Esther 3

Burmese JBZV

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1ထိုေနာက္မွ ရွင္ဘုရင္အာေရႊ႐ုသည္ အာဂတ္အမ်ိဳး၊ ဟေမၼဒါသသားဟာမန္ကို ခ်ီးေျမႇာက္၍၊ အထံေတာ္၌ရွိေသာ မွူးမတ္အေပါင္းတို႔ထက္ သာ၍ျမင့္ျမတ္ေသာ ေနရာကို ေပးေတာ္မူ၏။

2နန္းေတာ္တံခါးသို႔ေရာက္ေသာ ရွင္ဘုရင္၏ ကၽြန္အေပါင္းတို႔သည္၊ အမိန္႔ေတာ္ရွိသည္အတိုင္း ဟာမန္ကို ဦးခ်ရွိခိုးၾက၏။ ေမာ္ဒကဲမူကား ဦးမခ်၊ ရွိမခိုး။

3နန္းေတာ္တံခါးသို႔ ေရာက္ေသာ ရွင္ဘုရင္၏ကၽြန္တို႔က၊ သင္သည္ ရွင္ဘုရင္အမိန္႔ေတာ္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ ျငင္းဆန္သနည္းဟု ေန႔တိုင္း ေမာ္ဒကဲအား ေမးျမန္းသတိေပးေသာ္လည္း၊

4ေမာ္ဒကဲက၊ ငါသည္ ယုဒလူျဖစ္သည္ဟု ျပန္ေျပာ၍၊ သူတို႔စကားကို နားမေထာင္ေသာေၾကာင့္၊ သူတို႔သည္ ေမာ္ဒကဲစကားတည္မည္၊ မတည္မည္ကို သိလိုေသာငွာ၊ ဟာမန္အား ၾကားေျပာၾက၏။

5ထိုသို႔ ေမာ္ဒကဲသည္ ဦးမခ်၊ ရွိမခိုးဘဲ ေနေၾကာင္းကို ဟာမန္ သိျမင္ေသာအခါ၊ အလြန္အမ်က္ထြက္၍၊

6သူတို႔သည္ ေမာ္ဒကဲအမ်ိဳးကို ေဖာ္ျပေသာေၾကာင့္၊ ေမာ္ဒကဲတစ္ေယာက္တည္းကို ကြပ္မ်က္လၽွင္၊ စိတ္မေျပေလာက္ဟု ဟာမန္သည္ ေအာက္ေမ့လ်က္၊ ေမာ္ဒကဲအမ်ိဳးသားခ်င္း တည္းဟူေသာ အာေရႊ႐ုနိုင္ငံ အရပ္ရပ္၌ရွိေသာ ယုဒလူအေပါင္းတို႔ကို ဖ်က္ဆီးျခင္းငွာ ရွာႀကံေလ၏။

7ထိုေၾကာင့္ အာေရႊ႐ုနန္းစံဆယ္ႏွစ္ႏွစ္၊ နိသန္ အမည္ရွိေသာ ပထမလတြင္၊ ေန႔ရက္အစဥ္၊ လအစဥ္ အတိုင္းလိုက္၍၊ အာဒါအမည္ရွိေသာ ဒြါဒသမလတိုင္ေအာင္၊ ဟာမန္ေရွ႕မွာ ပုရစာေရးတံခ်ၾက၏။

8တစ္ဖန္ ဟာမန္သည္ ရွင္ဘုရင္အာေရႊ႐ုထံေတာ္သို႔ ဝင္၍၊ အျခားတစ္ပါးေသာ လူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔ႏွင့္ က်င့္ရာထုံးတမ္းမတူ၊ အရွင္မင္းႀကီး စီရင္ေတာ္မူခ်က္တို႔ကို နားမေထာင္၊ နိုင္ငံေတာ္အတြင္း၊ တိုင္းသူျပည္သား အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔တြင္ အရပ္ရပ္ကြဲျပားလ်က္ေနေသာ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးရွိပါ၏။ ထိုအမ်ိဳးကို အခြင့္ေပးေတာ္မူရာ၌ ေက်းဇူးေတာ္မရွိပါ။

