1 Samuel 30

Burmese JBZV

← Chapter 29 Jump to: Chapter 31 →

1သုံးရက္လြန္၍ ဒါဝိဒ္ႏွင့္ သူ၏လူတို႔သည္ ဇိကလတ္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ေသာအခါ၊ အာမလက္လူတို႔သည္ ေတာင္ျပည္ႏွင့္ ဇိကလတ္ၿမိဳ႕ကို တိုက္သျဖင့္၊ ဇိကလတ္ၿမိဳ႕ကို လုပ္ႀကံ၍ မီးရွို႔ႏွင့္ၾကၿပီ။

2ၿမိဳ႕၌ရွိေသာ မိန္းမအႀကီးအငယ္ တစ္ေယာက္ကိုမၽွ မသတ္၊ ရွိသမၽွတို႔ကို သိမ္းသြားႏွင့္ၾကၿပီ။

3သို႔ျဖစ္၍ ဒါဝိဒ္ႏွင့္ သူ၏လူတို႔သည္ ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ေသာအခါ၊ ၿမိဳ႕ကိုမီးရွို႔၍ မယားသားသမီးမ်ားကို သိမ္းသြားေၾကာင္းကို ေတြ႕သျဖင့္၊

4ငိုသံကိုလႊင့္၍ အားကုန္သည္တိုင္ေအာင္ ငိုေႂကြးၾက၏။

5ဒါဝိဒ္မယားႏွစ္ေယာက္ ေယဇေရလၿမိဳ႕သူ အဟိေနာင္ႏွင့္ နာဗလမယား ကေရေမလၿမိဳ႕သူ အဘိဂဲလတို႔သည္လည္း ပါသြားၾကၿပီ။

6ဒါဝိဒ္သည္ အလြန္စိတ္ၿငိဳျငင္ဆင္းရဲ၏။ လူမ်ားတို႔သည္ မိမိတို႔ သားသမီးမ်ားေၾကာင့္ စိတ္ညႇိုးငယ္သျဖင့္၊ ဒါဝိဒ္ကို ေက်ာက္ခဲႏွင့္ ပစ္မည္ဟု ဆိုၾက၏။ ဒါဝိဒ္မူကား မိမိထာဝရဘုရားကို ကိုးစားလ်က္ေန၍၊

7သင္တိုင္းေတာ္ကို ငါ့ထံသို႔ေဆာင္ခဲ့ပါေလာ့ဟု အဟိမလက္၏သား အဗ်ာသာကို ဆိုလၽွင္၊ အဗ်ာသာသည္ သင္တိုင္းေတာ္ကို ဒါဝိဒ္ထံသို႔ ေဆာင္ခဲ့ေလ၏။

8ဒါဝိဒ္ကလည္း၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ထိုအလုံးအရင္းကို လိုက္ရပါမည္ေလာ။ လိုက္လၽွင္ မီနိုင္ပါမည္ေလာဟု ထာဝရဘုရားကို ေမးေလၽွာက္ေသာ္၊ လိုက္ေလာ့။ ဆက္ဆက္မီ၍ အလုံးစုံတို႔ကို ရျပန္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊

9ဒါဝိဒ္ႏွင့္ သူ၌ပါေသာ လူေျခာက္ရာတို႔သည္ သြား၍ ေဗေသာ္ေခ်ာင္းသို႔ ေရာက္ေသာအခါ၊ အခ်ိဳ႕တို႔သည္ ထိုေခ်ာင္းနားမွာ ေနရစ္ၾက၏။

10ဒါဝိဒ္ႏွင့္ လူေလးရာတို႔သည္ လိုက္ၾက၏။ ႏွစ္ရာတို႔သည္ေမာ၍ ေဗေသာ္ေခ်ာင္းကိုမကူးနိုင္ေသာေၾကာင့္ ေနရစ္ၾက၏။

11လြင္ျပင္၌ အဲဂုတၱဳ လူတစ္ေယာက္ကိုေတြ႕၍ ဒါဝိဒ္ထံသို႔ ေဆာင္ခဲ့သျဖင့္၊ မုန္႔ကိုေပး၍ ထိုသူသည္စား၏။ ေရကိုလည္း ေသာက္ေစၾက၏။

12သေဘၤာသဖန္းသီးပ်ဥ္ တစ္ဖဲ့၊ စပ်စ္သီးႏွစ္ႁပြတ္ကိုလည္း ေပး၍ သူသည္စားသျဖင့္ အားျပည့္ျပန္၏။ သုံးရက္ပတ္လုံး မစားမေသာက္ဘဲ ငတ္မြတ္ခဲ့ၿပီ။

13ဒါဝိဒ္ကလည္း၊ သင္သည္ အဘယ္သူႏွင့္ ဆိုင္သနည္း။ အဘယ္အရပ္က လာသနည္းဟု ေမးလၽွင္၊ ကၽြန္ေတာ္သည္ အာမလက္လူထံ၌ ကၽြန္ခံရေသာ အဲဂုတၱဳလူကေလးျဖစ္ပါ၏။ သုံးရက္အထက္က အနာေရာက္ေသာေၾကာင့္ သခင္သည္ ပစ္ထားပါ၏။

14ေခရသိျပည္ေတာင္ပိုင္း၊ ယုဒျပည္ႏွင့္ ကာလက္ျပည္ေတာင္ပိုင္းကို တိုက္၍ ဇိကလတ္ၿမိဳ႕ကို မီးရွို႔ပါၿပီဟုေျပာဆို၏။

15ဒါဝိဒ္ကလည္း၊ ထိုအလုံးအရင္းရွိရာသို႔ လမ္းျပနိုင္သေလာဟု ေမးလၽွင္ သူက၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ကၽြန္ေတာ္ကို မသတ္၊ သခင့္လက္သို႔ မအပ္မည္အေၾကာင္း ဘုရားသခင္ကိုတိုင္တည္၍ က်ိန္ဆိုပါေတာ့။ သို႔ျပဳလၽွင္ ထိုအလုံးအရင္းရွိရာသို႔ လမ္းျပပါမည္ဟု ဆိုသည္အတိုင္း၊ ဒါဝိဒ္သည္ က်ိန္ဆိုျခင္းကို ျပဳေလ၏။

16လူကေလးသည္ လမ္းျပ၍ ဒါဝိဒ္ေရာက္ေသာအခါ၊ ထိုလူမ်ားတို႔သည္ ဖိလိတၱိျပည္ႏွင့္ ယုဒျပည္ထဲကသိမ္းယူေသာ ဥစၥာပစၥည္းမ်ားအေပါင္းတို႔ေၾကာင့္ စားေသာက္လ်က္၊ ကခုန္လ်က္ ေျမတစ္ျပင္လုံး၌ အႏွံ့အျပားရွိၾက၏။

17ဒါဝိဒ္သည္လည္း ညဥ့္ဦးမွစ၍ နက္ျဖန္ညဥ့္ဦးတိုင္ေအာင္ သူတို႔ကိုလုပ္ႀကံသျဖင့္၊ ကုလားအုတ္ကို စီး၍ေျပးေသာ လုလင္ေလးရာမွတစ္ပါး လူတစ္ေယာက္မၽွ မလြတ္။

18အာမလက္လူတို႔သည္ သိမ္းသြားသမၽွတို႔ကို ဒါဝိဒ္သည္ရျပန္၍၊ မိမိမယားႏွစ္ေယာက္ကိုလည္း ကယ္ႏုတ္ေလ၏။

19လူအႀကီးအငယ္၊ သားသမီး၊ ဥစၥာပစၥည္း၊ လုယူသိမ္းသြားသမၽွတို႔တြင္ တစ္စုံတစ္ခုမၽွမက်န္၊ အလုံးစုံတို႔ကို ဒါဝိဒ္သည္ ရျပန္ေလ၏။

20ဒါဝိဒ္သည္လည္း ထိုသိုးႏြားမ်ားေရွ႕မွာ အရင္ႏွင္ေသာ သိုးႏြားအေပါင္းတို႔ကိုလည္း ယူ၍၊ ဤဥစၥာသည္ ဒါဝိဒ္ပိုင္ေသာ လက္ရဥစၥာျဖစ္သည္ဟု ဆို၏။

21ေမာ၍ ဒါဝိဒ္ေနာက္သို႔ မလိုက္နိုင္၊ ေဗေသာ္ေခ်ာင္းနားမွာ ေနရစ္ေသာ လူႏွစ္ရာရွိရာသို႔ ဒါဝိဒ္ေရာက္၍၊ သူတို႔သည္ ဒါဝိဒ္ႏွင့္ သူ႔၌ပါေသာလူတို႔ကို ခရီးဦးႀကိဳျပဳလိုေသာငွာ ထြက္လာသျဖင့္၊ ဒါဝိဒ္သည္ အနီးသို႔ေရာက္ေသာအခါ သူတို႔ကိုႏွုတ္ဆက္ေလ၏။

22ဒါဝိဒ္ႏွင့္ လိုက္သြားေသာသူတို႔တြင္ အဓမၼလူဆိုးမ်ားတို႔က၊ ဤသူတို႔သည္ ငါတို႔ႏွင့္မလိုက္ေသာေၾကာင့္၊ ငါတို႔ရေသာ ဥစၥာတို႔တြင္ သူတို႔သားမယားမွတစ္ပါး အျခားေသာဥစၥာကို သူတို႔အားမေပးရ။ ကိုယ္သားမယားကို ယူ၍ ထြက္သြားၾကေစဟု ဆိုၾက၏။

23ဒါဝိဒ္ကလည္း၊ ငါ့ညီအစ္ကိုတို႔ ငါတို႔ကို ေစာင့္မ၍ ငါတို႔ကိုတိုက္လာေသာ အလုံးအရင္းကို ငါတို႔လက္သို႔ အပ္ေတာ္မူေသာ ထာဝရဘုရားေပးသနားေတာ္မူေသာ ဥစၥာကို ထိုသို႔မျပဳရ။

24ဤအမွု၌ သင္တို႔စကားကို အဘယ္သူ နားေထာင္လိမ့္မည္နည္း။ စစ္တိုက္သြားေသာသူ ရသည္အတိုင္း၊ ဥစၥာကိုေစာင့္လ်က္ ေနရစ္ေသာသူ ရေစ။ ႏွစ္ပါးစလုံးတို႔သည္ အညီအမၽွခံေစဟု စီရင္၏။

25ထိုေန႔မွစ၍ ယေန႔တိုင္ေအာင္ ဣသေရလအမ်ိဳး၌ ထိုသို႔ေသာ ထုံးစံျဖစ္ေစျခင္းငွာ စီရင္ထုံးဖြဲ႕သတည္း။

26ဒါဝိဒ္သည္ ဇိကလတ္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ေသာအခါ၊ လက္ရဥစၥာအခ်ိဳ႕ကို မိမိအေဆြခင္ပြန္း၊ ယုဒအမ်ိဳး အသက္ႀကီးသူတို႔ထံသို႔ ေပးလိုက္၍၊ ထာဝရဘုရား၏ ရန္သူလက္မွရခဲ့ေသာ ဥစၥာထဲက သင္တို႔အဖို႔လက္ေဆာင္ကို ၾကည့္ေလာ့ဟုမွာလိုက္၏။

27ေဗသလၿမိဳ႕၊ ေတာင္ရာမုတ္ၿမိဳ႕၊ ယတၱိယၿမိဳ႕၊

28အာေရာ္ၿမိဳ႕၊ ရွိဖမုတ္ၿမိဳ႕၊ ဧရွတေမာၿမိဳ႕၊

29ရာခလၿမိဳ႕၊ ေယရေမလလူ ေနရာၿမိဳ႕မ်ား၊ ေကနိလူ ေနရာၿမိဳ႕မ်ား၊

30ေဟာမာၿမိဳ႕မ်ား၊ ေခါရာရွန္ၿမိဳ႕၊ အာသက္ၿမိဳ႕၊

31ေဟျဗဳန္ၿမိဳ႕မွစ၍ ဒါဝိဒ္ႏွင့္ သူ၏လူတို႔သည္ တည္းခိုတတ္ေသာ ၿမိဳ႕ရြာအရပ္ရပ္သို႔ ေပးလိုက္သတည္း။

← Chapter 29 Jump to: Chapter 31 →