Exodus 8

Burmese JBZV

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1ထာဝရဘုရားကလည္း၊ သင္သည္ ဖာေရာဘုရင္ထံသို႔ဝင္၍ ငါ၏လူတို႔သည္ ငါ့အားဝတ္ျပဳမည္အေၾကာင္း၊ သူတို႔ကိုလႊတ္ေလာ့။

2မလႊတ္ဘူးဟုျငင္းလၽွင္၊ သင္၏ျပည္တစ္ေလၽွာက္လုံးကို ဖားတို႔ျဖင့္ ဒဏ္ခတ္ဦးမည္။

3ျမစ္သည္လည္းမ်ားစြာေသာ ဖားတို႔ကိုဖြား၍၊ သူတို႔သည္သင္၏အိမ္၌လည္းေကာင္း၊ အိပ္ခန္း၌လည္းေကာင္း၊ အိပ္ရာေပၚ၌လည္းေကာင္း၊ သင္၏ကၽြန္တို႔အိမ္၌လည္းေကာင္း၊ သင္၏လူတို႔အေပၚ၌လည္းေကာင္း၊ သင္၏မီးဖို၌လည္းေကာင္း၊ မုန္႔နယ္ေသာခြက္၌လည္းေကာင္း တက္ၾကလိမ့္မည္။

4သင္မွစ၍ သင္၏လူ၊ သင္၏ကၽြန္ရွိသမၽွတို႔အေပၚ၌ တက္ၾကလိမ့္မည္ဟု ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္အေၾကာင္းကို ၾကားေျပာေလာ့ဟု ေမာေရွအား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

5တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားသည္ ေမာေရွအားမိန္႔ေတာ္မူျပန္သည္ကား၊ အာ႐ုန္သည္ ေခ်ာင္းေရ၊ ျမစ္ေရ၊ အိုင္အင္းေရတို႔အေပၚ၌ လွံတံကိုကိုင္လ်က္၊ လက္ကိုဆန္႔၍ အဲဂုတၱဳျပည္အေပၚသို႔ ဖားမ်ားကိုတက္ေစျခင္းငွာေျပာေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

6အာ႐ုန္သည္ အဲဂုတၱဳျပည္၌ရွိေသာေရအေပၚမွာ လက္ကိုဆန္႔သျဖင့္၊ ဖားတို႔သည္တက္၍ အဲဂုတၱဳျပည္တစ္ေလၽွာက္လုံးကို ဖုံးလႊမ္းၾက၏။

7ဝိဇၨာဆရာတို႔သည္လည္း ဝိဇၨာအတတ္အားျဖင့္ထိုအတူျပဳ၍ ဖားတို႔ကို အဲဂုတၱဳျပည္အေပၚသို႔ ေဆာင္ၾက၏။

8ထိုအခါဖာေရာမင္းသည္၊ ေမာေရွႏွင့္အာ႐ုန္ကိုေခၚ၍၊ ထာဝရဘုရားသည္ ဖားတို႔ကိုငါႏွင့္ ငါ့လူတို႔ထံမွပယ္ရွားေတာ္မူမည္အေၾကာင္း ေတာင္းပန္ေလာ့။ ဣသေရလလူတို႔သည္ ထာဝရဘုရားအား ယဇ္ပူေဇာ္ရေသာအခြင့္ကို ငါေပးမည္ဟုဆို၏။

9ေမာေရွကလည္း၊ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္အိမ္မ်ားမွဖားတို႔ကို ပယ္ရွင္းဖ်က္ဆီး၍၊ ျမစ္၌သာေနေစျခင္းငွာ၊ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္မ်ား၊ လူမ်ားအဖို႔ အကၽြန္ုပ္ေတာင္းပန္ရေသာအခ်ိန္ကို ခ်ိန္းခ်က္ေတာ္မူပါဟု ေလၽွာက္ေသာ္၊

10နက္ျဖန္ေန႔ေတာင္းပန္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္ျဖစ္၍၊ ေမာေရွက၊ အကၽြန္ုပ္တို႔ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားႏွင့္တူေသာ ဘုရားမရွိေၾကာင္းကို ကိုယ္ေတာ္သိေစျခင္းငွာ အမိန္႔ေတာ္အတိုင္းျဖစ္၍၊

11ဖားတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္အိမ္မ်ား၊ ကၽြန္မ်ား၊ လူမ်ားထံမွထြက္သြား၍ ျမစ္၌သာေနၾကလိမ့္မည္ဟု ေမာေရွေလၽွာက္ၿပီးလၽွင္၊

12အာ႐ုန္ႏွင့္အတူ အထံေတာ္မွထြက္သြား၍၊ ဖာေရာဘုရင္အေပၚသို႔ ထာဝရဘုရားေဆာင္ေတာ္မူေသာ ဖားတို႔အေၾကာင္းေၾကာင့္၊ ေမာေရွသည္ ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳေလ၏။

13ထာဝရဘုရားသည္ ေမာေရွေတာင္းေလၽွာက္ေသာ စကားအတိုင္းျပဳေတာ္မူသျဖင့္၊ ဖားတို႔သည္ အိမ္မ်ား၊ ရြာမ်ား၊ လယ္ျပင္မ်ားတို႔တြင္ ေသၾက၏။

14အေသေကာင္တို႔ကိုစုပုံ၍ထားသျဖင့္ တစ္ျပည္လုံးနံေလ၏။

15ဖာေရာမင္းလည္း၊ သက္သာရေၾကာင္းကိုသိျမင္ေသာအခါ၊ ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ ႏွလုံးခိုင္မာ၍ သူတို႔စကားကို နားမေထာင္ဘဲေနျပန္ေလ၏။

16တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားသည္ ေမာေရွအားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ အဲဂုတၱဳျပည္တစ္ေလၽွာက္လုံး၌ ရွိေသာ ေျမမွုန္႔သည္ျခင္ေကာင္ျဖစ္ေစျခင္းငွာ၊ အာ႐ုန္သည္ လွံတံကိုကိုင္လ်က္လက္ကိုဆန္႔၍၊ ေျမမွုန္႔ကိုရိုက္ေစျခင္းငွာ ေျပာေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊

17အာ႐ုန္သည္ လွံတံကိုကိုင္လ်က္လက္ကိုဆန္႔၍ ေျမမွုန္႔ကိုရိုက္ေလ၏။ ေျမမွုန္႔သည္လည္း လူ၌လည္းေကာင္း၊ တိရစၧာန္၌လည္းေကာင္း ျခင္ေကာင္ျဖစ္ေလ၏။ အဲဂုတၱဳျပည္ တစ္ေလၽွာက္လုံး၌ေျမမွုန္႔ရွိသမၽွသည္ ျခင္ေကာင္ျဖစ္ေလ၏။

18ဝိဇၨာဆရာတို႔လည္း၊ ျခင္ေကာင္တို႔ကိုျဖစ္ေစျခင္းငွာ ဝိဇၨာအတတ္အားျဖင့္ ထိုအတူျပဳ၍ မတတ္နိုင္ၾက။ သို႔ျဖစ္၍ လူတို႔ႏွင့္ တိရစၧာန္တို႔၌ ျခင္ေကာင္တို႔သည္ ရွိၾက၏။

19ထိုအခါ ဝိဇၨာဆရာတို႔က၊ ဤအမွုသည္ဘုရားသခင္၏ တန္ခိုးေၾကာင့္ျဖစ္သည္ဟု ဖာေရာဘုရင္အားေလၽွာက္ၾကားၾက၏။ သို႔ေသာ္လည္း ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ ဖာေရာဘုရင္သည္ ႏွလုံးခိုင္မာ၍ သူတို႔စကားကို နားမေထာင္ဘဲေနျပန္ေလ၏။

20ထာဝရဘုရားကလည္း၊ သင္သည္ နံနက္ေစာေစာထေလာ့။ ေရဆိပ္သို႔ထြက္သြားေသာ ဖာေရာဘုရင္ေရွ႕မွာရပ္၍ ထာဝရဘုရားက၊ ငါ၏လူတို႔သည္ ငါ့အားဝတ္ျပဳမည္အေၾကာင္း၊ သူတို႔ကိုလႊတ္ေလာ့။

21မလႊတ္ဘဲေနလၽွင္ သင္ႏွင့္သင္၏ကၽြန္မ်ား၊ လူမ်ား၊ အိမ္မ်ားထဲသို႔ ယင္ရဲတို႔ကို ငါေစလႊတ္သျဖင့္ အဲဂုတၱဳလူတို႔ေနေသာအိမ္၊ ရပ္ေသာေျမသည္ ယင္ရဲႏွင့္အျပည့္ရွိရလိမ့္မည္။

22ငါသည္ ေျမႀကီးအလယ္၌ ထာဝရဘုရားျဖစ္ေၾကာင္းကို သင္သိေစျခင္းငွာ ငါ၏လူတို႔ေနရာေဂါရွင္ျပည္ကို ထိုေန႔၌ငါျခားနားေစ၍၊ ထိုျပည္၌ ယင္ရဲမရွိရ။

23ထိုသို႔ ငါ၏လူတို႔ႏွင့္ သင္၏လူတို႔ကို ငါျခားနားေစမည္။ နက္ျဖန္ေန႔၌ ထိုနိမိတ္ထင္ရွားလိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူေၾကာင္းကိုေျပာေလာ့ဟု ေမာေရွအား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

24ထိုသို႔ထာဝရဘုရားျပဳေတာ္မူသျဖင့္၊ အလြန္ၾကမ္းတမ္းေသာ ယင္ရဲတို႔သည္၊ ဖာေရာဘုရင္အိမ္အစရွိေသာ သူ၏ကၽြန္တို႔အိမ္၊ အဲဂုတၱဳျပည္တစ္ေလၽွာက္လုံး၌ ေရာက္လာ၍၊ ထိုယင္ရဲတို႔ေၾကာင့္ အဲဂုတၱဳျပည္ပ်က္ေလ၏။

25ထိုအခါ၊ ဖာေရာဘုရင္သည္ ေမာေရွႏွင့္ အာ႐ုန္ကိုေခၚၿပီးလၽွင္၊ သင္တို႔သည္ ဤျပည္၌ သင္တို႔၏ဘုရားသခင္အား ယဇ္ပူေဇာ္သြားၾကေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူေသာ္၊

26ေမာေရွက ထိုသို႔မျပဳသင့္။ ျပဳလၽွင္ အဲဂုတၱဳလူတို႔၏ ရြံရွာဖြယ္ေသာအရာကို အကၽြန္ုပ္တို႔ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားအား ယဇ္ပူေဇာ္ရပါမည္။ အဲဂုတၱဳလူတို႔၏ ရြံရွာဖြယ္ေသာအရာကို သူတို႔မ်က္ေမွာက္၌ ယဇ္ပူေဇာ္လၽွင္၊ သူတို႔သည္ အကၽြန္ုပ္တို႔ကိုခဲႏွင့္ပစ္ၾကပါလိမ့္မည္ မဟုတ္ေလာ။

27သို႔ျဖစ္၍ ေတာ၌သုံးရက္ခရီးသြား၍ အကၽြန္ုပ္တို႔ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း ယဇ္ပူေဇာ္ၾကပါမည္ဟု ေလၽွာက္ဆို၏။

28ဖာေရာဘုရင္ကလည္း၊ သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားအား၊ ေတာ၌ ယဇ္ပူေဇာ္မည္အေၾကာင္း၊ သြားရေသာအခြင့္ကိုငါေပးမည္။ သို႔ရာတြင္ ေဝးေဝးမသြားရၾက။ ငါ့အဖို႔ေတာင္းပန္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

29ေမာေရွကလည္း၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ကိုယ္ေတာ္ထံမွထြက္သြား၍ ယင္ရဲတို႔သည္ ဖာေရာဘုရင္ႏွင့္ သူ၏ကၽြန္မ်ား၊ လူမ်ားထံမွ၊ နက္ျဖန္ေန႔သြားမည္အေၾကာင္း ထာဝရဘုရားကိုေတာင္းပန္ပါမည္။ သို႔ရာတြင္ ဣသေရလလူတို႔သည္ ထာဝရဘုရားအား ယဇ္မပူေဇာ္ရမည္အေၾကာင္း၊ ေနာက္တစ္ဖန္ဆီးတား၍ လွည့္စားေတာ္မမူပါႏွင့္ဟုေလၽွာက္ၿပီးလၽွင္၊

30ဖာေရာဘုရင္ထံမွထြက္သြား၍ ထာဝရဘုရားကိုေတာင္းပန္ေလ၏။

31ထာဝရဘုရားသည္လည္း၊ ေမာေရွစကားကိုနားေထာင္၍ ယင္ရဲတို႔ကို ဖာေရာဘုရင္ႏွင့္သူ၏ကၽြန္မ်ား၊ လူမ်ားထံမွာ တစ္ေကာင္မၽွမက်န္ေစျခင္းငွာ ပယ္ရွားေတာ္မူ၏။

32ထိုအခါ၌လည္း၊ ဖာေရာဘုရင္သည္ ႏွလုံးခိုင္မာျပန္၍၊ ဣသေရလလူတို႔ကို မလႊတ္ဘဲေနေလ၏။

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →