Exodus 22

Burmese JBZV

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1လူသည္ သိုးႏြားကိုခိုး၍ သတ္သည္ျဖစ္ေစ၊ ေရာင္းသည္ျဖစ္ေစ၊ ႏြားတစ္ေကာင္အတြက္ ႏြားငါးေကာင္ကိုလည္းေကာင္း၊ သိုးတစ္ေကာင္အတြက္ သိုးေလးေကာင္ကိုလည္းေကာင္း ျပန္ေပးရမည္။

2သူခိုးသည္ အိမ္ကိုထြင္းေဖာက္စဥ္၊ သူတစ္ပါးေတြ႕၍ ေသေအာင္သတ္ေသာ္လည္း၊ ေသစားမေသေစရ။

3သို႔ေသာ္လည္း ေနထြက္လၽွင္ ေသစားေသေစရမည္။ အေၾကာင္းမူကား၊ ျပန္ေပးစရာအေၾကာင္းရွိ၏။ ဥစၥာအလၽွင္းမရွိလၽွင္၊ ခိုးသည္ဥစၥာအတြက္ ကိုယ္ကိုေရာင္းရမည္။

4သူခိုးလက္၌ ခိုးေသာႏြား၊ သိုးကိုအသက္ရွင္လ်က္ အမွန္ေတြ႕လၽွင္၊ ႏွစ္ဆျပန္ေပးရမည္။

5သူ႔လယ္၊ သူ႔စပ်စ္ဥယ်ာဥ္ကို စားေစေသာ္လည္းေကာင္း၊ မိမိတိရစၧာန္ကို သူ႔လယ္၌ထိန္းေက်ာင္းေသာ္လည္းေကာင္း၊ မိမိလယ္၊ မိမိစပ်စ္ဥယ်ာဥ္ထဲကအေကာင္းဆုံးကို ထုတ္၍ ျပန္ေပးရမည္။

6မီးရွို႔ေသာအခါ ျမက္ပင္ေၾကာင့္ အစဥ္အတိုင္းေလၽွာက္၍ေလာင္လ်က္၊ ေကာက္လွိုင္း၊ စပါးပင္၊ လယ္၌ရွိေသာအရာတို႔ကို ေလာင္လၽွင္၊ မီးရွို႔ေသာသူသည္ အမွန္ေလ်ာ္ရမည္။

7လူတစ္ဦးသည္ အိမ္နီးခ်င္းတစ္ဦး၌ ေရႊေငြအစရွိေသာ ဥစၥာတစ္စုံတစ္ခုကိုအပ္ႏွံ၍၊ အပ္ႏွံခံေသာသူ၏အိမ္မွ သူခိုးခိုးသြားလၽွင္၊ သူခိုးကိုေတြ႕မိေသာအခါ ႏွစ္ဆေလ်ာ္ေစ။

8သူခိုးကိုမေတြ႕လၽွင္၊ အိမ္ရွင္သည္ မိမိအိမ္နီးခ်င္းဥစၥာကို ယူသေလာ၊ မယူေလာဟု ဘုရားသခင့္ေရွ႕ေတာ္၌ အစစ္ခံရမည္။

9သူ႔ဥစၥာကို ျပစ္မွားသည္အမွုမွာ၊ ႏြား၊ ျမည္း၊ သိုး၊ အဝတ္အစရွိေသာ ေပ်ာက္ေသာ ဥစၥာတစ္စုံတစ္ခုကိုေတြ႕၍၊ ဤဥစၥာကား၊ ငါ၏ဥစၥာျဖစ္သည္ဟု တစ္စုံတစ္ေယာက္ဆိုလၽွင္၊ အမွုသည္ႏွစ္ဦးတို႔သည္ ဘုရားသခင္ေရွ႕ေတာ္၌ အစစ္ခံရ၍၊ တရားရွုံးေသာသူသည္ ႏွစ္ဆေလ်ာ္ရမည္။

10လူသည္ အိမ္နီးခ်င္းလယ္၌ ျမည္း၊ ႏြား၊ သိုးအစရွိေသာ တိရစၧာန္တစ္စုံတစ္ခုကို အပ္ႏွံ၍၊ ထိုတိရစၧာန္ ေသေသာ္လည္းေကာင္း၊ ထိခိုက္၍ နာေသာ္လည္းေကာင္း၊ သက္ေသမရွိဘဲ သူတစ္ပါးေမာင္း၍သြားေသာ္လည္းေကာင္း၊

11အပ္ႏွံခံေသာသူသည္ ငါ့အိမ္နီးခ်င္း၏ဥစၥာကို ငါမယူဟု ႏွစ္ဦးသေဘာတူလ်က္၊ ထာဝရဘုရားေရွ႕မွာ အက်ိန္ခံရလၽွင္၊ ဥစၥာရွင္သည္ ဝန္ခံရမည္။ အပ္ႏွံခံသူလည္း မေလ်ာ္ရ။

12သို႔ရာတြင္ သူတစ္ပါးခိုးသြားလၽွင္၊ အပ္ႏွံခံသူသည္ ဥစၥာရွင္အားျပန္ေပးရမည္။

13သားရဲကိုက္လၽွင္ သက္ေသဖို႔ အေသေကာင္ကိုျပေစ။ ျပနိုင္လၽွင္ အေလ်ာ္မခံရ။

14လူသည္အိမ္နီးခ်င္း၌ တစ္စုံတစ္ခုကိုငွား၍ ဥစၥာရွင္မပါဘဲ ေသေသာ္လည္းေကာင္း၊ ထိခိုက္၍နာေသာ္လည္းေကာင္း၊ အမွန္ေလ်ာ္ရမည္။

15ဥစၥာရွင္ပါလၽွင္၊ ငွားေသာသူသည္ မေလ်ာ္ရ။ အခႏွင့္ ငွားလၽွင္မူကား၊ ဥစၥာရွင္သည္ အခကိုသာေတာင္းရမည္။

16မေပးစားလိုေသာအပ်ိဳကို၊ အၾကင္ေယာက္်ားသည္ ေခ်ာ့ေမာ့၍သင့္ေနလၽွင္၊ ကန္ေတာ့ဥစၥာကိုေပး၍ ထိုမိန္းမကို မယားအရာ၌ ေျမႇာက္ထားရမည္။

17မိန္းမ၏အဘ သေဘာမတူ မေပးစားလိုလၽွင္၊ ကန္ေတာ့ရသည္ႏွင့္အမၽွ ေငြကို ေလ်ာ္ရမည္။

18စုန္းမကို အသက္ရွင္ေစျခင္းငွာ အခြင့္မေပးရ။

19တိရစၧာန္ႏွင့္သင့္ေနေသာသူသည္ အေသသတ္ျခင္းကို အမွန္ခံရမည္။

20ထာဝရဘုရားမွတစ္ပါး အျခားေသာဘုရားေရွ႕မွာ ယဇ္ပူေဇာ္ေသာသူကို ရွင္းရွင္းဖ်က္ဆီးရမည္။

21တစ္ျပည္တစ္နိုင္ငံသားျဖစ္ေသာ ဧည့္သည္ကို မေႏွာင့္ယွက္မညႇဥ္းဆဲရ။ သင္တို႔သည္ အဲဂုတၱဳျပည္၌ ဧည့္သည္ျဖစ္ၾကဖူးၿပီ။

22မိဘမရွိေသာသူငယ္ႏွင့္ မုဆိုးမကို သင္တို႔သည္မေႏွာင့္ယွက္ရ။

23ေႏွာင့္ယွက္ျခင္း တစ္စုံတစ္ခုကိုျပဳ၍ သူတို႔သည္ ငါ့အားအနည္းငယ္ေအာ္ဟစ္လၽွင္၊ ငါသည္ ထိုအသံကိုအမွန္ၾကား၍၊

24ငါအမ်က္ျပင္းစြာထြက္လ်က္ သင္တို႔ကို ဓားေဘးျဖင့္ကြပ္မ်က္မည္။ သင္တို႔မယားမ်ားသည္လည္း မုဆိုးမျဖစ္၍၊ သားသမီးမ်ားသည္လည္း မိဘမရွိေသာ သူငယ္ျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။

25ငါ့လူျဖစ္ေသာ ဆင္းရဲသားအိမ္နီးခ်င္းအား သင္သည္ေငြကိုေခ်းလၽွင္၊ အတိုးစားေသာသူကဲ့သို႔ သူ၌မျပဳ၊ အတိုးကိုမေတာင္းရ။

26အိမ္နီးခ်င္းသည္ မိမိေစာင္ကို သင္၌ေပါင္ထားလၽွင္၊ မိုးမခ်ဳပ္မီ ျပန္ေပးရမည္။

27အေၾကာင္းမူကား၊ အျခားေသာျခဳံစရာမရွိ။ ကိုယ္ျခဳံဖို႔ျဖစ္၏။ သူသည္ အဘယ္သို႔အိပ္နိုင္သနည္း။ ငါ့အားေအာ္ဟစ္လၽွင္ ငါၾကားမည္။ ငါသည္ သနားေသာသေဘာရွိ၏။

28ဘုရားသခင္ကို လြန္က်ဴး၍မေျပာရ။ သင္၏အမ်ိဳးကို အုပ္စိုးေသာမင္းကို မက်ိန္ဆဲရ။

29အဦးမွည့္ေသာအသီး၊ အဦးညႇစ္ေသာအရည္ကို မထိမ္မဝွက္ဘဲ ဆက္ကပ္ရမည္။ အဦးဖြားေသာ သားေယာက္်ားကိုလည္း ငါ့အားဆက္ကပ္ရမည္။

30ထိုနည္းတူ သိုးႏြားတို႔ကိုျပဳရမည္။ ခုနစ္ရက္ပတ္လုံး သိုးႏြားသငယ္ကို အမိႏွင့္အတူေနေစ၍၊ အ႒မေန႔ေရာက္မွ ငါ့အားဆက္ကပ္ရမည္။

31သင္တို႔သည္ ငါ့ထံ၌ သန္႔ရွင္းေသာသူျဖစ္ရၾကမည္။ ေတာ၌ သားရဲကိုက္ေသာ အမဲသားကိုမစားရ။ ေခြးတို႔အားပစ္ေပးရမည္။

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →