Exodus 16

Burmese JBZV

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1တစ္ဖန္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားပရိသတ္အေပါင္းတို႔သည္၊ ဧလိမ္အရပ္မွထြက္၍ ခရီးသြားၾက၏။ အဲဂုတၱဳျပည္မွထြက္သြားေသာေနာက္၊ ဒုတိယလဆယ္ငါးရက္ေန႔တြင္၊ ဧလိမ္အရပ္ႏွင့္ သိနာေတာင္စပ္ၾကားမွာ သိန္ေတာသို႔ေရာက္ၾက၏။

2ထိုေတာ၌ ဣသေရလအမ်ိဳးသားပရိသတ္အေပါင္းတို႔က၊

3ငါတို႔သည္ အဲဂုတၱဳျပည္၌ အမဲသားခ်က္ေသာအိုးကင္းနားမွာထိုင္၍ ဝစြာစားရေသာအခါ၊ ထာဝရဘုရား၏လက္ေတာ္ျဖင့္ေသလၽွင္ သာ၍ေကာင္း၏။ ယခုမူကား၊ ဤစည္းေဝးလ်က္ရွိေသာ လူအေပါင္းတို႔ကို ငတ္မြတ္ျခင္းအားျဖင့္ သတ္လိုေသာငွာ၊ ဤေတာအရပ္သို႔ေဆာင္ခဲ့ၿပီတကားဟု ေမာေရွႏွင့္ အာ႐ုန္ကို အျပစ္တင္၍ ျမည္တမ္းလ်က္ဆိုၾက၏။

4ထိုအခါ ထာဝရဘုရားက ၾကည့္ရွုေလာ့။ ငါသည္ သင္တို႔အဖို႔ မိုးေကာင္းကင္က မုန္႔မိုးကိုရြာေစမည္။ လူတို႔သည္ေန႔တိုင္းထြက္၍ တစ္ေန႔စားေလာက္ေအာင္ သိမ္းယူရၾကမည္။ ငါ၏တရားအတိုင္းက်င့္မည္ေလာ၊ မက်င့္ေလာဟု ထိုသို႔ေသာအားျဖင့္ သူတို႔ကိုငါစုံစမ္းမည္။

5ေန႔တိုင္းသိမ္းယူေသာအရာထက္၊ ေျခာက္ရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ႏွစ္ဆကို သိမ္းယူ၍ျပင္ရၾကမည္ဟု ေမာေရွအားမိန္႔ေတာ္မူ၏။

6ေမာေရွႏွင့္အာ႐ုန္တို႔ကလည္း၊ ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔ကို အဲဂုတၱဳျပည္မွႏုတ္ေဆာင္ေတာ္မူသည္ဟု ယေန႔ညဥ့္ဦးယံ၌ သင္တို႔သိၾကလိမ့္မည္။

7နံနက္ယံ၌လည္း၊ ထာဝရဘုရား၏ဘုန္းေတာ္ကို ျမင္ရၾကလိမ့္မည္။ ထာဝရဘုရားကိုအျပစ္တင္လ်က္ ျမည္တမ္းၾကေသာအသံကိုၾကားေတာ္မူၿပီ။ ငါတို႔ကို အျပစ္တင္လ်က္ ျမည္တမ္းေစျခင္းငွာ၊ ငါတို႔သည္ အဘယ္သို႔ေသာ သူျဖစ္သနည္းဟု ဣသေရလအမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔အားဆိုေလ၏။

8တစ္ဖန္လည္းေမာေရွက၊ ထာဝရဘုရားသည္ ညဥ့္ဦးယံ၌ သင္တို႔စားစရာအမဲသားကိုလည္းေကာင္း၊ နံနက္ယံ၌ဝေလာက္ေအာင္ မုန္႔ကိုလည္းေကာင္း ေပးေတာ္မူေသာအခါ၊ ဤစကားျပည့္စုံလိမ့္မည္။ သင္တို႔သည္ အျပစ္တင္လ်က္ျမည္တမ္းၾကေသာအသံကို ထာဝရဘုရားၾကားေတာ္မူၿပီ။ ငါတို႔သည္ အဘယ္သို႔ေသာသူျဖစ္သနည္း။ သင္တို႔သည္အျပစ္တင္လ်က္ ျမည္တမ္းၾကေသာ စကားသည္၊ ငါတို႔ကိုမထိမခိုက္၊ ထာဝရဘုရားကိုထိခိုက္သည္ဟု ဆိုေလ၏။

9တစ္ဖန္သင္တို႔သည္အျပစ္တင္လ်က္၊ ျမည္တမ္းေသာအသံကို ထာဝရ ဘုရားၾကားေတာ္မူသည္ျဖစ္၍၊ အထံေတာ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၾကေလာ့ဟု ဣသေရလအမ်ိဳးသား ပရိသတ္အေပါင္းတို႔အား ဆင့္ဆိုေလာ့ဟု အာ႐ုန္ကို မွာထားသည္အတိုင္း၊

10အာ႐ုန္သည္ ဣသေရလအမ်ိဳးသား ပရိသတ္အေပါင္းတို႔အား ဆင့္ဆိုေသာအခါ၊ သူတို႔သည္ ေတာသို႔ေမၽွာ္ၾကည့္၍၊ မိုးတိမ္၌ထင္ရွားေသာ ထာဝရဘုရား၏ဘုန္းေတာ္ကို ျမင္ရၾက၏။

11ထာဝရဘုရားကလည္း၊ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ အျပစ္တင္လ်က္ ျမည္တမ္းေသာအသံကိုငါၾကားရၿပီ။

12ညဥ့္ဦးယံ၌ သင္တို႔သည္အမဲသားကို စားရၾကလိမ့္မည္။ နံနက္ယံ၌လည္း မုန္႔ႏွင့္ဝရၾကလိမ့္မည္။ ငါသည္ သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားျဖစ္ေၾကာင္းကို သိၾကလိမ့္မည္ဟု သူတို႔ကိုေျပာေလာ့ဟု ေမာေရွအားမိန္႔ေတာ္မူ၏။

13ညဥ့္ဦးယံ၌ငုံးငွက္တို႔သည္ တပ္ကိုအႏွံ့အျပားတက္လာၾက၏။ နံနက္ယံ၌လည္း တပ္ပတ္လည္အရပ္ရပ္တြင္ ႏွင္းက်လ်က္ရွိ၏။

14ႏွင္းတက္ၿပီးေသာအခါ၊ ႏွင္းခဲကဲ့သို႔ ေသးေသးလုံးလုံးအရာသည္ ေျမမ်က္ႏွာေပၚမွာရွိရစ္ေလ၏။

15ထိုအရာကို ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ျမင္ေသာအခါ၊ အဘယ္အရာနည္းဟု မသိေသာေၾကာင့္၊ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ေမးၾက၏။ ေမာေရွကလည္း၊ ဤအရာသည္သင္တို႔စားစရာဖို႔ ထာဝရဘုရား ေပးသနားေတာ္မူေသာမုန္႔ျဖစ္၏။

16လူတိုင္း မိမိတဲ၌ရွိေသာသူအေရအတြက္ႏွင့္အညီ၊ လူအသီးအသီးစားေလာက္ေအာင္ တစ္ေယာက္တစ္ဩမဲစီ သိမ္းယူၾကေလာ့ဟု ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူေၾကာင္းကို ျပန္ေျပာေလ၏။

17ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ထိုသို႔ျပဳ၍၊ အနည္းအမ်ားအလိုက္ သိမ္းယူၾက၏။

18ဩမဲေတာင္းႏွင့္ျခင္ၾကေသာအခါ၊ မ်ားမ်ားရေသာသူမပို၊ နည္းနည္းရေသာသူ မလို၊ အသီးအသီးတို႔သည္ စားေလာက္ေအာင္သိမ္းယူၾက၏။

19ေမာေရွကလည္း၊ နံနက္တိုင္ေအာင္ အဘယ္သူမၽွမက်န္ေစႏွင့္ဟု ဆိုေသာ္လည္း၊

20အခ်ိဳ႕တို႔သည္ ေမာေရွစကားကိုနားမေထာင္ဘဲ၊ နံနက္တိုင္ေအာင္ က်န္ေစသျဖင့္၊ ပိုးျဖစ္၍နံေလေသာ္၊ ေမာေရွသည္ အမ်က္ထြက္၏။

21ထိုသူအသီးအသီးတို႔သည္ ေန႔တိုင္းမိမိတို႔စားေလာက္သမၽွကို သိမ္းယူၾက၏။ ေနပူေသာအခါအေရျဖစ္ေလ၏။

22ေျခာက္ရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌၊ မုန္႔ႏွစ္ဆတည္းဟူေသာ တစ္ေယာက္ႏွစ္ဩမဲစီ သိမ္းရၾက၏။ ထိုအေၾကာင္းကို ပရိသတ္အုပ္အေပါင္းတို႔သည္ ေမာေရွအားၾကားေျပာေလ၏။

23သူကလည္း၊ နက္ျဖန္ေန႔သည္ ထာဝရဘုရားေရွ႕၌ သန္႔ရွင္းေသာဥပုသ္ေန႔၊ ၿငိမ္ဝပ္စြာေနရေသာေန႔ျဖစ္၏။ မုန္႔ကိုေပါင္းခ်င္သည္အတိုင္း ေပါင္းၾကေလာ့။ ျပဳတ္ခ်င္သည္အတိုင္းျပဳတ္ၾကေလာ့။ က်န္ေသာအရာကို နံနက္တိုင္ေအာင္ေစာင့္၍ သိုထားၾကေလာ့ဟု ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူေၾကာင္းကို ျပန္ေျပာေလ၏။

24ေမာေရွမွာထားသည္အတိုင္း၊ နံနက္တိုင္ေအာင္သိုထားၾက၏။ နံျခင္းႏွင့္ကင္းလြတ္၏။ ပိုးလည္းမရွိ။

25ေမာေရွကလည္း၊ က်န္ေသာအရာကို ယေန႔စားၾကေလာ့။ ယေန႔သည္ ထာဝရဘုရား၏ဥပုသ္ေန႔ျဖစ္၏။ ယေန႔တြင္ ထိုအရာကိုေတာ၌မေတြ႕ရ။

26ေျခာက္ရက္ပတ္လုံးသိမ္းယူရၾက၏။ ဥပုသ္ေန႔တည္းဟူေသာ ခုနစ္ရက္ေျမာက္ေသာေန႔တြင္ မရွိမေတြ႕ရဟုဆိုေလ၏။

27ခုနစ္ရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌၊ အခ်ိဳ႕တို႔သည္သိမ္းယူျခင္းငွာ ထြက္သြားရာတြင္၊ ရွာ၍မေတြ႕ရၾက။

28ထာဝရဘုရားကလည္း၊ သင္တို႔သည္ငါ့ပညတ္တရားမ်ားတို႔ကို အဘယ္မၽွကာလပတ္လုံး ျငင္းပယ္ၾကလိမ့္မည္နည္း။

29ထာဝရဘုရားသည္ဥပုသ္ေန႔ကို သင္တို႔အားေပးေတာ္မူၿပီ။ ထိုေၾကာင့္ ေျခာက္ရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ႏွစ္ရက္အတြက္မုန္႔ကိုေပးေတာ္မူ၏။ လူတိုင္း မိမိေနရာ၌ေနေစ၊ ခုနစ္ရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ မိမိေနရာမွ အဘယ္သူမၽွ မသြားေစႏွင့္ဟု ေမာေရွအားမိန္႔ေတာ္မူ၏။

30ထိုေၾကာင့္ လူမ်ားတို႔သည္ခုနစ္ရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ၿငိမ္ဝပ္စြာေနၾက၏။

31ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ထိုစားစရာကို မႏၷဟုေခၚေဝၚၾက၏။ နံနံေစ့ကဲ့သို႔ျဖစ္၍ ျဖဴေသာအဆင္းရွိ၏။ ပ်ားရည္ႏွင့္ေရာေသာမုန္႔ႂကြပ္ႏွင့္ အရသာတူ၏။

32ေမာေရွကလည္း၊ သင္တို႔ကိုအဲဂုတၱဳျပည္မွ ငါႏုတ္ေဆာင္ေသာအခါ၊ ေတာ၌ သင္တို႔အားေကၽြးေသာမုန္႔ကို၊ သင္တို႔အမ်ိဳးအစဥ္အဆက္တို႔သည္ ျမင္ေစျခင္းငွာ၊ သူတို႔အဖို႔သိုထားရေသာ ဩမဲတစ္ဩမဲကို ျဖည့္ၾကေလာ့ဟု ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူေၾကာင္းကို ျပန္ေျပာေလ၏။

33တစ္ဖန္အာ႐ုန္ကိုလည္း၊ အိုးတစ္လုံးကိုယူ၍ မႏၷတစ္ဩမဲကိုအျပည့္ထည့္ၿပီးလၽွင္၊ သင္တို႔လူမ်ိဳးအစဥ္အဆက္ဖို႔ေစာင့္ေစျခင္းငွာ၊ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ သိုထားေလာ့ဟုဆို၍၊

34ေမာေရွကို ထာဝရဘုရားမွာထားေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ ထိုမႏၷကို အာ႐ုန္ေစာင့္ေစျခင္းငွာ၊ သက္ေသေတာ္ေရွ႕မွာသိုထားေလ၏။

35ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္၊ လူေနရာျပည္သို႔မေရာက္မီတိုင္ေအာင္၊ အႏွစ္ေလးဆယ္ပတ္လုံး မႏၷကိုစားၾက၏။ ခါနာန္ျပည္နယ္နိမိတ္သို႔ မေရာက္မီတိုင္ေအာင္ မႏၷကိုစားၾက၏။

36ဩမဲမူကား၊ ဧဖာဆယ္စုတစ္စုျဖစ္သတည္း။

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →