1 Samuel 17 — Burmese JBZV

8ထိုသူရဲသည္ ရပ္လ်က္ သင္တို႔သည္ စစ္ၿပိဳင္ျခင္းငွာ အဘယ္ေၾကာင့္ ထြက္လာၾကသနည္း။ ငါသည္ ဖိလိတၱိလူ၊ သင္တို႔သည္ ေရွာလု၏ကၽြန္ ျဖစ္ၾကသည္ မဟုတ္ေလာ။ လူတစ္ေယာက္ကို ေရြးေကာက္၍ ငါႏွင့္တိုက္ျခင္းငွာ လာပါေစ။

9သူသည္ ငါ့ကိုတိုက္၍ သတ္နိုင္လၽွင္ ငါတို႔သည္ သင္တို႔၏ကၽြန္ခံမည္။ သို႔မဟုတ္ ထိုသူကိုငါနိုင္၍သတ္လၽွင္၊ သင္တို႔သည္ ငါတို႔၏ကၽြန္ခံ၍ ငါတို႔အမွုကို ေဆာင္ရြက္ရၾကမည္ဟု ဣသေရလဗိုလ္ေျခတို႔ကို ဟစ္၍ေျပာဆို၏။

10တစ္ဖန္ ထိုဖိလိတၱိလူက၊ ဣသေရလဗိုလ္ေျခတို႔ကို ယေန႔ငါႀကိမ္းပ၏။ လူခ်င္းတိုက္ေစျခင္းငွာ လူတစ္ေယာက္ကိုေပးၾကေလာ့ဟု ဆို၏။

11ဖိလိတၱိလူေျပာေသာ ထိုစကားကို ေရွာလုႏွင့္ ဣသေရလလူအေပါင္းတို႔သည္ ၾကားလၽွင္ စိတ္ပ်က္၍ အလြန္ေၾကာက္ရြံ့ၾက၏။

12ယုဒျပည္၊ ဗက္လင္ၿမိဳ႕၊ ဧဖရတ္အရပ္သားျဖစ္ေသာ ဒါဝိဒ္၏အဘေယရွဲသည္ သားရွစ္ေယာက္ရွိ၏။ ေရွာလုလက္ထက္၌ ထိုသူသည္ အသက္ႀကီးေသာသူ၏ အရာရွိ၏။

13ေယရွဲ၏သားတို႔တြင္ အသက္အႀကီးဆုံးေသာသူ သုံးေယာက္တို႔သည္ စစ္မွုကိုထမ္း၍ ေရွာလုေနာက္သို႔ လိုက္ၾက၏။ သူတို႔အမည္ကား သားဦးဧလ်ာဘ၊ ဒုတိယသား အဘိနဒပ္၊ တတိယသား ရွိမာတည္း။

14ဒါဝိဒ္သည္ အငယ္ဆုံးေသာသားျဖစ္၏။ သားႀကီးသုံးေယာက္တို႔သည္ ေရွာလုေနာက္ေတာ္သို႔ လိုက္ၾကေသာ္လည္း၊

15ဒါဝိဒ္သည္ မလိုက္၊ ဗက္လင္ၿမိဳ႕မွာ မိမိအဘ၏သိုးတို႔ကို ထိန္းေက်ာင္းျခင္းငွာ ျပန္သြားေလ၏။

16ဖိလိတၱိလူသည္ အရက္ေလးဆယ္ပတ္လုံး၊ နံနက္တစ္ခါ၊ ညဥ့္ဦးတစ္ခါ ခ်ဥ္းကပ္၍ ကိုယ္ကိုျပ၏။

17ထိုအခါ ေယရွဲသည္ မိမိသားဒါဝိဒ္ကိုေခၚ၍၊ သင့္အစ္ကိုတို႔အဖို႔ ဤေပါက္ေပါက္ တစ္ဧဖာႏွင့္ ဤမုန္႔ဆယ္လုံးတို႔ကိုယူ၍ အစ္ကိုတို႔ရွိရာတပ္ေတာ္သို႔ ေျပးသြားေလာ့။

18ဤဒိန္ခဲဆယ္လုံးကိုလည္း ယူ၍ သူတို႔တပ္မွူးအားဆက္ေလာ့။ သင့္အစ္ကိုတို႔သည္ က်န္းမာျခင္း ရွိသည္မရွိသည္ကို ၾကည့္ရွုၿပီးမွ၊ သူတို႔ထံမွာ သက္ေသတစ္စုံတစ္ခုကို ခံယူေလာ့ဟု မွာလိုက္ေလ၏။

19ထိုကာလ၌ ေရွာလုမွစ၍ ဒါဝိဒ္အစ္ကိုတို႔ႏွင့္ ဣသေရလလူအေပါင္းတို႔သည္ ဧလာခ်ိဳင့္မွာ ဖိလိတၱိလူတို႔ကို စစ္တိုက္လ်က္ရွိၾက၏။

20ဒါဝိဒ္သည္ နံနက္ေစာေစာထ၍ သိုးတို႔ကို သိုးထိန္း၌အပ္ၿပီးလၽွင္၊ အဘမွာလိုက္သည္အတိုင္း စားစရာကိုယူသြား၍၊ ရိကၡာလွည္းထားရာသို႔ ေရာက္ေသာအခါ၊

21ဣသေရလ တပ္သားတို႔ႏွင့္ ဖိလိတၱိတပ္သားတို႔သည္ စစ္ခင္းက်င္း၍ စစ္တလင္းသို႔ခ်ီလ်က္၊ စစ္တိုက္မည္အသံႏွင့္ ေႂကြးေၾကာ္ၾက၏။

22ဒါဝိဒ္သည္ မိမိ၌ပါေသာအရာတို႔ကို ရိကၡာေစာင့္လက္၌ အပ္ထားၿပီးလၽွင္၊ တပ္သားစုထဲသို႔ေျပး၍ မိမိအစ္ကိုတို႔ကို ႏွုတ္ဆက္၏။

23သူတို႔ႏွင့္ေျပာစဥ္တြင္၊ ဖိလိတၱိလူ၊ ဂါသၿမိဳ႕သား ေဂါလ်တ္အမည္ရွိေသာ သူရဲသည္ ဖိလိတၱိတပ္ထဲက ထြက္လာ၍ ယမန္ကဲ့သို႔ေျပာဆိုသည္ကို ဒါဝိဒ္သည္ ၾကားေလ၏။

24ဣသေရလလူအေပါင္းတို႔သည္ ထိုသူကိုျမင္ေသာအခါ အလြန္ေၾကာက္ရြံ့၍ ေျပးၾက၏။

25အခ်ိဳ႕တို႔ကလည္း၊ ထိုလူထြက္လာသည္ကို ျမင္သေလာ။ ဣသေရလအမ်ိဳးကိုႀကိမ္းပလ်က္ ထြက္လာပါသည္တကား။ သူ႔ကို သတ္ေသာသူအား ရွင္ဘုရင္သည္ ႀကီးေသာစည္းစိမ္ႏွင့္ ခ်ီးေျမႇာက္၍ သမီးေတာ္ကိုလည္း ေပးစားေတာ္မူမည္။ ထိုသူ၏အေဆြအမ်ိဳးကိုလည္း ဣသေရလနိုင္ငံတြင္ မင္းမွု လႊတ္ေတာ္မူမည္ဟု ေျပာဆိုၾက၏။

26ဒါဝိဒ္ကလည္း၊ ထိုဖိလိတၱိလူကိုသတ္၍ ဣသေရလအမ်ိဳးခံေသာ အရွက္ကြဲျခင္းကို ပယ္ရွင္းေသာသူသည္ အဘယ္အက်ိဳးကို ရလိမ့္မည္နည္း။ အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္၏ ဗိုလ္ေျခတို႔ကို ႀကိမ္းပရမည္အေၾကာင္း၊ အေရဖ်ားလွီးျခင္းကိုမခံေသာ ထိုဖိလိတၱိလူသည္ အဘယ္သို႔ေသာသူ ျဖစ္သနည္းဟု မိမိအနားမွာရွိေသာသူတို႔အား ေမးျမန္းလၽွင္၊

27သူတို႔က၊ ထိုလူကို သတ္ေသာသူသည္ ဤမည္ေသာအက်ိဳးကို ရလိမ့္မည္ဟု ယမန္ကဲ့သို႔ ျပန္ေျပာၾက၏။

28ထိုသူတို႔ႏွင့္ ဒါဝိဒ္ေျပာသည္ကို အစ္ကိုအႀကီးဧလ်ာဘၾကားလၽွင္ ဒါဝိဒ္ကိုအမ်က္ထြက္၍၊ သင္သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ဤအရပ္သို႔လာသနည္း။ ထိုနည္းေသာသိုးတို႔ကို ေတာတြင္ အဘယ္သူလက္၌ အပ္ခဲ့သနည္း။ သင့္မာနႀကီးျခင္း၊ သင့္စိတ္ႏွလုံးဆိုးညစ္ျခင္းကို ငါသိ၏။ စစ္ပြဲကို ၾကည့္ရွုျခင္းငွာသာ လာၿပီဟု ဆို၏။

29ဒါဝိဒ္ကလည္း၊ အကၽြန္ုပ္သည္ အဘယ္အမွုကို ျပဳမိသနည္း။ ယခုေျပာစရာအေၾကာင္း မရွိေလာဟု ဆိုေသာေနာက္၊

30အျခားေသာသူတို႔ထံသို႔ လွည့္၍ ယမန္ကဲ့သို႔ေမးျမန္းလၽွင္၊ သူတို႔သည္ ေရွ႕အတူ ျပန္ေျပာၾက၏။

31ထိုသို႔ ဒါဝိဒ္ေျပာေသာစကားကို ၾကားေသာသူတို႔သည္ ေရွာလုထံေတာ္၌ ၾကားေလၽွာက္ေသာ္၊ ဒါဝိဒ္ကို ေခၚေတာ္မူ၏။

32ဒါဝိဒ္ကလည္း ထိုလူေၾကာင့္ အဘယ္သူမၽွ စိတ္မပ်က္ပါေစႏွင့္။ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္သြား၍ ထိုဖိလိတၱိလူကို တိုက္ပါမည္ဟု ေရွာလုအားေလၽွာက္လၽွင္၊

33ေရွာလုက၊ သင္သည္ ထိုဖိလိတၱိလူကို သြား၍မတိုက္နိုင္။ သင္သည္ ႏုပ်ိဳေသာသူျဖစ္၏။ ထိုသူသည္ ပ်ိဳေသာအရြယ္မွစ၍ စစ္သူရဲျဖစ္ခဲ့ၿပီဟု ဒါဝိဒ္အားဆိုေသာ္၊

34ဒါဝိဒ္က၊ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္သည္ အဘ၏သိုးတို႔ကို ထိန္းေက်ာင္းစဥ္အခါ၊ ျခေသၤ့ႏွင့္ဝံသည္လာ၍ သိုးသငယ္ကို သိုးစုထဲကကိုက္ခ်ီပါ၏။

35ကၽြန္ေတာ္လိုက္၍ သတ္သျဖင့္ သိုးသငယ္ကို သူ႔ပါးစပ္ထဲက ႏုတ္ပါ၏။ ဝံသည္ ကၽြန္ေတာ္ကို ျပန္၍ကိုက္ေသာအခါ၊ ဝံ၏မုတ္ဆိတ္ကိုကိုင္၍ ရိုက္သတ္ပါ၏။

36ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္သည္ ျခေသၤ့ႏွင့္ဝံႏွစ္ေကာင္လုံးကို သတ္ပါ၏။ အေရဖ်ားလွီးျခင္းကို မခံေသာ ထိုဖိလိတၱိလူသည္ အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္၏ဗိုလ္ေျခတို႔ကို ႀကိမ္းပေသာေၾကာင့္၊ ထိုအေကာင္တစ္ေကာင္ကဲ့သို႔ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

37ျခေသၤ့လက္၊ ဝံလက္မွ ကၽြန္ေတာ္ကို ကယ္ႏုတ္ေတာ္မူေသာ ထာဝရဘုရားသည္၊ ထိုဖိလိတၱိလူလက္မွ ကယ္ႏုတ္ေတာ္မူလိမ့္မည္ဟု ေရွာလုအားေလၽွာက္ေလေသာ္၊ ေရွာလုက သြားေလာ့။ ထာဝရဘုရားသည္ သင္ႏွင့္အတူ ရွိေတာ္မူပါေစေသာဟု ဒါဝိဒ္အားဆိုေလ၏။

38ေရွာလုသည္လည္း ဒါဝိဒ္ကို မိမိအဝတ္ႏွင့္ဝတ္ေစသျဖင့္၊ သူ၏ေခါင္းေပၚမွာ ေၾကးဝါခေမာက္လုံးကို တင္၍၊ သံခ်ပ္အကၤ်ီကိုလည္း ဝတ္ေစ၏။

39ဒါဝိဒ္သည္ ဓားေတာ္ကို အဝတ္ေပၚမွာစည္း၍ သြားမည္ဟု အားထုတ္ေသာ္လည္း၊ ထိုလက္နက္မ်ားကို မစုံစမ္းေသး။ သို႔ျဖစ္၍ ဒါဝိဒ္က ဤလက္နက္တို႔ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္မသြားနိုင္ပါ၊ မစုံစမ္းပါေသးဟု ေရွာလုအားေလၽွာက္၍ ခၽြတ္ျပန္ေလ၏။

40တစ္ဖန္ မိမိေတာင္ေဝွးကိုကိုင္လ်က္၊ ေခ်ာေသာေက်ာက္ငါးလုံးကို ေခ်ာင္းထဲကေရြး၍၊ သိုးထိန္း တန္ဆာတည္းဟူေသာ လြယ္အိတ္၌ထည့္ၿပီးမွ၊ ေလာက္လႊဲကိုလည္းကိုင္၍ ဖိလိတၱိလူရွိရာသို႔ ခ်ဥ္းေလ၏။

41ဖိလိတၱိလူသည္လည္း ဒါဝိဒ္ရွိရာသို႔ခ်ဥ္း၍ သူ႔ေရွ႕မွာ ဒိုင္းလႊားကို ေဆာင္ေသာသူလည္း သြား၏။

42ဖိလိတၱိလူသည္ ၾကည့္၍ ဒါဝိဒ္ကိုျမင္ေသာအခါ မထီမဲ့ျမင္ျပဳ၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ သူသည္ ႏုပ်ိဳေသာသူ၊ ဆံပင္နီ၍ မ်က္ႏွာလွေသာသူျဖစ္၏။

43ဖိလိတၱိလူက၊ သင္သည္ ေတာင္ေဝွးႏွင့္ ငါ့ထံသို႔လာရမည္အေၾကာင္း၊ ငါသည္ ေခြးျဖစ္သေလာဟုေမးလ်က္၊ မိမိဘုရားတို႔ကိုတိုင္တည္၍ ဒါဝိဒ္ကိုက်ိန္ဆဲေလ၏။

44တစ္ဖန္ ဖိလိတၱိလူက လာခဲ့။ သင့္အသားကို မိုးေကာင္းကင္ငွက္ႏွင့္ ေတာသားရဲတို႔အား ငါေပးမည္ဟု ဒါဝိဒ္ကိုဆို၏။

45ဒါဝိဒ္ကသင္သည္ ဓား၊ လွံ၊ ကိဒုန္ပါလ်က္ ငါ့ထံသို႔လာ၏။ ငါသည္ သင္ႀကိမ္းပေသာ ဣသေရလဗိုလ္ေျခတို႔၏ ဘုရားသခင္၊ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရား၏နာမေတာ္ပါလ်က္ သင္ရွိရာသို႔လာ၏။

46ထာဝရဘုရားသည္ သင့္ကို ငါ့လက္၌ ယေန႔အပ္ေတာ္မူသျဖင့္၊ သင့္ကိုငါသတ္၍ လည္ပင္းကိုျဖတ္မည္။ ဖိလိတၱိဗိုလ္ေၿခ အေသေကာင္မ်ားကို မိုးေကာင္းကင္ငွက္ႏွင့္ ေတာသားရဲတို႔အား ယေန႔ငါေပးမည္။ ဣသေရလအမ်ိဳး၌ ဘုရားသခင္ရွိေတာ္မူသည္ကို ေျမႀကီးသားအေပါင္းတို႔သည္ သိရၾကလိမ့္မည္။

47ထာဝရဘုရားသည္ ဓားလွံအားျဖင့္ ကယ္တင္ေတာ္မမူေၾကာင္းကို၊ ဤပရိသတ္အေပါင္းတို႔သည္ သိရၾကလိမ့္မည္။ အေၾကာင္းမူကား၊ ထာဝရဘုရားသည္ စစ္မွုကိုပိုင္၍၊ ငါတို႔လက္သို႔ အပ္ႏွံေတာ္မူမည္ဟု ဖိလိတၱိလူအားဆို၏။

48ဖိလိတၱိလူသည္ ထ၍ ဒါဝိဒ္ႏွင့္ေတြ႕ျခင္းငွာ ခ်ဥ္းလာေသာအခါ၊ ဒါဝိဒ္သည္လည္း ဖိလိတၱိလူႏွင့္ေတြ႕ျခင္းငွာ ဗိုလ္ေျခရွိရာသို႔ အလ်င္အျမန္ေျပးၿပီးမွ၊

49လြယ္အိတ္ထဲက ေက်ာက္တစ္လုံးကို ႏွိုက္ယူ၍လႊဲပစ္၏။ ဖိလိတၱိလူ၏ နဖူးကိုမွန္၍ နဖူးေပါက္သျဖင့္ သူသည္ ေျမေပၚမွာ ငိုက္စိုက္လဲေလ၏။

50ထိုသို႔ ဒါဝိဒ္သည္ ေလာက္လႊဲႏွင့္ ေက်ာက္တစ္လုံးအားျဖင့္ နိုင္လ်က္ ထိခိုက္၍သတ္ေလ၏။

51ထိုအခါ ဒါဝိဒ္သည္ ဓားမပါေသာေၾကာင့္ ေျပး၍ ဖိလိတၱိလူကို နင္းလ်က္၊ သူ၏ဓားကို ဓားအိမ္မွႏုတ္ဆြဲၿပီးလၽွင္ လည္ပင္းကိုျဖတ္၍ အၿပီးသတ္ေလ၏။ ဖိလိတၱိလူတို႔သည္ သူတို႔၏ သူရဲေသေၾကာင္းကိုျမင္ေသာအခါ ေျပးၾက၏။

52ထိုအခါ ဣသေရလအမ်ိဳး၊ ယုဒအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ထ၍ ေႂကြးေၾကာ္လ်က္ ခ်ိဳင့္တိုင္ေအာင္လည္းေကာင္း၊ ဧၾကဳန္ၿမိဳ႕ တံခါးတိုင္ေအာင္လည္းေကာင္း၊ ဖိလိတၱိလူတို႔ကို လိုက္ၾက၏။ ထိခိုက္ေသာ ဖိလိတၱိလူတို႔သည္ ရွာရိမ္ၿမိဳ႕ လမ္းနားမွစ၍ ဂါသၿမိဳ႕၊ ဧၾကဳန္ၿမိဳ႕တိုင္ေအာင္ လဲၾက၏။

53ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔သည္ ဖိလိတၱိလူတို႔ကို လိုက္ရာမွ ျပန္လာ၍ သူတို႔တဲမ်ားကို လုယူၾက၏။

54ဒါဝိဒ္သည္ ဖိလိတၱိလူ၏ ဦးေခါင္းကိုယူ၍ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ေဆာင္သြား၏။ သူ၏လက္နက္မ်ားကို မိမိတဲ၌ထား၏။

55ဒါဝိဒ္သည္ ဖိလိတၱိလူကို တိုက္ျခင္းငွာ ထြက္သြားသည္ကို ေရွာလုသည္ျမင္လၽွင္၊ ထိုလုလင္ကား အဘယ္သူ၏သားျဖစ္သနည္းဟု ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းအာဗနာကို ေမး၏။ အာဗနာကလည္း၊ အရွင္မင္းႀကီး အသက္ေတာ္ရွင္သည္အတိုင္း ကၽြန္ေတာ္မသိပါဟု ေလၽွာက္လၽွင္၊

56ရွင္ဘုရင္က၊ ထိုလုလင္သည္ အဘယ္သူ၏သားျဖစ္လိမ့္မည္ကို ေမးစစ္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

57ဒါဝိဒ္သည္ ဖိလိတၱိလူကိုသတ္ၿပီးမွ၊ သူ၏ဦးေခါင္းကို ကိုင္လ်က္ ျပန္လာေသာအခါ၊ အာဗနာသည္ေခၚ၍ ေရွာလုထံသို႔ ေဆာင္သြားၿပီးလၽွင္၊

58ေရွာလုက၊ အခ်င္းလုလင္၊ သင္သည္ အဘယ္သူ၏သားျဖစ္သနည္းဟု ေမးေတာ္မူ၏။ ဒါဝိဒ္ကလည္း ကၽြန္ေတာ္သည္ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္၊ ဗက္လင္ၿမိဳ႕သား ေယရွဲ၏သားျဖစ္ပါသည္ဟု ေလၽွာက္ေလ၏။