Deuteronomy 3

Burmese MCLZV

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1``ေနာက္တစ္ဖန္ငါတို႔သည္ ေျမာက္ဘက္ရွိဗာရွန္ ျပည္သို႔ခ်ီတက္ခဲ့ၾကသည္။ ထိုအခါဗာရွန္ ဘုရင္ၾသဃသည္ မိမိ၏စစ္သူရဲအေပါင္း တို႔ႏွင့္တကြငါတို႔ကိုတိုက္ရန္ဧၿဒိၿမိဳ႕သို႔ ခ်ီတက္လာေလသည္။-

2သို႔ရာတြင္ထာဝရဘုရားက`သူ႔ကိုမေၾကာက္ ႏွင့္။ ငါသည္သူႏွင့္တကြ သူ၏လူအေပါင္း တို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ သူ၏တိုင္းျပည္ကိုလည္း ေကာင္း၊ သင့္လက္သို႔ေပးအပ္မည္။ သင္သည္ ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕၌စိုးစံေသာအာေမာရိဘုရင္ ရွိဟုန္အားႏွိမ္နင္းသကဲ့သို႔ သူ႔အားလည္း ႏွိမ္နင္းေလာ့' ဟုငါ့အားမိန႔္ေတာ္မူသည္။''

3``သို႔ျဖစ္၍ထာဝရဘုရားသည္ ၾသဃဘုရင္ ႏွင့္သူ၏လူအေပါင္းတို႔ကိုငါတို႔၏လက္သို႔ အပ္သျဖင့္ ငါတို႔သည္တစ္ေယာက္မက်န္သတ္ ျဖတ္သုတ္သင္ခဲ့ၾက၏။-

4တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ငါတို႔သည္ သူပိုင္ဆိုင္ ေသာၿမိဳ႕ရွိသမၽွကိုသိမ္းယူၾကသည္။ ငါတို႔ မသိမ္းယူေသာၿမိဳ႕ဟူ၍တစ္ၿမိဳ႕မွမရွိ။ ငါ တို႔သည္ၿမိဳ႕ေပါင္းေျခာက္ဆယ္၊ တစ္နည္းအား ျဖင့္ဗာရွန္ဘုရင္ႀကီးစိုးေသာအာေဂါဘ ေဒသတစ္ခုလုံးကိုသိမ္းယူၾကသည္။-

5ထိုၿမိဳ႕အားလုံးတို႔သည္ျမင့္မားေသာၿမိဳ႕ရိုး၊ ၿမိဳ႕တံခါးမ်ားႏွင့္ၿမိဳ႕တံခါးကန႔္လန႔္က်င္ မ်ားရွိသျဖင့္ ခိုင္ခံ့ေသာၿမိဳ႕မ်ားျဖစ္ၾက သည္။ အကာအကြယ္ကင္းမဲ့ေသာေက်းရြာ မ်ားလည္းအေျမာက္အျမားရွိသည္။-

6ငါတို႔သည္ေဟရွဘုန္ဘုရင္ရွိဟုန္ပိုင္ေသာ ၿမိဳ႕မ်ားႏွင့္ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ားကိုဖ်က္ဆီး သုတ္သင္သကဲ့သို႔ ၾသဃမင္းပိုင္ေသာၿမိဳ႕ အားလုံးကိုဖ်က္ဆီး၍ ေယာက်ာ္းမိန္းမႏွင့္ ကေလးသူငယ္အေပါင္းတို႔ကိုသတ္ျဖတ္ သုတ္သင္ခဲ့ၾကသည္။-

7တိရစၧာန္မ်ားႏွင့္ၿမိဳ႕မ်ားမွဥစၥာပစၥည္းမ်ား ကိုလည္း သိမ္းယူခဲ့ၾကသည္။

8``သို႔ျဖစ္၍ထိုအခ်ိန္တြင္ငါတို႔သည္ အာႏုန္ ျမစ္မွေဟရမုန္ေတာင္အထိက်ယ္ျပန႔္ေသာ ေယာဒန္ျမစ္အေရွ႕ဘက္ရွိနယ္ေျမကို ထို အာေမာရိဘုရင္ႏွစ္ပါးတို႔ထံမွသိမ္း ယူၾက၏။-

9(ေဟရမုန္ေတာင္ကိုဇိဒုန္အမ်ိဳးသားတို႔က စိ႐ုန္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ အာေမာရိအမ်ိဳး သားတို႔က ရွနိရဟူ၍လည္းေကာင္းေခၚေဝၚ သမုတ္ၾက၏။-)

10ငါတို႔သည္ဗာရွန္ဘုရင္ၾသဃမင္းပိုင္ေသာ ေျမျပန႔္ရွိၿမိဳ႕မ်ားကိုလည္းေကာင္း၊ အေရွ႕ဘက္ ရွိသာလကၿမိဳ႕ႏွင့္ ဧၿဒိၿမိဳ႕မ်ားအထိက်ယ္ ျပန႔္ေသာဂိလဒ္ျပည္ႏွင့္ ဗာရွန္ျပည္အားလုံး ကိုလည္းေကာင္းသိမ္းယူခဲ့ၾကသည္။''

11(ၾသဃဘုရင္သည္အလြန္ထြားႀကိဳင္းေသာ ရီဖိမ္ အႏြယ္ဝင္ထဲမွေနာက္ဆုံးႂကြင္းက်န္သူျဖစ္၏။ သူ၏အေလာင္းထည့္ရာေခါင္းကိုေက်ာက္ျဖင့္ ျပဳလုပ္၍ အနံေျခာက္ေပ၊ အလ်ားတစ္ဆယ့္ ေလးေပနီးပါးရွိ၏။ ထိုဘုရင္၏ေခါင္းကို အမၼဳန္ျပည္ရဗၺတ္ၿမိဳ႕တြင္ယေန႔တိုင္ေတြ႕ျမင္ နိုင္ေလသည္။)

12``ငါတို႔သည္ဤျပည္ကိုသိမ္းပိုက္စဥ္အခါ က အာႏုန္ျမစ္အနီးရွိ၊ အာေရာ္ၿမိဳ႕မွစ၍ ဂိလဒ္ေတာင္ကုန္းေဒသတစ္ဝက္ႏွင့္ ယင္းေဒသ ရွိၿမိဳ႕မ်ားကို႐ုဗင္အႏြယ္ႏွင့္ဂဒ္အႏြယ္တို႔ အားငါခြဲေဝေပး၏။-

13ဂိလဒ္ျပည္က်န္တစ္ဝက္ႏွင့္ၾသဃဘုရင္အုပ္ စိုးေသာဗာရွန္ျပည္အားလုံး၊ တစ္နည္းအား ျဖင့္အာေဂါဘေဒသတစ္ခုလုံးကို မနာေရွ အႏြယ္တစ္ဝက္တို႔အားငါခြဲေဝေပး၏။'' (ဗာရွန္ျပည္တစ္ျပည္လုံးကို ရီဖိမ္လူမ်ိဳး တို႔၏ျပည္ဟူ၍ေခၚတြင္ခဲ့သည္။-

14မနာေရွအႏြယ္ဝင္ယာဣရသည္ ေဂရွုရႏွင့္ မာခါနယ္စပ္အထိက်ယ္ဝန္းေသာဗာရွန္ ျပည္၊ တစ္နည္းအားျဖင့္အာေဂါဘေဒသ တစ္ခုလုံးကိုသိမ္းယူသည္။ သူသည္ေက်းရြာ မ်ားကို သူ၏နာမည္ျဖင့္မွည့္ေခၚရာ၌ ယေန႔ တိုင္ေအာင္ယာဣရ၏ေက်းရြာမ်ားဟုေခၚ တြင္သတည္း။)

15``မနာေရွအႏြယ္ဝင္မာခိရအမ်ိဳးသား တို႔အား ဂိလဒ္ၿမိဳ႕ကိုငါခြဲေဝေပး၏။-

16႐ုဗင္ႏွင့္ဂဒ္အႏြယ္ဝင္တို႔အား ဂိလဒ္ၿမိဳ႕မွ အာႏုန္ျမစ္အထိနယ္ေျမကိုငါခြဲေဝေပး ၏။ ထိုျမစ္လယ္တစ္ေလၽွာက္သည္သူတို႔၏ ေတာင္ဘက္နယ္နိမိတ္ျဖစ္၍ အမၼဳန္ျပည္နယ္ စပ္တစ္စိတ္တစ္ေဒသျဖစ္ေသာယဗၺဳတ္ျမစ္ သည္သူတို႔၏ေျမာက္ဘက္နယ္နိမိတ္ျဖစ္ သည္။-

17သူတို႔၏နယ္ေျမသည္အေနာက္ဘက္ေယာ္ဒန္ ျမစ္သို႔လည္းေကာင္း၊ ေျမာက္ဘက္ဂါလိလဲ အိုင္သို႔လည္းေကာင္း၊ ေတာင္ဘက္ပင္လယ္ေသ သို႔လည္းေကာင္း၊ အေရွ႕ဘက္ပိသဂါေတာင္ ေျခသို႔လည္းေကာင္းက်ယ္ဝန္းသည္။''

18``တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ ငါသည္သူတို႔အား`ငါ တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ ေယာ္ဒန္ျမစ္အေရွ႕ဘက္တြင္ရွိေသာဤျပည္ ကို သင္တို႔အားသိမ္းယူေစေတာ္မူၿပီ။ ယခု သင္တို႔၏စစ္သူရဲတို႔ကိုလက္နက္စြဲကိုင္ ေစေလာ့။ အျခားေသာဣသေရလအႏြယ္ ဝင္တို႔နယ္ေျမရရွိေရးအတြက္ စစ္ကူ တိုက္ခိုက္ရန္သူတို႔အလ်င္ေယာ္ဒန္ျမစ္ ကိုျဖတ္ကူးေစေလာ့။-

19ငါသတ္မွတ္ေပးေသာၿမိဳ႕မ်ားတြင္ သင္တို႔ ၏သားမယားမ်ားႏွင့္တိရစၧာန္မ်ားသာလၽွင္ ေနရစ္ခဲ့ရမည္။ သင္တို႔တြင္တိရစၧာန္မ်ားစြာ ရွိသည္ကိုငါသိ၏။-

20ထာဝရဘုရားသည္သင္တို႔အားေအးခ်မ္း စြာေနထိုင္ခြင့္ေပးေတာ္မူသည့္နည္းတူ အျခား ေသာဣသေရလအႏြယ္တို႔အား ေယာ္ဒန္ျမစ္ အေနာက္ဘက္နယ္ေျမကိုသိမ္းပိုက္၍ ေအးခ်မ္း စြာေနထိုင္ခြင့္ေပးေတာ္မူသည္တိုင္ေအာင္ သင္ တို႔သည္သူတို႔ကိုကူညီရမည္။ သို႔ေဆာင္ရြက္ ၿပီးမွသင္တို႔အေပါင္းသည္ ငါခြဲေဝေပး ေသာျပည္သို႔ျပန္လာရၾကမည္' ဟုညႊန္ ၾကားခဲ့သည္။

21``ထိုအခါကငါသည္ေယာရွုအားလည္း`သင္ ၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ ထိုဘုရင္ ႏွစ္ပါးတို႔အားစီရင္ေတာ္မူခဲ့ပုံအလုံးစုံကို သိျမင္ခဲ့ရၿပီ။ ထာဝရဘုရားသည္သင္ဝင္ ေရာက္တိုက္ခိုက္သမၽွေသာတိုင္းနိုင္ငံဘုရင္ တို႔ကိုလည္း ထိုနည္းတူစီရင္ေတာ္မူလိမ့္ မည္။-

22သင္၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ သင့္ဘက္၌စစ္ကူတိုက္မည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူတို႔ကိုမေၾကာက္ႏွင့္' ဟူ၍မွာၾကား၏။''

23``ထိုအခ်ိန္တြင္ငါသည္ထာဝရဘုရား အား၊-

24`အို အရွင္ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္ျပဳေတာ္မူ မည့္ႀကီးမားအံ့ၾသဖြယ္ေကာင္းေသာအမွုေတာ္ အရိပ္အႁမြက္မၽွေလာက္ကိုသာ အကၽြန္ုပ္အား ျပေတာ္မူၿပီ။ ေကာင္းကင္ဘုံ၌လည္းေကာင္း၊ ကမၻာ ေလာက၌လည္းေကာင္းကိုယ္ေတာ္နည္းတူႀကီး မားေသာအမွုေတာ္မ်ားကိုျပဳနိုင္ေသာဘုရား မရွိပါ။-

25အို ထာဝရဘုရား၊ အကၽြန္ုပ္အားေယာ္ဒန္ျမစ္ကို ကူးေစ၍ တစ္ဘက္တြင္ရွိေသာေျမၾသဇာေကာင္း သည့္ျပည္ကိုလည္းေကာင္း၊ သာယာသည့္ေတာင္ ကုန္းေဒသႏွင့္ေလဗႏုန္ေတာင္ကိုလည္းေကာင္း ေတြ႕ျမင္ခြင့္ေပးေတာ္မူပါ' ဟုေတာင္းပန္ ေလၽွာက္ထား၏။''

26``သို႔ေသာ္လည္းသင္တို႔အတြက္ေၾကာင့္ထာဝရ ဘုရားသည္ငါ့ကိုအမ်က္ထြက္၍ ငါ၏ေတာင္းပန္ စကားကိုလက္ခံေတာ္မမူ။ ထာဝရဘုရား က`ဆက္၍မေလၽွာက္ႏွင့္။ ဤအေၾကာင္းကို ေနာက္ထပ္မေလၽွာက္ထားႏွင့္။-

27ပိသဂါေတာင္ထိပ္ေပၚသို႔တက္၍အေရွ႕၊ အေနာက္၊ ေတာင္၊ ေျမာက္သို႔ၾကည့္ေလာ့။ သင္သည္ေယာ္ဒန္ျမစ္ တစ္ဘက္သို႔ကူးရမည္မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ သင္ ျမင္သမၽွကိုေသခ်ာစြာၾကည့္ရွုေလာ့။-

28ေယာရွုအားတာဝန္လႊဲအပ္ေလာ့။ သူသည္ဤလူ မ်ိဳးကိုေခါင္းေဆာင္၍ သင္ျမင္ေသာျပည္သို႔ ျဖတ္ကူးသိမ္းယူရမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္သူ႔ ကိုအားေပးေလာ့။ ႀကံ့ခိုင္ေစေလာ့' ဟုငါ့ အားမိန႔္ေတာ္မူ၏။''

29``သို႔ျဖစ္၍ငါတို႔သည္ဗက္ေပဂုရၿမိဳ႕တစ္ဘက္ တြင္ရွိေသာခ်ိဳင့္ဝွမ္း၌စခန္းခ်ၾက၏။''

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →