Nehemiah 9

Burmese JBZV

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1ထိုလ ႏွစ္ဆယ္ေလးရက္ေန႔တြင္၊ ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔သည္ အစာေရွာင္လ်က္၊ ေလၽွာ္ေတအဝတ္ကို ဝတ္လ်က္၊ ကိုယ္၌ ေျမမွုန္႔ကိုတင္လ်က္ စည္းေဝးၾက၏။

2ထိုအခါ ဣသေရလအမ်ိဳးစစ္ျဖစ္ေသာ သူတို႔သည္ တစ္ပါးအမ်ိဳးသားရွိသမၽွတို႔ႏွင့္ ကြာ၍၊ ကိုယ္အျပစ္ႏွင့္ ဘိုးေဘးတို႔၏အျပစ္မ်ားကို ေဖာ္ျပေတာင္းပန္ၾက၏။

3မိမိတို႔ေနရာ၌ ရပ္ေန၍၊ မိမိတို႔ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရား၏ ပညတၱိက်မ္းစာကို ေန႔ေလးစုတစ္စု ဖတ္ၾက၏။ အျပစ္ကို ေဖာ္ျပေတာင္းပန္၍၊ မိမိတို႔ ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားကို ေန႔ေလးစုတစ္စုကို ကိုးကြယ္ၾက၏။

4ထိုအခါ ေလဝိသားေယာရွု၊ ဗာနိ၊ ကပ္ေမ်လ၊ ေရွဗနိ၊ ဗုႏၷိ၊ ေရွရဘိ၊ ဗာနိ၊ ေခနနိတို႔သည္ ပလႅင္ေပၚမွာရပ္၍၊ သူတို႔၏ ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားအား ႀကီးစြာေသာအသံႏွင့္ ေႂကြးေၾကာ္ၾက၏။

5တစ္ဖန္ ေလဝိသား ေယာရွု၊ ကပ္ေမ်လ၊ ဗာနိ၊ ဟာရွဗနိ၊ ေရွရဘိ၊ ေဟာဒိယ၊ ေရွဗနိ၊ ေပသဟိတို႔က ထၾကေလာ့။ သင္တို႔၏ ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားသည္ အစဥ္အျမဲ မဂၤလာရွိေတာ္မူေစသတည္းဟု ေကာင္းခ်ီးေပးၾကေလာ့။ ေကာင္းခ်ီးေပးျခင္း၊ ခ်ီးမြမ္းျခင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးထက္ ႀကီးျမင့္၍ ဘုန္းႀကီးေသာ ကိုယ္ေတာ္၏နာမသည္ မဂၤလာရွိပါေစသတည္း။

6ကိုယ္ေတာ္သာလၽွင္ ထာဝရဘုရားျဖစ္ေတာ္မူ၏။ အျမင့္ဆုံးေသာ ေကာင္းကင္ႏွင့္ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေၿခ အေပါင္းတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ေျမႀကီးႏွင့္ေျမႀကီးေပၚမွာ ရွိရွိသမၽွတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ပင္လယ္ႏွင့္ ပင္လယ္၌ပါသမၽွတို႔ကိုလည္းေကာင္း ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏။ အလုံးစုံတို႔ကို ေစာင့္မေတာ္မူ၏။ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို ကိုးကြယ္ၾကပါ၏။

7အိုထာဝရအရွင္ ဘုရားသခင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အာၿဗံကိုေရြးခ်ယ္၍ ခါလဒဲျပည္၊ ဥရၿမိဳ႕မွေခၚခဲ့ၿပီးလၽွင္ အာျဗဟံဟူေသာ အမည္ကို ေပးေတာ္မူ၏။

8ေရွ႕ေတာ္၌ သူ႔သေဘာေျဖာင့္သည္ကို ေတြ႕ေသာေၾကာင့္၊ ခါနနိျပည္၊ ဟိတၱိျပည္၊ အာေမာရိျပည္၊ ေဖရဇိျပည္၊ ေယဗုသိျပည္၊ ဂိရဂါရွိျပည္တို႔ကို အာျဗဟံအမ်ိဳးအႏြယ္အား ငါေပးမည္ဟု ဝန္ခံသည္အတိုင္း သစၥာေတာ္မပ်က္ ျပဳေတာ္မူ၏။

9အဲဂုတၱဳျပည္၌ အကၽြန္ုပ္တို႔၏ ဘိုးေဘးမ်ားခံရေသာ ညႇဥ္းဆဲျခင္းကိုျမင္၍၊ ဧဒုံပင္လယ္နားမွာ သူတို႔ ေအာ္ဟစ္ေသာအသံကို ၾကားေတာ္မူ၏။

10ဖာေရာဘုရင္ႏွင့္ သူ၏ကၽြန္မ်ား၊ ျပည္သူျပည္သားအေပါင္းတို႔သည္ အကၽြန္ုပ္တို႔၏ ဘိုးေဘးတို႔ကို ေစာ္ကားစြာျပဳေသာေၾကာင့္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ၾကည့္ရွု၍ေနေတာ္မမူ။ ထိုျပည္သားတို႔၌ နိမိတ္လကၡဏာႏွင့္ အံ့ဖြယ္ေသာအမွုတို႔ကို ျပေတာ္မူ၍၊ သတင္းေတာ္သည္ ယေန႔တိုင္ေအာင္ ေက်ာ္ေစာလ်က္ရွိပါ၏။

11သူတို႔သည္ ပင္လယ္အလယ္၌ ေျမေပၚမွာ ေလၽွာက္သြားမည္အေၾကာင္း သူတို႔ေရွ႕မွာ ပင္လယ္ကိုခြဲေတာ္မူ၏။ ညႇဥ္းဆဲေသာ သူတို႔ကိုကား၊ နက္ေသာေရထဲသို႔ ေက်ာက္ကိုပစ္သကဲ့သို႔ ပစ္ေတာ္မူ၏။

12ထိုမွတစ္ပါး၊ ေန႔အခ်ိန္၌ မိုးတိမ္တိုင္အားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ညအခ်ိန္၌ သူတို႔သြားရာလမ္းကို လင္းေစေသာ မီးတိုင္အားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ သူတို႔ကို ပို႔ေဆာင္ေတာ္မူ၏။

13ကိုယ္ေတာ္တိုင္လည္း၊ သိနာေတာင္ေပၚသို႔ ဆင္းသက္၍ မိုးေကာင္းကင္ထဲက ဗ်ာဒိတ္သံကို လႊတ္သျဖင့္၊ ဟုတ္မွန္ေျဖာင့္မတ္ေသာ စီရင္ထုံးဖြဲ႕ခ်က္ ပညတ္တရားတို႔ကို အပ္ေပးေတာ္မူ၏။

14သန္႔ရွင္းေသာ ဥပုသ္ေန႔ရက္ေတာ္ကို ေဖာ္ျပ၍၊ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္ ေမာေရွအားျဖင့္ နည္းနာဥပေဒသ ပညတ္တရားတို႔ကိုလည္း ထားေတာ္မူ၏။

15သူတို႔မြတ္သိပ္ျခင္းႏွင့္ ေရငတ္ျခင္းကို ေျပေစျခင္းငွာ၊ မိုးေကာင္းကင္မုန္႔ႏွင့္ ေက်ာက္ထဲကထုတ္ေသာေရကို ေပးေတာ္မူ၏။ သူတို႔ပိုင္ဖို႔ က်ိန္ဆိုေတာ္မူေသာျပည္ထဲသို႔ ဝင္၍ သိမ္းယူမည္အေၾကာင္း မိန္႔ေတာ္မူ၏။

16သို႔ရာတြင္ အကၽြန္ုပ္တို႔ဘိုးေဘးတို႔သည္ မာနေထာင္လႊား၍၊ ခိုင္မာေသာလည္ပင္းႏွင့္ ပညတ္ေတာ္ကို နားမေထာင္ၾက။

17သူတို႔တြင္ ျပဳေတာ္မူေသာ အံ့ဖြယ္ေသာအမွုတို႔ကို မေအာက္ေမ့။ အာဏာေတာ္ကိုျငင္းဆန္လ်က္၊ လည္ပင္းခိုင္မာသည္ ျဖစ္၍၊ ကၽြန္ခံရာ အဲဂုတၱဳျပည္သို႔ ျပန္လိုေသာငွာ၊ လူႀကီးတစ္ဦးကို ခ်ီးေျမႇာက္ၾက၏။ သို႔ရာတြင္ ကိုယ္ေတာ္သည္ အျပစ္ကိုေျဖတတ္ေသာဘုရား၊ ခ်စ္သနားျခင္း ေမတၱာက႐ုဏာႏွင့္ျပည့္စုံ၍၊ စိတ္ရွည္ျခင္း၊ ေက်းဇူးျပဳျခင္းႏွင့္ ႂကြယ္ဝေသာဘုရား ျဖစ္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ သူတို႔ကို စြန္႔ပစ္ေတာ္မမူ။

18ထိုမၽွမက သူတို႔သည္ ႏြားသငယ္အ႐ုပ္ကို သြန္း၍၊ အိုဣသေရလအမ်ိဳး၊ ဤဘုရားသည္ သင့္ကို အဲဂုတၱဳျပည္မွ ႏုတ္ေဆာင္ေသာ သင္၏ဘုရား ျဖစ္ေတာ္မူ၏ဟုဆိုလ်က္၊ အလြန္ျပစ္မွားေသာ္လည္း၊

19ကိုယ္ေတာ္သည္ အထူးသျဖင့္ သနားတတ္ေသာ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူ၍၊ ေတာ၌သူတို႔ကို စြန္႔ပစ္ေတာ္မမူ။ ေန႔အခ်ိန္၌ လမ္းျပေသာ မိုးတိမ္တိုင္မေပ်ာက္၊ ညအခ်ိန္၌ သူတို႔သြားရာလမ္းကို လင္းေစေသာ မီးတိုင္လည္း မကြယ္။

20သူတို႔အား သြန္သင္စရာဖို႔ ေကာင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ကို ေပးေတာ္မူ၏။ သူတို႔စားရေသာ ကိုယ္ေတာ္၏မႏၷကို ႐ုပ္သိမ္းေတာ္မမူ။ သူတို႔ အငတ္ေျပေစျခင္းငွာ၊ ေရကိုလည္း ေပးေတာ္မူ၏။

21အႏွစ္ေလးဆယ္ပတ္လုံး သူတို႔ကို အလၽွင္းမဆင္းရဲေစျခင္းငွာ ေကၽြးေမြးေတာ္မူ၏။ သူတို႔အဝတ္ မေဟာင္းမႏြမ္းရ။ သူတို႔ေျခသည္လည္း မပြန္းမေရာင္ရ။

22ေနာက္မွတစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔၏ တိုင္းနိုင္ငံမ်ားကို သူတို႔အား အကုန္အစင္ေဝဖန္၍ ေပးသနားေတာ္မူသျဖင့္၊ သူတို႔သည္ ေဟရွဘုန္ရွင္ဘုရင္ ရွိဟုန္ႏွင့္ ဗာရွန္ရွင္ဘုရင္ဩဃ အစိုးရေသာျပည္တို႔ကို သိမ္းယူၾက၏။

23သူတို႔သားေျမးတို႔ကို မိုးေကာင္းကင္ၾကယ္ကဲ့သို႔ မ်ားျပားေစေတာ္မူ၏။ အၾကင္ျပည္ထဲသို႔ သူတို႔ဝင္၍ သိမ္းယူမည္အေၾကာင္း၊ သူတို႔၏ ဘိုးေဘးတို႔အား ကတိထားေတာ္မူ၏။ ထိုျပည္ထဲသို႔ သြင္းေတာ္မူသျဖင့္၊

24သားေျမးတို႔သည္ဝင္၍ သိမ္းယူၾက၏။ သူတို႔ေရွ႕မွာ ထိုျပည္သား ခါနာနိလူတို႔ကို ႏွိပ္စက္ေတာ္မူ၍၊ ရွင္ဘုရင္အစရွိေသာ ျပည္သူျပည္သားတို႔ကို ျပဳခ်င္သမၽွ ျပဳရေသာအခြင့္ႏွင့္ သူတို႔လက္သို႔ အပ္ေတာ္မူ၏။

25ထိုသို႔ သူတို႔သည္ ခိုင္ခံ့ေသာၿမိဳ႕မ်ား၊ ေျမေကာင္းေသာျပည္၊ ဥစၥာႏွင့္ျပည့္ေသာအိမ္၊ တူးၿပီးေသာေရတြင္း၊ မ်ားျပားေသာ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္၊ သံလြင္ဥယ်ာဥ္၊ အသီးသီးေသာ အပင္တို႔ကို သိမ္းယူ၍၊ ဝစြာစားေသာက္လ်က္ အသားဆူၿဖိဳး၍ ေက်းဇူးေတာ္ႂကြယ္ဝျခင္း၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ၾက၏။

26သို႔ရာတြင္ အမိန္႔ေတာ္ကို နားမေထာင္၊ ပုန္ကန္လ်က္ တရားေတာ္ကို ေက်ာေနာက္သို႔ ပစ္ထားၾက၏။ အထံေတာ္သို႔ ျပန္လာေစျခင္းငွာ၊ ဆုံးမေသာ ကိုယ္ေတာ္၏ပေရာဖက္တို႔ကို သတ္၍ အလြန္ျပစ္မွားျခင္းကို ျပဳၾက၏။

27ထိုေၾကာင့္၊ သူတို႔ကိုေႏွာင့္ယွက္ေသာ ရန္သူလက္သို႔ အပ္လိုက္ေတာ္မူ၏။ ဆင္းရဲခံရ၍ ကိုယ္ေတာ္ကိုေအာ္ဟစ္ၾကေသာအခါ၊ ေကာင္းကင္ဘုံက နားေထာင္၍၊ က႐ုဏာေက်းဇူးေတာ္ ႂကြယ္ဝသည္အတိုင္း၊ ရန္သူလက္မွ ကယ္လႊတ္ေသာ ေက်းဇူးရွင္တို႔ကို ေပၚထြန္းေစေတာ္မူ၏။

28တစ္ဖန္ ခ်မ္းသာရေသာအခါ၊ ေရွ႕ေတာ္၌ ဒုစရိုက္ကို ျပဳျပန္ၾကေသာေၾကာင့္၊ ရန္သူအစိုးရမည္အေၾကာင္း တစ္ဖန္အပ္ေတာ္မူ၏။ သူတို႔သည္ျပန္လာ၍ ကိုယ္ေတာ္ကို ေအာ္ဟစ္ၾကေသာအခါ၊ ေကာင္းကင္ဘုံက နားေထာင္၍၊ က႐ုဏာေတာ္ရွိသည္အတိုင္း အထပ္ထပ္ ကယ္တင္ေတာ္မူ၏။

29တရားေတာ္ကို က်င့္ျပန္ေစျခင္းငွာ ဆုံးမေတာ္မူေသာ္လည္း၊ သူတို႔သည္ နားမေထာင္၊ မာနေထာင္လႊားၾက၏။ က်င့္ေသာသူ၌ အသက္ရွင္စရာအေၾကာင္းျဖစ္ေသာ စီရင္ေတာ္မူခ်က္တို႔ကို လြန္က်ဴးၾက၏။ ခိုင္မာေသာလည္ပင္းႏွင့္ ႐ုန္းလ်က္ နားမေထာင္ဘဲ ေနၾက၏။

30ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သူတို႔ကိုသည္းခံ၍၊ ကိုယ္ေတာ္၏ ပေရာဖက္တို႔၌ရွိေသာ ကိုယ္ေတာ္၏ ဝိညာဥ္အားျဖင့္ ဆုံးမေတာ္မူေသာ္လည္း သူတို႔သည္ နားမေထာင္ေသာေၾကာင့္၊ ဤျပည္သူျပည္သားတို႔လက္သို႔ အပ္ေတာ္မူ၏။

31သို႔ရာတြင္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ခ်စ္သနားျခင္း ေမတၱာက႐ုဏာႏွင့္ ျပည့္စုံေသာဘုရားျဖစ္၍၊ က႐ုဏာေတာ္ ႂကြယ္ဝေသာေၾကာင့္၊ သူတို႔ကို ရွင္းရွင္းဖ်က္ဆီးေတာ္မမူ။ စြန္႔ပစ္ေတာ္မမူ။

32သို႔ျဖစ္၍၊ အို အကၽြန္ုပ္တို႔၏ဘုရား၊ ႀကီးျမတ္၍ မဟာတန္ခိုးႏွင့္ ျပည့္စုံလ်က္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေသာဘုရား၊ က႐ုဏာပဋိညာဥ္ေတာ္ကို ေစာင့္ေတာ္မူေသာဘုရား၊ အာရွုရိရွင္ဘုရင္လက္ထက္မွစ၍ ယေန႔တိုင္ေအာင္၊ အကၽြန္ုပ္တို႔ရွင္ဘုရင္၊ မွူးမတ္၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္၊ ပေရာဖက္၊ အေဆြအမ်ိဳးသူႀကီး၊ ကိုယ္ေတာ္၏ လူအေပါင္းတို႔အေပၚသို႔ ေရာက္ေသာ ေဘးဒဏ္ရွိသမၽွကို ပမာဏမျပဳဘဲ ေနေတာ္မမူပါႏွင့္။

33ကိုယ္ေတာ္မူကား အကၽြန္ုပ္တို႔အေပၚသို႔ ေရာက္ေစသမၽွေသာအမွု၌ တရားေတာ္မူ၏။ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ မတရားသျဖင့္ ျပဳၾကပါၿပီ။ ကိုယ္ေတာ္သည္ တရားသျဖင့္သာ စီရင္ေတာ္မူၿပီ။

34အကၽြန္ုပ္တို႔ရွင္ဘုရင္၊ မွူးမတ္၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္၊ အေဆြအမ်ိဳးသူႀကီးတို႔သည္ တရားေတာ္ကိုမေစာင့္။ ေပးထားေတာ္မူေသာ ပညတ္မ်ားႏွင့္ သက္ေသခံခ်က္မ်ားတို႔ကို နားမေထာင္ၾက။

35ႀကီးေသာေက်းဇူးကို ျပဳလ်က္ အပ္ေပးေတာ္မူ၍၊ သူတို႔ပိုင္ေသာနိုင္ငံ၊ သနားေတာ္မူေသာျပည္ႀကီး၊ ျပည္ေကာင္း၌ ေနရေသာ္လည္း၊ အမွုေတာ္ကိုမေဆာင္မရြက္၊ မိမိတို႔ျပဳေသာ ဒုစရိုက္ကို မေရွာင္ဘဲေနၾကပါ၏။

36ဘိုးေဘးတို႔သည္ အလြန္ျမတ္ေသာ အသီးအႏွံကို စားရေသာအခြင့္ႏွင့္ သူတို႔အား ေပးသနားေတာ္မူေသာျပည္၌ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ယေန႔ အေစခံကၽြန္ ျဖစ္ၾကပါ၏။ သူ႔ကၽြန္ ခံရၾကပါ၏။

37အကၽြန္ုပ္တို႔အျပစ္ေၾကာင့္၊ အကၽြန္ုပ္တို႔အေပၚမွာ ခန္႔ထားေတာ္မူေသာ ရွင္ဘုရင္တို႔သည္ ဤျပည္၌ ႂကြယ္ဝစြာျဖစ္ေသာ အသီးအႏွံကို သိမ္းစားျမဲရွိၾကပါ၏။ အကၽြန္ုပ္တို႔၏ကိုယ္ႏွင့္ တိရစၧာန္မ်ားကို သူတို႔သည္ ကိုယ္အလိုအေလ်ာက္ အစိုးပိုင္၍၊ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ အလြန္ဆင္းရဲခံလ်က္ေနရပါသည္ဟု ႁမြက္ဆိုၾက၏။

38ထိုအေၾကာင္းအရာမ်ားကို ငါတို႔သည္ ဆင္ျခင္ၿပီးမွ၊ သစၥာျပဳ၍ စာခ်ဳပ္ကိုလည္း ေရးထားလ်က္၊ ငါတို႔အႀကီးအကဲ၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္၊ ေလဝိသားတို႔သည္ တံဆိပ္ခတ္ၾက၏။

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →