Esther 1

Burmese JBZV

Jump to: Chapter 2 →

1အိႏၵိယျပည္မွစ၍ ကုရွျပည္တိုင္ေအာင္ တိုင္းျပည္ တစ္ရာႏွစ္ဆယ္ခုနစ္ျပည္တို႔ကို အစိုးရေသာ ရွင္ဘုရင္အာေရႊ႐ုသည္၊

2ရွုရွန္နန္းေတာ္ ရာဇပလႅင္ေပၚမွာ ထိုင္၍ နန္းစံသုံးႏွစ္တြင္၊

3ေပရသိဗိုလ္၊ ေမဒိဗိုလ္မ်ား၊ အျပည္ျပည္ေသာ မွူးမတ္ဝန္မင္းမ်ားတို႔ကို ေခၚ၍၊ မွူးေတာ္ မတ္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ္အေပါင္းတို႔အဖို႔ ပြဲလုပ္ေတာ္မူ၏။

4ထိုအခါ နိုင္ငံေတာ္စည္းစိမ္၊ ဘုန္းအာႏုေဘာ္ေတာ္ကို အရက္တစ္ရာရွစ္ဆယ္ပတ္လုံး ျပေတာ္မူ၏။

5ထိုကာလလြန္ၿပီးမွ၊ ရွင္ဘုရင္သည္ ရွုရွန္နန္းေတာ္၌ စည္းေဝးေသာသူ အႀကီးအငယ္အေပါင္းတို႔အဖို႔ နန္းေတာ္အနား ဥယ်ာဥ္ေတာ္ဝင္းထဲမွာ ခုနစ္ရက္ပတ္လုံး ပြဲခံေတာ္မူ၏။

6ေငြကြင္းတပ္ေသာ ေက်ာက္ျဖဴတိုင္တို႔၌ ေမာင္းေသာ ပိတ္ေခ်ာႀကိဳးျဖင့္ ဆြဲကာေသာ ပိတ္ေခ်ာကုလားကာ အျဖဴအစိမ္းအျပာ တို႔ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ ခင္းေသာေက်ာက္ျပား အနီအျပာအျဖဴအနက္တို႔ အေပၚမွာထားေသာ ေရႊေငြ အေနအထိုင္တို႔ႏွင့္လည္းေကာင္း ဥယ်ာဥ္ေတာ္သည္ ျပည့္စုံ၏။

7ရွင္ဘုရင္စည္းစိမ္ႏွင့္ ေလ်ာ္စြာ ထူးျခားေသာေရႊဖလားတို႔ႏွင့္ မ်ားစြာေသာ စပ်စ္ရည္ကို ေသာက္ၾက၏။

8စပ်စ္ရည္ ေသာက္ျခင္းအမွုသည္ တရားအတိုင္း ျဖစ္၏။ အဘယ္သူကိုမၽွ အနိုင္မေသာက္ေစ၊ လူအေပါင္းတို႔သည္ ကိုယ္အလိုအေလ်ာက္ ျပဳၾကမည္အေၾကာင္း၊ နန္းေတာ္အရာရွိအေပါင္းတို႔ကို ရွင္ဘုရင္ မိန္႔ေတာ္မူ၏။

9မိဖုရားဝါရွတိသည္လည္း၊ ရွင္ဘုရင္အာေရႊ႐ု နန္းေတာ္သား မိန္းမတို႔အဖို႔ ပြဲလုပ္ေလ၏။

10မိဖုရားဝါရွတိသည္ အဆင္းလွေသာေၾကာင့္၊

11ခုနစ္ရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ရွင္ဘုရင္သည္ စပ်စ္ရည္ေသာက္၍ ရႊင္လန္းေသာစိတ္ရွိေသာအခါ၊ မိဖုရား အဆင္းလွျခင္း အသေရကို မင္းမ်ားႏွင့္လူမ်ားတို႔အား ျပလိုေသာငွာ၊ မိဖုရားဝါရွတိကို ရာဇသရဖူေဆာင္းေစ၍၊ အထံေတာ္သို႔ ေဆာင္ခဲ့ရမည္အေၾကာင္း၊ မဟုမန္၊ ဗိဇသ၊ ဟာေဗာန၊ ဗိဂသ၊ အဗာဂသ၊ ေဇသာ၊ ကာကတ္တည္းဟူေသာ အမွုေတာ္ထမ္း မိန္းမစိုးခုနစ္ေယာက္တို႔ကို မိန္႔ေတာ္မူ၏။

12သို႔ရာတြင္ မိန္းမစိုးဆင့္ဆိုေသာ အမိန္႔ေတာ္ကို၊ မိဖုရားသည္ ျငင္းဆန္၍ မလာဘဲေန၏။ ထိုေၾကာင့္ ရွင္ဘုရင္သည္ အမ်က္ထြက္၍၊ ေဒါသမီးေလာင္လ်က္ ေနေတာ္မူ၏။

13ထိုအခါ ကာေရွန၊ ေရွသာ၊ အာဒမာသ၊ တာရွိရွ၊

14ေမရက္၊ မာေသန၊ မမုကန္တည္းဟူေသာ ရွင္ဘုရင္၏ မ်က္ႏွာေတာ္ကို အစဥ္ဖူးျမင္၍၊ နိုင္ငံေတာ္တြင္ အျမတ္ဆုံးေသာ ေပရသိ၊ ေမဒိအတြင္းဝန္မင္း ခုနစ္ပါးတို႔သည္ အနားေတာ္၌ ထိုင္လ်က္ရွိ၍၊ တရားစီရင္ရာလမ္းကို ေလ့က်က္ေသာသူ အေပါင္းတို႔ႏွင့္ ရွင္ဘုရင္တိုင္ပင္ေသာ ထုံးစံရွိသည္အတိုင္း၊ အက်ိဳးအေၾကာင္းကို နားလည္ေသာ ထိုပညာရွိတို႔ကိုေခၚ၍၊

15မိန္းမစိုးဆင့္ဆိုေသာ ငါရွင္ဘုရင္အာေရႊ႐ု အမိန္႔ေတာ္ကို၊ မိဖုရားဝါရွတိသည္ နားမေထာင္ေသာေၾကာင့္၊ ဓမၼသတ္အတိုင္း သူ၌ အဘယ္သို႔ စီရင္ရမည္နည္းဟု ေမးေတာ္မူလၽွင္၊

16မမုကန္က၊ မိဖုရားဝါရွတိသည္ အရွင္မင္းႀကီးကိုသာ ျပစ္မွားသည္ မဟုတ္ပါ။ အရွင္မင္းႀကီးအာေရႊ႐ု အစိုးရေတာ္မူေသာ တိုင္းျပည္အရပ္ရပ္၌ ရွိေသာ မင္းမ်ားႏွင့္ ဆင္းရဲသားမ်ား အေပါင္းတို႔ကို ျပစ္မွားပါၿပီ။

17ရွင္ဘုရင္အာေရႊ႐ုသည္ မိဖုရားဝါရွတိကို ေခၚ၍၊ မိဖုရားမလာဟု အႏွံ့အျပား ေျပာၾကသျဖင့္၊ မိဖုရားျပဳေသာ ဤအမွုကို ခပ္သိမ္းေသာမိန္းမတို႔သည္ ၾကား၍ မိမိတို႔ခင္ပြန္းကို မထီမဲ့ျမင္ ျပဳၾကပါလိမ့္မည္။

18မိဖုရားျပဳေသာ ဤအမွုကို ေပရသိ၊ ေမဒိ မင္းကေတာ္တို႔သည္ ၾကားသိၾကလၽွင္၊ မွူးေတာ္မတ္ေတာ္ အေပါင္းတို႔အား ထိုနည္းတူ ျပန္ေျပာသျဖင့္၊ အားမနာ တတ္ေသာစိတ္၊ ေဒါသစိတ္ တိုးပြားစရာအေၾကာင္း ရွိပါလိမ့္မည္။

19ဝါရွတိသည္ အရွင္မင္းႀကီး အာေရႊ႐ုထံေတာ္သို႔ ေနာက္တစ္ဖန္ မဝင္ေစျခင္းငွာ အလိုေတာ္ရွိလၽွင္ မဝင္ေစႏွင့္ဟု မိန္႔ေတာ္မူပါ။ မေျပာင္းလဲနိုင္ေသာ အမိန္႔ေတာ္ရွိေစျခင္းငွာ ေပရသိ၊ ေမဒိဓမၼသတ္၌သြင္း၍ ေရးေစေတာ္မူပါ။ ဝါရွတိထက္ ေကာင္းေသာ မိန္းမကိုလည္း မိဖုရားအရာ၌ ခ်ီးေျမႇာက္ေတာ္မူပါ။

20သို႔ျပဳလၽွင္ ရွင္ဘုရင္ေပးေတာ္မူေသာ အမိန္႔ေတာ္ကို က်ယ္ဝန္းေသာ နိုင္ငံေတာ္တစ္ေလၽွာက္လုံး ေၾကာ္ျငာေသာအခါ၊ မိန္းမအေပါင္းတို႔သည္ ကိုယ္ခင္ပြန္း အယုတ္အျမတ္တို႔ကို ရိုေသၾကပါလိမ့္မည္ဟု ရွင္ဘုရင္ႏွင့္ မွူးမတ္တို႔ေရွ႕မွာ ေလၽွာက္ထား၏။

21ထိုစကားကို ရွင္ဘုရင္ႏွင့္ မွူးမတ္တို႔သည္ ႏွစ္သက္၍ မမုကန္ေလၽွာက္သည္အတိုင္း ရွင္ဘုရင္ျပဳလ်က္၊

22လူတိုင္း မိမိအိမ္ကို အုပ္စိုးရမည္အေၾကာင္း၊ မိမိလူမ်ိဳးစကားကို ေျပာရမည္အေၾကာင္း၊ အတိုင္းတိုင္း အျပည္ျပည္ ဘာသာစကား အသီးအသီးကို အနက္ျပန္၍ နိုင္ငံေတာ္အရပ္ရပ္သို႔ အမိန္႔ေတာ္စာကို ေပးလိုက္ေတာ္မူ၏။

Jump to: Chapter 2 →