9ကိုယ္ေတာ္သေဘာတူလၽွင္ ထိုအမ်ိဳးကို ဖ်က္ဆီးေစဟု အမိန္႔ရွိေတာ္မူပါ။ ထိုအမွုကို ေဆာင္ရြက္ေသာ သူတို႔သည္ ဘ႑ာေတာ္တိုက္ထဲသို႔ ေငြအခြက္တစ္သိန္းကို သြင္းေစျခင္းငွာ၊ ကၽြန္ေတာ္အပ္ေပးပါမည္ဟု ေလၽွာက္ေလ၏။

10ရွင္ဘုရင္ကလည္း၊ ထိုေငြကို သင့္အားငါေပး၏။

11ထိုလူမ်ိဳးကိုလည္း သင္သည္ ျပဳခ်င္သမၽွ ျပဳရေသာအခြင့္ ရွိေစျခင္းငွာ၊ သင္၌ငါအပ္သည္ဟု လက္စြပ္ေတာ္ကိုခၽြတ္၍ ယုဒအမ်ိဳး၏ ရန္သူျဖစ္ေသာ အာဂတ္အမ်ိဳး ဟေမၼဒါသသား ဟာမန္အား ေပးေတာ္မူ၏။

12ထိုအခါ ပထမလ တစ္ဆယ္သုံးရက္ေန႔တြင္၊ စာေရးေတာ္ႀကီးတို႔ကိုေခၚ၍ ကိုယ္စားေတာ္မင္း၊ အျပည္ျပည္အုပ္ေသာ ၿမိဳ႕ဝန္၊ အရပ္ရပ္စီရင္ေသာ သူႀကီးတို႔ကို ဟာမန္မွာထားသမၽွအတိုင္း၊ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာေသာ စကားအသီးအသီးအားျဖင့္ ရွင္ဘုရင္ အာေရႊ႐ု၏အမိန္႔ေတာ္ကို စာေရး၍၊ ရွင္ဘုရင္၏ လက္စြပ္ေတာ္ႏွင့္ တံဆိပ္ခတ္ေလ၏။

13အာဒါအမည္ရွိေသာ ဒြါဒသမလ တစ္ဆယ္သုံးရက္ တစ္ေန႔ခ်င္းတြင္၊ ယုဒလူအႀကီးအငယ္ မိန္းမ ကေလးရွိရွိသမၽွတို႔ကို သတ္ျဖတ္သုတ္သင္ပယ္ရွင္း၍၊ သူတို႔ဥစၥာကို လုယူသိမ္း႐ုံးေစျခင္းငွာ၊ အမိန္႔ေတာ္စာကို စာပို႔လုလင္တို႔ျဖင့္ နိုင္ငံေတာ္အျပည္ျပည္သို႔ ေပးလိုက္ေလ၏။

14ဤေရြ႕ကား၊ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔သည္ ထိုေန႔ရက္တြင္ အသင့္ရွိေစျခင္းငွာ၊ အတိုင္းတိုင္းအျပည္ျပည္၌ ေၾကာ္ျငာရေသာ အမိန္႔ေတာ္စာခ်က္ ျဖစ္သတည္း။

15ရွုရွန္နန္းေတာ္၌ ထိုအမိန္႔ေတာ္စာကို ေၾကာ္ျငာၿပီးမွ၊ ရွင္ဘုရင္ စီရင္သည္အတိုင္း၊ စာပို႔လုလင္တို႔သည္ အလ်င္အျမန္ ေျပးသြားၾက၏။ ရွင္ဘုရင္ႏွင့္ ဟာမန္သည္ စပ်စ္ရည္ေသာက္ပြဲ၌ ထိုင္၍၊ ရွုရွန္ၿမိဳ႕ေတာ္သည္ ဆင္းရဲျခင္းသို႔ ေရာက္သတည္း။

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →