Revelation 14

Burmese JBZV

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1ထိုေနာက္မွ ငါၾကည့္လၽွင္၊ သိုးသငယ္သည္ ဇိအုန္ေတာင္ေပၚမွာ ရပ္ေန၏။ သူ၏နာမႏွင့္ ခမည္းေတာ္၏နာမကို နဖူး၌ အကၡရာတင္ေသာသူ တစ္သိန္းေလးေသာင္းေလးေထာင္လည္း သူႏွင့္အတူ ရွိၾက၏။-

2သမုဒၵရာေရသံ၊ ႀကီးစြာေသာ မိုးႀကိဳးသံကဲ့သို႔ ေကာင္းကင္က အသံကို ငါၾကား၏။ ထိုသို႔ ငါၾကားေသာ အသံသည္ ေစာင္းသမားမ်ား ေစာင္းတီးေသာ အသံကဲ့သို႔ျဖစ္၏။-

3ပလႅင္ေတာ္ေရွ႕၌လည္းေကာင္း၊ သတၱဝါေလးပါးႏွင့္ အသက္ႀကီးသူတို႔ ေရွ႕၌လည္းေကာင္း၊ သူတို႔သည္ အသစ္ေသာ သီခ်င္းကို ဆိုၾက၏။ ေျမႀကီးမွေရြးႏုတ္ေသာသူ တစ္သိန္းေလးေသာင္းေလးေထာင္ မွတစ္ပါး၊ အဘယ္သူမၽွ ထိုသီခ်င္းကို သင္၍မရနိုင္။-

4ထိုသူတို႔သည္ ကညာျဖစ္၍ ေမထုန္အမွုႏွင့္ မညစ္ညဴးေသာသူ ျဖစ္ၾက၏။ သိုးသငယ္ သြားေလရာရာအရပ္သို႔ ေနာက္ေတာ္၌ လိုက္ေသာသူ ျဖစ္ၾက၏။ လူတို႔အထဲက ေရြးႏုတ္၍ ဘုရားသခင္ႏွင့္ သိုးသငယ္အဖို႔ အဦးသီးေသာအသီး ျဖစ္ၾက၏။-

5အျပစ္ႏွင့္ ကင္းလြတ္ၾကသည္ျဖစ္၍ သူတို႔ႏွုတ္၌ မုသားမရွိ။

6ေျမႀကီးေပၚမွာေနေသာ သူတည္းဟူေသာ အသီးအသီး ဘာသာစကားကိုေျပာေသာ လူအမ်ိဳးအႏြယ္ ခပ္သိမ္းတို႔အား ထာဝရဧဝံေဂလိတရားကို ေဟာရေသာ ေကာင္းကင္တမန္တစ္ပါးက၊-

7ဘုရားသခင္ကို ေၾကာက္ရြံ့၍ ခ်ီးမြမ္းၾကေလာ့။ တရားစီရင္ေတာ္မူေသာ အခ်ိန္ေရာက္လာၿပီ။ ေကာင္းကင္၊ ေျမႀကီး၊ သမုဒၵရာႏွင့္ စမ္းေရတြင္းတို႔ကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာအရွင္ကို ကိုးကြယ္ၾကေလာ့ဟု ႀကီးေသာအသံႏွင့္ ေျပာဆို၍ ေကာင္းကင္အလယ္၌ ပ်ံဝဲလ်က္ ရွိသည္ကို ငါျမင္၏။-

8ေကာင္းကင္တမန္တစ္ပါးကလည္း၊ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ႀကီး ၿပိဳလဲၿပီ။ မိမိမတရားေသာ ေမထုန္၏ အဆိပ္အေတာက္တည္းဟူေသာ စပ်စ္ရည္ကို လူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔အား တိုက္ေလၿပီးေသာ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ႀကီး ၿပိဳလဲၿပီဟု လိုက္၍ေျပာဆို၏။-

9ထိုမွတစ္ပါး၊ တတိယေကာင္းကင္တမန္က၊ အၾကင္သူသည္ သားရဲႏွင့္ သူ၏႐ုပ္တုကို ကိုးကြယ္၍၊ သူ၏တံဆိပ္လက္မွတ္ကို နဖူး၌ ခံသည္ျဖစ္ေစ၊ လက္၌ ခံသည္ျဖစ္ေစ၊-

10ထိုသူသည္ ဘုရားသခင္၏ ေဒါသဖလား၌ ေလာင္းေသာ အမ်က္ေတာ္ စပ်စ္ရည္စစ္ကို ေသာက္ရလိမ့္မည္။ သန္႔ရွင္းေသာ ေကာင္းကင္တမန္တို႔ေရွ႕၊ သိုးသငယ္ေရွ႕တြင္၊ ကန္႔ႏွင့္ေရာေသာ မီးထဲမွာ ျပင္းစြာေသာ ညႇဥ္းဆဲျခင္းကို ခံရလိမ့္မည္။-

11ထိုညႇဥ္းဆဲျခင္း၏ မီးခိုးသည္ ကမၻာအဆက္ဆက္ တက္လ်က္ရွိ၏။ သားရဲႏွင့္ သူ၏႐ုပ္တုကို ကိုးကြယ္၍၊ သူ၏ နာမတံဆိပ္လက္မွတ္ကို ခံေသာသူတို႔သည္ ေန႔ညမျပတ္ သက္သာမရၾကဟု၊ လိုက္၍ ႀကီးေသာအသံႏွင့္ ေျပာဆို၏။-

12ဘုရားသခင္၏ ပညတ္တို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ေယရွု၏ ယုံၾကည္ျခင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ေစာင့္ေရွာက္ေသာ သန္႔ရွင္းသူတို႔သည္ ဤအရာ၌ သည္းခံစရာအေၾကာင္းရွိ၏။-

13တစ္ဖန္တုံ၊ ေကာင္းကင္အသံကား၊ ယခုမွစ၍ သခင္ဘုရား၌ ေသေသာသူတို႔သည္ မဂၤလာရွိၾက၏ဟု ေရးထားေလာ့ဟု ေျပာဆိုသည္ကို ငါၾကား၏။ ဝိညာဥ္ေတာ္ကလည္း၊ ထိုသို႔မွန္ေပ၏။ ထိုသူတို႔သည္ ပင္ပန္းျခင္း ၿငိမ္းမည္အေၾကာင္းရွိ၍၊ သူတို႔၏ အက်င့္တို႔သည္လည္း သူတို႔ႏွင့္အတူ လိုက္ၾက၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

14တစ္ဖန္ ငါၾကည့္လၽွင္၊ ျဖဴေသာမိုးတိမ္ရွိ၏။ လူသားေတာ္ႏွင့္ တူေသာသူသည္ ေခါင္းေတာ္ေပၚ၌ ေရႊသရဖူကိုေဆာင္းလ်က္၊ ထက္ေသာ တံစဥ္ကို ကိုင္လ်က္၊ မိုးတိမ္ေပၚမွာ ထိုင္ေတာ္မူ၏။-

15ေကာင္းကင္တမန္တစ္ပါးသည္ ဗိမာန္ေတာ္ထဲက ထြက္၍၊ ကိုယ္ေတာ္၏တံစဥ္ကိုလႊတ္၍ စပါးကို ရိတ္ေတာ္မူပါ။ ရိတ္ရေသာအခ်ိန္ ေရာက္ပါၿပီ။ ေျမႀကီး၌ ရိတ္စရာစပါး မွည့္ပါၿပီဟု မိုးတိမ္ေပၚမွာ ထိုင္ေသာသူကို ႀကီးေသာအသံႏွင့္ ဟစ္ေလ၏။-

16မိုးတိမ္ေပၚမွာ ထိုင္ေသာသူသည္ မိမိတံစဥ္ကို ေျမႀကီး၌သြင္း၍ ေျမႀကီး၏စပါးကို ရိတ္ေတာ္မူ၏။-

17ေကာင္းကင္တမန္တစ္ပါးသည္ ေကာင္းကင္ဘုံ၌ရွိေသာ ဗိမာန္ေတာ္ထဲက ထြက္၍ သူ၌လည္း ထက္ေသာတံစဥ္ပါ၏။-

18မီးကိုအစိုးရေသာ ေကာင္းကင္တမန္တစ္ပါးသည္ ယဇ္ပလႅင္ထဲကထြက္၍ ထက္ေသာ တံစဥ္ပါေသာ သူကို ႀကီးစြာေသာ ေႂကြးေၾကာ္ျခင္းႏွင့္ ေခၚလ်က္၊ သင္၏ ထက္ေသာတံစဥ္ကို လႊတ္၍ ေျမႀကီး၏ စပ်စ္သီးႁပြတ္တို႔ကို ရိတ္ေလာ့။ အသီးမွည့္ၿပီဟု ေျပာဆို၏။-

19ေကာင္းကင္တမန္သည္လည္း မိမိတံစဥ္ကို ေျမႀကီး၌သြင္း၍ ေျမႀကီး၏စပ်စ္သီးကို ရိတ္ၿပီးမွ၊ ဘုရားသခင္၏ အမ်က္ေတာ္တည္းဟူေသာ နယ္ရာတန္ဆာ ႀကီးထဲသို႔ ခ်ေလ၏။-

20ၿမိဳ႕ျပင္၌ နယ္ရာတန္ဆာကို ဖိနင္း၍ အေသြးသည္ တစ္ဆယ္ေျခာက္ယူဇနာခရီး တစ္ေလၽွာက္လုံး၌ ျမင္းဇက္ႀကိဳးကို မီသည္တိုင္ေအာင္ နယ္ရာတန္ဆာထဲက ထြက္ေလ၏။

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →