Proverbs 20

Macedonian (Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (66 книги))

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1Виното е потсмевка, ракијата — бунтовник; и секој, кој им е потчинет, не е разумен.

2Заплашувањето од царот е како лавовско рикање: кој го дразни, греши против себеси.

3Чест е за човекот да се воздржи од кавга; а секој неразумен се вплеткува во неа.

4Мрзливиот наесен не ора, а кога доаѓа жетва, тој бара и ништо нема.

5Помислите во срцето на човекот се длабоки води, но разумен човек ги исцрпува.

6Мнозина го фалат човекот за милосрдноста негова, но кој наоѓа вистински човек?

7Праведникот оди по својата непорочност: блажени се децата негови по него.

8Кога цар праведен седи на престол, нему не му се противи никакво зло.

9Кој може да каже: „Го очистив срцето свое, чист сум од гревот свој?“

10Нееднакви терезии, нееднаква мерка, — и едното и другото се одвратност пред Господ.

11Дури и дете може да се познае по работите негови: чисто ли ќе биде и правилно ли ќе биде поведението негово?

12Уво што слуша, и око што гледа, — и едното и другото Господ го создал.

13Не љуби да спиеш, за да не осиромашиш; држи ги отворени очите свои, и ќе јадеш леб до наситување.

14„Лошо е, лошо е,“ вели купувачот, а кога ќе одмине, тогаш се фали.

15Има злато и многу скапоцени камења, но разумната уста е поскапоцена од сѐ.

16Земи ја облеката негова, бидејќи се заложил за туѓ човек; и за туѓинка земи залог од него.

17Леб, спечален со неправда, му се засладува на човек; но подоцна — устата негова со песок се наполнува.

18Намерите добиваат цврстина преку советување: дури по советувањето води војна.

19Кој оди да оговара, открива тајна, и кој широко ја отвора устата своја, со него не се здружувај.

20Кој зборува лошо за татко си и за мајка си, зениците на очите негови ќе згаснат среде длабока темнина.

21Наследство, што се добива уште во почетокот, набрзина, нема да биде благословено отпосле.

22Не вели: „Ќе му се одмаздам на непријателот“, туку остави на Господ, Тој ќе ти помогне.

23Двојни мерки се одвратност пред Господ; и неточни мерки не се добри пред Господ.

24Стапките на човекот се насочуваат од Господ; тогаш, како човекот може да го дознае патот свој?

25Стапица е за човекот набрзина да вети жртва, а по жртвата да се кае.

26Мудар цар ги распознава нечесните и го свртува врз нив тркалото.

27Господов светилник е човечкиот дух, кој ги испитува сите длабочини на срцето.

28Милоста и вистината го запазуваат царот, и со милост тој го одржува престолот свој.

29Слава за младите е нивната сила, а украс за старците — е нивната бела коса.

30Раните од борбата се лек против злото, како и ударите, што стигнуваат до внатрешноста на утробата.

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →