Nehemiah 4

Burmese JBZV

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1ထိုသို႔ ငါတို႔သည္ ၿမိဳ႕ရိုးတည္ေၾကာင္းကို၊ သမၻာလတ္သည္ သတင္းၾကားေသာအခါ၊ အလြန္ေဒါသအမ်က္ထြက္၍၊ ယုဒလူတို႔ကို ျပက္ရယ္ျပဳလ်က္၊

2အားမရွိေသာ ထိုယုဒလူတို႔သည္ အဘယ္သို႔ ျပဳၾကမည္နည္း။ ကိုယ္ကို ခိုင္ခံ့ေစမည္ေလာ။ ယဇ္ပူေဇာ္မည္ေလာ။ တစ္ေန႔ခ်င္းတြင္ လက္စသတ္မည္ေလာ။ ကၽြမ္းေလာင္ေသာ ေက်ာက္တို႔ကို အမွိုက္ပုံမ်ားထဲကထုတ္၍ ျပဳျပင္မည္ေလာဟု မိမိအမ်ိဳးသားခ်င္း၊ ရွမာရိ တပ္သားေရွ႕မွာ ေျပာဆို၏။

3သူ႔အနားမွာရွိေသာ အမၼဳန္အမ်ိဳးသား ေတာဘိကလည္း၊ သူတို႔တည္ေသာ ေက်ာက္ရိုးကို ေတာေခြးထိခိုက္လၽွင္ ၿပိဳလဲလိမ့္မည္ဟု ျပန္ေျပာ၏။

4အို အကၽြန္ုပ္တို႔ ဘုရားသခင္၊ နားေထာင္ေတာ္မူပါ။ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ မထီမဲ့ျမင္ျပဳျခင္းကို ခံရပါ၏။ သူတို႔ကဲ့ရဲ့ေသာစကားသည္၊ သူတို႔ေခါင္းေပၚသို႔ ျပန္ေရာက္ပါေစေသာ။ သိမ္းသြားျခင္းကို ခံရာျပည္၌ လုယက္ျခင္းကို ခံရၾကပါေစေသာ။

5သူတို႔ျပဳေသာ ဒုစရိုက္ကို ဖုံးအုပ္ေတာ္မမူပါႏွင့္။ ေရွ႕ေတာ္၌ သူတို႔အျပစ္ မေျပပါေစႏွင့္။ ၿမိဳ႕ရိုးကိုတည္ေသာ သူတို႔၏စိတ္ကို နာေစျခင္းငွာ၊ ေျပာတတ္ၾကပါသည္တကား။

6သို႔ရာတြင္ ငါတို႔သည္ ၿမိဳ႕ရိုးကိုတည္ၾက၏။ တည္လုပ္ေသာ သူတို႔သည္ ေစတနာႀကီးေသာေၾကာင့္၊ ၿမိဳ႕ပတ္လည္ ၿမိဳ႕ရိုးအျမင့္ တစ္ဝက္တိုင္ေအာင္ ၿပီးေလ၏။

7ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ရိုးျမင့္၍ ၿပိဳပ်က္ရာတို႔ကို ျပင္စျပဳၾကသည္ဟု သမၻာလတ္ႏွင့္ ေတာဘိအစရွိေသာ အာရပ္လူ၊ အမၼဳန္လူ၊ အာဇုတ္လူတို႔သည္ ၾကားေသာအခါ၊ အလြန္ေဒါသစိတ္ရွိသျဖင့္၊

8ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ကို စစ္ခ်ီ၍တိုက္မည္။ ထိုအမွုကို ဖ်က္မည္ဟု တညီတညြတ္တည္း တိုင္ပင္ၾက၏။

9သို႔ရာတြင္ ငါတို႔သည္ ငါတို႔၏ဘုရားသခင္ကို ဆုေတာင္း၍၊ ရန္သူေၾကာင့္ ေန႔ညမျပတ္ ကင္းေစာင့္ထားၾက၏။

10ယုဒလူအခ်ိဳ႕ကလည္း၊ ဝန္ထမ္းေသာ သူတို႔သည္ အားကုန္ၾကၿပီ။ အမွိုက္မ်ားလွ၏။ ၿမိဳ႕ရိုးၿပီးစီးေအာင္ မတတ္နိုင္ၾကဟု ဆိုၾက၏။

11ရန္သူတို႔ကလည္း၊ သူတို႔သည္ အမွတ္တမဲ့၊ သတိမရွိဘဲေနစဥ္တြင္၊ ငါတို႔သည္ သူတို႔အထဲသို႔ဝင္၍ လုပ္ႀကံသျဖင့္၊ ထိုအလုပ္ကို ဖ်က္မည္ဟု ဆိုၾက၏။

12သူတို႔အနားမွာေနေသာ ယုဒလူတို႔သည္လည္း၊ လာ၍ ရန္သူတို႔သည္ ေနရာအရပ္ရပ္တို႔က၊ သင္တို႔ကို တိုက္လာၾကလိမ့္မည္ဟု ငါတို႔အား အထပ္ထပ္ဆိုၾက၏။

13ထိုေၾကာင့္ ၿမိဳ႕ရိုးေနာက္၊ နိမ့္ေသာအရပ္၊ ရွင္းလင္းေသာ အရပ္တို႔၌ ဓား၊ လွံ၊ ေလးလက္နက္ပါေသာ လူမ်ားကို အေဆြအမ်ိဳးအလိုက္ ငါခန္႔ထား၏။

14ထိုအမွုအလုံးစုံတို႔ကို ၾကည့္ရွုစီရင္ၿပီးမွ မွူးမတ္၊ မင္းအရာရွိ၊ ႂကြင္းေသာသူတို႔အား ေခၚ၍၊ ရန္သူတို႔ကို မေၾကာက္ၾကႏွင့္။ ႀကီးျမတ္၍ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ထာဝရဘုရားကို ေအာက္ေမ့ၾကေလာ့။ ညီအစ္ကို သားမယားအိမ္ရာအဖို႔ တိုက္ၾကေလာ့ဟု ဆို၏။

15ထိုသို႔ငါတို႔သည္ သတိရ၍၊ ရန္သူအႀကံကို ဘုရားသခင္ ဖ်က္ဆီးေတာ္မူေၾကာင္းကို သူတို႔ၾကားသိေသာအခါ၊ ငါတို႔ရွိသမၽွသည္ အသီးအသီး လုပ္ရာအရပ္ ၿမိဳ႕ရိုးသို႔ျပန္လုပ္ၾက၏။

16ေနာက္မွ ငါ့ကၽြန္တစ္ဝက္သည္ အလုပ္လုပ္ၾက၏။ တစ္ဝက္သည္ လွံ၊ ဒိုင္း၊ ေလး၊ သံခ်ပ္တို႔ကို ကိုင္ၾက၏။ မင္းတို႔သည္ ယုဒအမ်ိဳးသားမ်ားေနာက္မွာ ေနၾက၏။

17ၿမိဳ႕ရိုးတည္ေသာသူ၊ ဝန္ထမ္းေသာသူ၊ ဝန္ကိုတင္ေသာသူ အေပါင္းတို႔သည္ လက္တစ္ဖက္ႏွင့္ လုပ္ၾက၏။ လက္တစ္ဖက္ႏွင့္ လက္နက္ကိုကိုင္ၾက၏။

18တည္လုပ္ေသာ သူအေပါင္းတို႔သည္၊ ခါး၌ ဓားဆြဲလ်က္ တည္လုပ္ၾက၏။ တံပိုးမွုတ္ေသာသူသည္ ငါ့အနားမွာ ရပ္ေန၏။

19ငါကလည္း၊ အလုပ္သည္ ႀကီးက်ယ္လွ၏။ ၿမိဳ႕ရိုးေပၚမွာ တစ္ေယာက္တျခားစီ သူႏွင့္ငါ ေဝးေဝးလုပ္ရ၏။

20သို႔ျဖစ္၍၊ တံပိုးမွုတ္သံကို ၾကားေလရာရာအရပ္မွ၊ ငါတို႔ထံသို႔ စည္းေဝးၾက။ ငါတို႔၏ ဘုရားသခင္သည္ ငါတို႔ဘက္၌ စစ္ကူေတာ္မူမည္ဟု မွူးမတ္၊ မင္းအရာရွိ၊ ႂကြင္းေသာသူတို႔အား ငါဆို၏။

21ထိုသို႔ ငါတို႔သည္ အလုပ္လုပ္ၾက၏။ လူတစ္ဝက္သည္ မိုးလင္းသည္မွစ၍ ၾကယ္ေပၚသည္တိုင္ေအာင္၊ လွံလက္နက္တို႔ကို ကိုင္ၾက၏။

22ထိုအခါ၌လည္း၊ ငါက လူတိုင္း မိမိကၽြန္ႏွင့္တကြ ညအခ်ိန္တြင္၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ထဲမွာ အိပ္ေစ။ သို႔ျပဳလၽွင္၊ ကၽြန္တို႔သည္ ေန႔အခါ အလုပ္လုပ္လ်က္၊ ညအခါ အလွည့္လွည့္ေစာင့္လ်က္ ရွိၾကလိမ့္မည္ဟု လူမ်ားတို႔အားဆို၏။

23ထိုသို႔ ငါႏွင့္ငါ့ညီ၊ ငါ့ကၽြန္၊ ငါ့ေနာက္၌လိုက္ေသာ တပ္သားတို႔သည္၊ ကိုယ္အဝတ္ကို မခၽြတ္ဘဲ ေနရၾက၏။

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →