Deuteronomy 1 — Burmese MCLZV

1ဤက်မ္းေစာင္တြင္ဣသေရလအမ်ိဳးသား တို႔ ေယာ္ဒန္ျမစ္အေရွ႕ဘက္ေတာကႏၲာရသို႔ ေရာက္ရွိၾကေသာအခါ ေမာေရွကသူတို႔ အားေျပာၾကားသည့္စကားကိုမွတ္တမ္း တင္ထားသည္။ သူတို႔သည္သုဖၿမိဳ႕အနီး ေယာ္ဒန္ျမစ္ဝွမ္းတြင္ေရာက္ရွိေနၾကသည္။ သူတို႔တစ္ဘက္၌ပါရန္ၿမိဳ႕ရွိ၍အျခား တစ္ဘက္၌ေတာေဖလၿမိဳ႕၊ လာဗန္ၿမိဳ႕၊ ဟာဇ႐ုတ္ၿမိဳ႕၊ ဒိဇဟတ္ၿမိဳ႕တို႔ရွိၾကသည္။-

2(သိနာေတာင္မွကာေဒရွဗာနာအရပ္သို႔ ေတာင္ထူထပ္ေသာဧဒုံျပည္လမ္းျဖင့္ ခရီး သြားေသာ္တစ္ဆယ့္တစ္ရက္ၾကာ၏။-)

3ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္အီဂ်စ္ျပည္ မွထြက္လာၾကၿပီးေနာက္ ေလးဆယ္ေျမာက္ေသာ ႏွစ္၊ တစ္ဆယ့္တစ္လ၊ ပထမေန႔ရက္၌ထာဝရ ဘုရားကဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔အား မိန႔္ေတာ္မူသမၽွကိုေမာေရွသည္ထပ္မံ၍ ဆင့္ဆိုေလ၏။-

4ေမာေရွသည္ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕တြင္စိုးစံေသာ အာေမာရိဘုရင္ရွိဟုန္ကိုလည္းေကာင္း၊ အာရွ တ႐ုတ္ၿမိဳ႕ႏွင့္ဧၿဒိၿမိဳ႕မ်ားတြင္စိုးစံေသာ ဗာရွန္ဘုရင္ၾသဃကိုလည္ေကာင္း၊ ႏွိမ္ ႏွင္းၿပီးေနာက္ေအာက္ပါအတိုင္းဆင့္ဆို ျခင္းျဖစ္သည္။-

5ေမာေရွသည္ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ ေယာ္ဒန္ျမစ္အေရွ႕ဘက္ေမာဘျပည္တြင္ ေရာက္ရွိေနၾကစဥ္ ဘုရားသခင္၏ပညတ္ မ်ားႏွင့္သြန္သင္ခ်က္မ်ားကိုစတင္ရွင္းလင္း ေပးေလသည္။

6ေမာေရွက``ငါတို႔သည္သိနာေတာင္တြင္ရွိေန ၾကစဥ္ ငါတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား က`သင္တို႔သည္ဤေတာင္တြင္ၾကာျမင့္စြာေန ထိုင္ခဲ့ၾကၿပီ။-

7စခန္းသိမ္း၍ခရီးဆက္ၾကေလာ့။ အာေမာရိ အမ်ိဳးသားတို႔ေနထိုင္ရာေတာင္ကုန္းေဒသ ႏွင့္ ၎အနီးရွိေဒသမ်ားျဖစ္ေသာေတာင္ ကုန္းေဒသ၊ လြင္ျပင္ေဒသ၊ ေတာင္ဘက္ေဒသ၊ ေျမထဲပင္လယ္ကမ္းေျခတို႔သို႔သြားၾကေလာ့။ ခါနာန္ျပည္သို႔သြားၾကေလာ့။ ထိုမွတစ္ဖန္ ေလဗႏုန္ေတာင္ကိုေက်ာ္၍ ဥဖရတ္ျမစ္သို႔ တိုင္ေအာင္သြားၾကေလာ့။-

8သင္တို႔၏ဘိုးေဘးမ်ားျဖစ္ၾကေသာအာၿဗ ဟံ၊ ဣဇာက္၊ ယာကုပ္မွစ၍သူတို႔၏အဆက္ အႏြယ္တို႔အား ဤေဒသအားလုံးကိုေပး မည္ဟု ငါထာဝရဘုရားကတိထားေတာ္ မူခဲ့သည္။ သင္တို႔သြား၍သိမ္းယူၾကေလာ့' ဟူ၍မိန႔္ေတာ္မူသည္'' ဟုဆို၏။

9ေမာေရွက``ထာဝရဘုရားကငါသည္သင္တို႔ အားေခါင္းေဆာင္ရသည့္တာဝန္မွာ ငါ့အတြက္ အလြန္ႀကီးေလးလွသည္။ ငါတစ္ဦးတည္း ထိုတာဝန္ကိုမထမ္းနိုင္။-

10သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ မိုးေကာင္းကင္ရွိၾကယ္မ်ားႏွင့္အမၽွသင္တို႔ ကိုမ်ားျပားေစေတာ္မူၿပီ။-

11သင္တို႔ဘိုးေဘးတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရ ဘုရားသည္ သင္တို႔အားအဆေပါင္းတစ္ေထာင္ တိုးပြားမ်ားျပားပါေစေသာ။ ကတိေတာ္ရွိ သည့္အတိုင္းေကာင္းခ်ီးေပးေတာ္မူပါေစ ေသာ။-

12သို႔ရာတြင္သင္တို႔၏အျငင္းပြားမွုမ်ားကို ေျဖရွင္းရသည့္ႀကီးေလးေသာတာဝန္ကို ငါ တစ္ဦးတည္းမည္သို႔ထမ္းေဆာင္နိုင္ပါအံ့ နည္း။-

13သင္တို႔အႏြယ္အသီးသီးမွပညာအေျမာ္ အျမင္ႏွင့္ အေတြ႕အၾကဳံရွိေသာပၢိဳလ္တို႔ ကိုေရြးခ်ယ္ေပးၾကေလာ့။ သင္တို႔ကိုအုပ္ခ်ဳပ္ ေစရန္သူတို႔အားငါခန႔္ထားမည္' ဟုေျပာ ၾကားခဲ့သည္။-

14သင္တို႔ကထိုအမွုသည္သင့္ျမတ္ပါသည္ ဟုဆို၍ သေဘာတူလက္ခံခဲ့ၾကသည္။-

15သို႔ျဖစ္၍ငါသည္သင္တို႔အႏြယ္ထဲမွပညာ ရွိ၍ အေတြ႕အၾကဳံမ်ားေသာေခါင္းေဆာင္မ်ား ကိုေရြးခ်ယ္ၿပီးလၽွင္သင္တို႔အားအုပ္ခ်ဳပ္ ေစ၏။ အခ်ိဳ႕တို႔ကိုလူတစ္ေထာင္အုပ္၊ အခ်ိဳ႕ တို႔ကိုလူတစ္ရာအုပ္၊ အခ်ိဳ႕တို႔ကိုလူငါး ဆယ္အုပ္၊ အခ်ိဳ႕တို႔ကိုလူတစ္ဆယ္အုပ္အျဖစ္ ခန႔္ထားခဲ့သည္။ ထို႔ျပင္သင္တို႔အႏြယ္အား လုံး၌ အျခားေသာအရာရွိမ်ားကိုလည္း ခန႔္ထားခဲ့၏။

16``ထိုအခ်ိန္ကငါသည္အုပ္ခ်ဳပ္သူတို႔အား`သင္ တို႔အမ်ိဳးသားခ်င္းႏွင့္ဆိုင္ေသာအမွုအခင္း မ်ားႏွင့္ သင္တို႔တြင္အတူေနထိုင္ေသာလူမ်ိဳး ျခားမ်ားႏွင့္ဆိုင္သည့္အမွုအခင္းမ်ားကို ၾကားနာ၍ တရားမၽွတစြာစီရင္ဆုံးျဖတ္ ၾကေလာ့။-

17အဆုံးအျဖတ္ေပးရာ၌မ်က္ႏွာမလိုက္ ႏွင့္။ မ်က္ႏွာႀကီးမ်က္ႏွာငယ္မလိုက္ဘဲ ၾကားနာစစ္ေဆးေလာ့။ သင္တို႔၏အဆုံး အျဖတ္သည္ထာဝရဘုရားခ်မွတ္ေသာ အဆုံးအျဖတ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မည္သူ႔ကို မၽွမေၾကာက္ရြံ့ရ။ သင္တို႔ကိုယ္တိုင္မစီရင္ နိုင္ေသာအမွုရွိလၽွင္ ငါ့ထံသို႔တင္ျပၾက ေလာ့။ ထိုအမွုကိုငါစီရင္မည္' ဟုမွာၾကား ခဲ့၏။-

18တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္သင္တို႔ျပဳရမည့္အမွု တို႔ကိုငါညႊန္ၾကားခဲ့၏။''

19``ငါတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား မိန႔္ေတာ္မူသည့္အတိုင္း ငါတို႔လိုက္နာၾက၏။ ငါတို႔သည္သိနာေတာင္မွထြက္ခြာခဲ့ၿပီး ေနာက္ အေျပာက်ယ္၍ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္း ေသာေတာကႏၲာရကိုျဖတ္သန္းလ်က္ ေတာင္ ထူထပ္ေသာအာေမာရိျပည္သို႔ဦးတည္ ခရီးျပဳခဲ့ၾက၏။ ငါတို႔သည္ကာေဒရွ ဗာနာအရပ္သို႔ေရာက္ေသာအခါ၊-

20ငါက`ငါတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရ ဘုရားငါတို႔ဘိုးေဘးမ်ား၏ဘုရားသခင္ က ငါတို႔အားေပးေတာ္မူမည့္အာေမာရိ ေတာင္ကုန္းေဒသသို႔သင္တို႔ယခုေရာက္ရွိ ၾကၿပီ။ ဘုရားသခင္မိန႔္ေတာ္မူသည့္အတိုင္း ခ်ီတက္၍သိမ္းပိုက္ၾကေလာ့။ မေၾကာက္ၾက ႏွင့္။ တုံ႔ေႏွးျခင္းမရွိၾကႏွင့္' ဟုသင္တို႔အား ေျပာခဲ့၏။

22``သို႔ရာတြင္သင္တို႔သည္ ငါ့ထံသို႔ခ်ဥ္းကပ္ ၍`တိုင္းျပည္၏အေျခအေနကိုေထာက္လွမ္း လ်က္ မည္သည့္လမ္းျဖင့္ခ်ီတက္ရမည္၊ ၿမိဳ႕ မ်ား၏အေနအထားမည္သို႔ရွိသည္ကို ျပန္ လည္သတင္းပို႔နိုင္ရန္အေထာက္ေတာ္မ်ား ကိုေစလႊတ္ၾကပါစို႔' ဟူ၍အႀကံေပး တင္ျပၾက၏။''

23``ထိုအႀကံသည္သင့္ျမတ္သျဖင့္ ငါသည္ တစ္ႏြယ္လၽွင္တစ္ေယာက္က်လူတစ္ဆယ့္ ႏွစ္ေယာက္ကိုေရြးခဲ့၏။-

24သူတို႔သည္ေတာင္ကုန္းေဒသကိုတက္၍ ဧရွ ေကာလခ်ိဳင့္သို႔တိုင္ေအာင္သြားၿပီးလၽွင္ ထို အရပ္၌အေျခအေနကိုေထာက္လွမ္း ၾက၏။-

25သူတို႔သည္ထိုအရပ္မွထြက္ေသာသစ္သီး အခ်ိဳ႕ကို ငါတို႔ထံသို႔ယူေဆာင္ခဲ့ၾက၏။ ငါ တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားေပး သနားေတာ္မူမည့္ျပည္သည္ ေျမၾသဇာ အလြန္ထက္သန္ေၾကာင္းျပန္ၾကားၾက၏။''

26``သို႔ရာတြင္သင္တို႔သည္သင္တို႔ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရား၏အမိန႔္ေတာ္ကိုဖီဆန္လ်က္ ထိုျပည္ထဲသို႔မဝင္ဘဲေနၾက၏။-

27သင္တို႔က`ထာဝရဘုရားသည္ငါတို႔ကို မုန္းသျဖင့္ အာေမာရိအမ်ိဳးသားတို႔၏လက္ ျဖင့္ ငါတို႔အားေသေစျခင္းငွာအီဂ်စ္ျပည္ မွထုတ္ေဆာင္ေတာ္မူခဲ့၏။-

28ငါတို႔သည္အဘယ္ေၾကာင့္ ထိုျပည္သို႔သြား ရပါမည္နည္း။ ငါတို႔သည္ေၾကာက္ရြံ့ပါ၏။ ငါတို႔ေစလႊတ္လိုက္ေသာသူမ်ားေျပာၾကား ခ်က္အရ ထိုျပည္သားတို႔သည္ငါတို႔ထက္ ခြန္အားႀကီး၍ အရပ္အေမာင္းလည္းျမင့္မား သည္။ သူတို႔သည္မိုးထိေအာင္ျမင့္ေသာၿမိဳ႕ရိုး အတြင္း၌ေနထိုင္ၾကသည္။ အလြန္ထြား ႀကိဳင္းေသာသူမ်ားကိုေတြ႕ျမင္ခဲ့ၾကသည္' ဟူ၍သင္တို႔ေျပာဆိုညည္းညဴၾကသည္။

29``ထိုအခါ ငါကသင္တို႔အား`ထိုသူတို႔ကို မေၾကာက္ၾကႏွင့္။-

30သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ အီဂ်စ္ျပည္ႏွင့္ေတာကႏၲာရ၌သင္တို႔အား ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့သည့္နည္းတူ ယခုလည္းသင္တို႔ ကိုဦးေဆာင္၍သင္တို႔ဘက္၌စစ္ကူတိုက္ေတာ္ မူလိမ့္မည္။ အဖကသားကိုခ်ီပိုက္သကဲ့သို႔ ထာဝရဘုရားသည္သင္တို႔အားခ်ီပိုက္လ်က္ ဤအရပ္သို႔ေရာက္ရွိသည့္တိုင္ေအာင္ပို႔ေဆာင္ ေတာ္မူခဲ့ေၾကာင္းကို သင္တို႔သိျမင္ရၾကၿပီ' ဟူ၍ေျပာခဲ့သည္။-

32ယင္းသို႔ငါေျပာေသာ္လည္း သင္တို႔သည္ည အခ်ိန္၌မီးတိမ္တိုင္အားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ေန႔ အခ်ိန္၌မိုးတိမ္တိုင္အားျဖင့္လည္းေကာင္း သင္ တို႔ကိုေရွ႕ကႂကြသြား၍လမ္းျပလ်က္ သင္တို႔ စခန္းခ်ရာေနရာကိုရွာေပးေတာ္မူခဲ့ေသာ ထာဝရဘုရားအားမယုံၾကည္မကိုး စားၾက။''-

34``ထာဝရဘုရားသည္သင္တို႔၏ညည္းညဴ သံကိုၾကားရေသာအခါအမ်က္ထြက္လ်က္ အေလးအနက္ေၾကညာေတာ္မူ၏။-

35ကိုယ္ေတာ္က`သင္တို႔၏ဘိုးေဘးတို႔အားငါေပး မည္ဟူ၍ကတိထားေသာေျမၾသဇာေကာင္း သည့္ျပည္သို႔ ဆိုးယုတ္ေသာဤလူမ်ိဳးဆက္ထဲ မွတစ္ဦးတစ္ေယာက္မၽွမဝင္ရ။-

36ေယဖုႏၷာ၏သားကာလက္တစ္ဦးတည္းသာထို ျပည္သို႔ဝင္ရမည္။ သူသည္ငါ့အားသစၥာရွိသူ ျဖစ္၍သူေထာက္လွမ္းခဲ့ေသာျပည္ကိုသူႏွင့္သူ ၏အဆက္အႏြယ္တို႔အားငါေပးမည္' ဟုမိန႔္ ေတာ္မူ၏။-

37ထာဝရဘုရားသည္သင္တို႔အတြက္ေၾကာင့္ငါ့ ကိုလည္းအမ်က္ေတာ္ထြက္လ်က္ ငါ့အား`သင္ ကိုယ္တိုင္ပင္လၽွင္ထိုျပည္သို႔မဝင္ရ။-

38သင္၏လက္ေထာက္ျဖစ္သူႏုန္၏သားေယာရွု မူကားထိုျပည္သို႔ဝင္ရမည္။ ေယာရွုကိုအားေပး ေလာ့။ သူသည္ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ကို ေခါင္းေဆာင္၍ထိုျပည္ကိုသိမ္းယူလိမ့္မည္' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။''

39``ထို႔ေနာက္ထာဝရဘုရားက ငါတို႔အား`သင္ တို႔ကရန္သူ၏လက္တြင္းသို႔က်ေရာက္မည္ ဟုဆိုေသာကေလးမ်ား၊ တစ္နည္းအားျဖင့္ အမွားအမွန္ကိုခြဲျခား၍မသိနိုင္ေသး ေသာသင္တို႔၏ကေလးမ်ားသည္ ထိုျပည္ သို႔ဝင္ေရာက္ၾကလိမ့္မည္။ ငါသည္ထိုျပည္ ကိုသူတို႔အားေပးသျဖင့္သူတို႔သိမ္းယူ ၾကလိမ့္မည္။-

40သင္တို႔မူကားလွည့္၍အာကာဘာပင္လယ္ ေကြ႕သို႔ဦးတည္လ်က္ ေတာကႏၲာရထဲသို႔ျပန္ ၾကေလာ့' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။''

41``သင္တို႔ကငါ့အား`အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ထာဝရ ဘုရားအား ျပစ္မွားမိၾကပါၿပီ။ အကၽြန္ုပ္တို႔ ၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူ သည့္အတိုင္း ယခုစစ္ခ်ီတိုက္ခိုက္ပါမည္' ဟု ဆိုၾက၏။ ထို႔ေနာက္သင္တို႔သည္ေတာင္ကုန္း ေဒသကိုလြယ္ကူစြာဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္နိုင္ မည့္အထင္ႏွင့္ သင္တို႔အားလုံးစစ္ခ်ီတိုက္ ရန္အသင့္ျပင္ၾက၏။''

42``သို႔ရာတြင္ထာဝရဘုရားက ငါ့အား`ငါသည္ သူတို႔ႏွင့္အတူရွိမည္မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ စစ္ခ်ီ တိုက္ခိုက္ျခင္းမျပဳရန္သတိေပးေလာ့။ သူတို႔ သည္စစ္ေရးနိမ့္လိမ့္မည္' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။-

43ငါသည္ထာဝရဘုရား၏အမိန႔္ေတာ္ကို သင္တို႔အားဆင့္ဆိုေသာ္လည္း သင္တို႔သည္ အမိန႔္ေတာ္ကိုမနာခံၾက။ သင္တို႔သည္ ထာဝရဘုရားကိုဖီဆန္လ်က္ မာနေထာင္ လႊားလ်က္ေတာင္ကုန္းေဒသသို႔ခ်ီတက္ခဲ့ ၾက၏။-

44ထိုအခါေတာင္မ်ားေပၚတြင္ေနထိုင္ေသာ အာေမာရိအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ပ်ားအုပ္ပမာ သင္တို႔အားထြက္၍တိုက္ၾက၏။ သူတို႔သည္ သင္တို႔ကိုလိုက္လံတိုက္ခိုက္ၾကရာ ဧဒုံျပည္ ေဟာမာၿမိဳ႕တြင္သင္တို႔အားစစ္ေရးနိမ့္ေစ ခဲ့ၾကသည္။-

45ထိုအခါသင္တို႔သည္ ထာဝရဘုရားကူမေတာ္ မူရန္ငိုေႂကြးေတာင္းပန္ၾက၏။ သို႔ရာတြင္ကိုယ္ ေတာ္သည္ သင္တို႔၏ေတာင္းပန္သံကိုနားေညာင္း ေတာ္မမူ၊ ဂ႐ုလည္းျပဳေတာ္မမူ၊-

46``ထို႔ေၾကာင့္ငါတို႔သည္ကာေဒရွအရပ္၌ ၾကာျမင့္စြာေနထိုင္ၾကလ်က္။-