Esther 8

Burmese JBZV

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1ထိုေန႔ခ်င္းတြင္၊ ရွင္ဘုရင္အာေရႊ႐ုသည္ ယုဒအမ်ိဳး၏ ရန္သူဟာမန္အိမ္ကို မိဖုရားဧသတာအား ေပးေတာ္မူ၏။ ဧသတာသည္ ေမာ္ဒကဲႏွင့္ အဘယ္သို႔ ေပါက္ေဖာ္ေတာ္သည္ကို ဧသတာေလၽွာက္သျဖင့္၊ ေမာ္ဒကဲသည္ ရွင္ဘုရင္ထံေတာ္သို႔ ဝင္ရ၏။

2ရွင္ဘုရင္သည္လည္း၊ ဟာမန္လက္မွႏုတ္ေသာ လက္စြပ္ေတာ္ကို တစ္ဖန္ခၽြတ္၍ ေမာ္ဒကဲအား ေပးေတာ္မူ၏။ ဧသတာလည္း၊ ဟာမန္အိမ္ကို ေမာ္ဒကဲ၌ အပ္ေလ၏။

3တစ္ဖန္ ဧသတာသည္ ရွင္ဘုရင္ေျခေတာ္ရင္း၌ ပ်ပ္ဝပ္၍၊ အာဂတ္အမ်ိဳး ဟာမန္ျပဳေသာအျပစ္၊ ယုဒအမ်ိဳးတစ္ဖက္၌ ႀကံစည္ေသာအႀကံအစည္ကို ပယ္ေတာ္မူမည္အေၾကာင္း၊ မ်က္ရည္က်လ်က္ ေတာင္းပန္ေလ၏။

4ရွင္ဘုရင္သည္ ေရႊရာဇလွံတံကို ဧသတာသို႔ ကမ္းေတာ္မူသျဖင့္၊ ဧသတာသည္ထ၍ ရွင္ဘုရင္ေရွ႕ေတာ္၌ ရပ္လ်က္၊

5အရွင္မင္းႀကီး အလိုေတာ္ရွိ၍၊ ကၽြန္ေတာ္မကို စိတ္ႏွင့္ ေတြ႕ေတာ္မူလၽွင္လည္းေကာင္း၊ ကၽြန္ေတာ္မအမွုသည္ ေရွ႕ေတာ္၌ ေလ်ာက္ပတ္၍ ကိုယ္ေတာ္သည္ ကၽြန္ေတာ္မကိုလည္း ခ်စ္ေတာ္မူလၽွင္လည္းေကာင္း၊ နိုင္ငံေတာ္အတိုင္းတိုင္း အျပည္ျပည္တို႔၌ရွိေသာ ယုဒလူတို႔ကို ဖ်က္ဆီးျခင္းငွာ၊ အာဂတ္အမ်ိဳး ဟေမၼဒါသသား ဟာမန္စီရင္ေသာစာကို ပယ္မည္အေၾကာင္း၊ ထပ္၍ စာေရးေစေတာ္မူပါ။

6ကၽြန္ေတာ္မအမ်ိဳးအေပၚသို႔ ေရာက္ရေသာ ေဘးကိုလည္းေကာင္း၊ ကၽြန္ေတာ္မအမ်ိဳးသားခ်င္း ပ်က္စီးေသာ အမွုကိုလည္းေကာင္း၊ ကၽြန္ေတာ္မသည္ ၾကည့္ရွုျခင္းငွာ၊ အဘယ္သို႔ တတ္နိုင္ပါအံ့နည္းဟု ေလၽွာက္ဆို၏။

7ရွင္ဘုရင္ အာေရႊ႐ုကလည္း၊ ဟာမန္သည္ ယုဒလူတို႔ကို ထိခိုက္ေသာေၾကာင့္၊ သူ၏အိမ္ကို မိဖုရားဧသတာအား ငါေပးၿပီ။ ထိုသူကိုလည္း လည္ဆြဲခ်တိုင္၌ ကြပ္မ်က္ေစၿပီ။

8သို႔ရာတြင္ ရွင္ဘုရင္လက္စြပ္ႏွင့္ တံဆိပ္ခတ္ေသာ ရွင္ဘုရင္ အမိန္႔ေတာ္စာကို အဘယ္သူမၽွ မပယ္ရသည္ျဖစ္၍၊ စိတ္ရွိသည္အတိုင္း ယုဒလူတို႔အဖို႔ အမိန္႔ေတာ္စာကို တစ္ဖန္ေရး၍၊ လက္စြပ္ေတာ္ႏွင့္ တံဆိပ္ခတ္ရမည္ဟု မိဖုရားဧသတာႏွင့္ ယုဒလူေမာ္ဒကဲတို႔အား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

9ထိုအခါ သိဝန္အမည္ရွိေသာ တတိယလ ႏွစ္ဆယ္သုံးရက္ေန႔တြင္၊ စာေရးေတာ္ႀကီးတို႔ကို ေခၚ၍၊ အိႏၵိယျပည္မွ ကုရွျပည္တိုင္ေအာင္ တိုင္းျပည္တစ္ရာႏွစ္ဆယ္ ခုနစ္ျပည္တို႔၌ရွိေသာ ယုဒလူ၊ ကိုယ္စားေတာ္မင္း၊ အျပည္ျပည္အုပ္ေသာ ၿမိဳ႕ဝန္၊ ၿမိဳ႕သူႀကီးတို႔ကို ေမာ္ဒကဲ မွာထားသမၽွအတိုင္း၊ ယုဒဘာသာစကားမွစ၍ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး ေျပာေသာစကား အသီးအသီးအားျဖင့္၊

10ရွင္ဘုရင္ အာေရႊ႐ု၏ အမိန္႔ေတာ္စာကိုေရး၍ ရွင္ဘုရင္လက္စြပ္ေတာ္ႏွင့္ တံဆိပ္ခတ္ၿပီးမွ၊ ျမင္း၊ လား၊ ကုလားအုတ္၊ ျမည္းစီးေသာ စာပို႔လုလင္တို႔ျဖင့္ ေပးလိုက္ေလ၏။

11အမိန္႔ေတာ္စာခ်က္ဟူမူကား၊ အာဒါအမည္ရွိေသာ ဒြါဒသမလ တစ္ဆယ္သုံးရက္ တစ္ေန႔ခ်င္းတြင္၊

12နိုင္ငံေတာ္ အတိုင္းတိုင္း အျပည္ျပည္ အၿမိဳ႕ၿမိဳ႕၌ရွိေသာ ယုဒလူတို႔သည္ စုေဝး၍၊ မိမိတို႔အသက္ကို ေစာင့္ရေသာအခြင့္၊ တိုက္လာေသာျပည္သူ၊ စစ္သူရဲအေပါင္းတို႔ကို မိန္းမသူငယ္ႏွင့္တကြ သတ္ျဖတ္သုတ္သင္ပယ္ရွင္း၍၊ သူတို႔ဥစၥာကို လုယူသိမ္း႐ုံးရေသာအခြင့္ကို ရွင္ဘုရင္ေပးေတာ္မူ၏။

13ဤေရြ႕ကား၊ ယုဒလူတို႔သည္ ထိုေန႔ရက္တြင္ ရန္သူတို႔ကို ရန္တုံ႔ျပဳေစျခင္းငွာ၊ အတိုင္းတိုင္း အျပည္ျပည္၌ေနေသာ လူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔အား ေၾကာ္ျငာရေသာ အမိန္႔ေတာ္စာခ်က္ ျဖစ္သတည္း။

14ထိုအမိန္႔ေတာ္စာကို ရွုရွန္နန္းေတာ္၌ ေၾကာ္ျငာၿပီးမွ၊ ရွင္ဘုရင္ က်ပ္တည္းစြာ စီရင္သည္အတိုင္း၊ စာပို႔ လုလင္တို႔သည္ အလ်င္အျမန္ ေျပးသြားၾက၏။

15ေမာ္ဒကဲသည္လည္း၊ မင္းေျမာက္တန္ဆာ တည္းဟူေသာ အဝတ္အျဖဴအျပာကို ဝတ္ဆင္လ်က္၊ ႀကီးစြာေသာ ေရႊသရဖူကို ေဆာင္းလ်က္၊ ပိတ္ေခ်ာႏွင့္ ေမာင္းေသာအထည္ျဖင့္ၿပီးေသာ ဝတ္လုံကိုျခဳံလ်က္၊ ရွင္ဘုရင္ထံေတာ္မွ ထြက္သြား၍၊

16ရွုရွန္ၿမိဳ႕ေတာ္သည္ ဝမ္းေျမာက္ရႊင္လန္းျခင္းသို႔ ေရာက္ေလ၏။ ယုဒလူတို႔သည္လည္း၊ သက္သာရႊင္လန္း၍ ဝမ္းေျမာက္ျခင္း၊ အသေရထြန္းလင္းျခင္းသို႔ ေရာက္ၾက၏။

17ရွင္ဘုရင္အမိန္႔ေတာ္စာ ေရာက္ေလေသာ အျပည္ျပည္အၿမိဳ႕ၿမိဳ႕၌၊ ယုဒလူတို႔သည္ ဝမ္းေျမာက္ရႊင္လန္းျခင္း၊ ပြဲခံျခင္း၊ မဂၤလာေန႔ေစာင့္ျခင္းကို ျပဳ၍၊ ျပည္သူျပည္သားအမ်ားတို႔သည္ ယုဒလူတို႔ကို ေၾကာက္ရြံေသာေၾကာင့္ ယုဒဘာသာကိုဝင္ၾက၏။

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →