот Галаадски, ќе имаш успех, и Господ ќе го предаде во раката на царот.“

12Испратениот, што отиде да го повика Михеј, му рече: „Ене, пророците едногласно му претскажуваат добро на царот; и твојот збор нека биде таков, како на секого од нив: изречи и ти добро.“

13Михеј одговори и рече: „Се колнам во живиот Господ! Она што ќе ми каже Господ, тоа ќе го изречам.“

14Кога дојде кај царот, а царот му рече: „Михеј, да одиме ли во војна против Рамот Галаадски, или да се воздржиме?“ Тој одговори: „Одете, ќе имате успех; тие ќе бидат предадени во рацете ваши.“

15Царот му рече: „Колку пати ќе те заколнувам да не ми говориш ништо, освен вистината во името Господово?“

16Тогаш Михеј рече: „Ги видов сите синови на Израил, распрснати по горите како овци без пастир – и Господ рече: ‚тие немаат водач, секој нека се врати со мир во домот свој!‘“

17Царот израилски му рече на Јосафат: „Нели ти реков дека тој не ми пророкува добро, туку само лошо?“

18Михеј пак рече: „Тогаш чујте го зборот Господов: Го видов Господа, седнат на Својот престол, а сета војска небеска стоеше десно и лево од Него.

19И рече Господ: ‚Кој ќе го измами Ахав, израилскиот цар, да оди и да загине во Рамот Галаадски?‘ И еден велеше вака, друг велеше инаку.

20Истапи еден дух, застана пред лицето на Господ и рече: ‚Јас ќе го измамам.‘ А Господ праша: ‚со што?‘

21Тој одговори: ‚Ќе излезам и ќе станам дух на лагата во устата на сите пророци негови.‘ И рече Тој: ‚Ти ќе го подмамиш и ќе успееш; оди и направи така.‘

22И сега, ете, Господ допушти да влезе духот на лагата во устата на тие твои пророци, но Господ рече не е добро за тебе.“

23Тогаш пристапи Седекија, син на Ќенаана, па го плесна Михеја и рече: „По кој пат замина од мене Духот Господов, за да говори во тебе?“

24А Михеј рече: „Ете, ќе го видиш тоа во оној ден, кога ќе бегаш од соба во соба, за да се сокриеш.“

25Тогаш израилскиот цар рече: „Земете го Михеј и одведете го кај градоначалникот Амон и кај кнезот Јоас, царевиот син,

26и речете, вака вели царот: ‚затворете го овој во темница и хранете го скудно со леб и вода, додека да се вратам со мир.‘“

27А Михеј рече: „Ако се вратиш со мир, тогаш не говорел Господ преку мене.“ И пак рече: „Чујте го ова сите луѓе!“

28И тргнаа царот израилски и Јосафат, царот јудејски, кон Рамот Галаадски.

29И царот израилски му рече на Јосафат: „Јас ќе се преоблечам и ќе влезам во борба, а ти облечи ги царските одежди.“ И се преоблече царот израилски, и влегоа во битка.

30Тогаш царот сириски од својата кола им заповеда на војводите: „Не удирајте ни на мал ни на голем, туку само на царот израилски!“

31А кога заповедниците на колите го видоа Јосафат, си помислија: тоа е царот израилски, – и го опколија, за да се удрат со него. Но Јосафат извика, и Господ му помогна, и Бог ги одврати од него.

32Штом заповедниците на колите видоа дека тоа не беше царот израилски, отстапија од него.

33Во тоа време еден човек го затегна случајно лакот свој и го рани израилскиот цар низ спојката меѓу појасот и оклопот негов. И тој му кажа на човекот: „Врати се назад и изведи ме од битката, зашто сум ранет.“

34Но борбата во тој ден се засили; и израилскиот цар седеше на колата спроти Арамејците до вечерта и умре по зајдисонце.

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →