Joshua 2

Burmese MCLZV

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ထိုေနာက္ေယာရွုသည္ခါနာန္ျပည္၏အေျခအေန၊ အထူးသျဖင့္ေယရိေခါၿမိဳ႕၏အေျခအေနကိုေထာက္လွမ္းရန္ သူလၽွိုႏွစ္ဦးကိုစခန္းခ်ရာအေကရွအရပ္မွေစလႊတ္လိုက္ေလသည္။ သူတို႔သည္ေယရိေခါၿမိဳ႕သို႔သြားေရာက္ေသာ အခါရာခပ္နာမည္ရွိျပည့္တန္ဆာမအိမ္ တြင္တစ္ညတည္းခိုၾကေလသည္။-

2ေယရိေခါၿမိဳ႕မင္းႀကီးသည္ဣသေရလအမ်ိဳးသားအခ်ိဳ႕ တိုင္းျပည္၏အေျခအေန ကိုေထာက္လွမ္းရန္ေရာက္ရွိေနသည့္သတင္း ကိုၾကားသိရသျဖင့္၊-

3ရာခပ္ထံသို႔ေစလႊတ္ၿပီးလၽွင္``သင့္အိမ္သို႔ ေရာက္ရွိေနသူမ်ားသည္သူလၽွိုမ်ားျဖစ္ သည္။ သူတို႔ကိုငါ့လက္သို႔အပ္ေလာ့'' ဟု ဆင့္ဆိုေစ၏။-

4ရာခပ္က``ကၽြန္မ၏အိမ္သို႔ဧည့္သည္အခ်ိဳ႕ ေရာက္ရွိလာသည္မွာမွန္ပါ၏။ သို႔ရာတြင္သူ တို႔မည္သည့္အရပ္မွလာသည္ကိုကၽြန္မ မသိပါ။ သူတို႔သည္ၿမိဳ႕တံခါးမပိတ္မီေန ဝင္ခ်ိန္တြင္ထြက္ခြာသြားၾကပါသည္။ သူတို႔ မည္သည့္အရပ္သို႔ခရီးဆက္ၾကသည္ကို လည္းမသိပါ။ သို႔ေသာ္လည္းသူတို႔ေနာက္ သို႔အလ်င္အျမန္လိုက္လၽွင္မီနိုင္ပါမည္'' ဟုျပန္လည္ေျဖၾကားေလ၏။ (သူသည္ထို သူတို႔ကိုအိမ္ေခါင္မိုးေပၚသို႔တက္ေစၿပီး လၽွင္အမိုးေပၚတြင္တင္ထားေသာပိုက္ဆံ ေလၽွာ္ရိုးမ်ားေအာက္တြင္ဝွက္ထားၿပီး ျဖစ္သည္။)-

7မင္းႀကီးေစလႊတ္လိုက္သူမ်ားၿမိဳ႕ျပင္သို႔ ေရာက္သည့္အခါ ၿမိဳ႕တံခါးကိုပိတ္လိုက္ ၾက၏။ သူတို႔သည္ေယာ္ဒန္ျမစ္ကိုျဖတ္ ေလၽွာက္နိုင္သည့္ျမစ္ကမ္းအထိသူလၽွိုမ်ားကိုလိုက္လံရွာေဖြၾကသည္။

8သူလၽွိုတို႔အိပ္ရာမဝင္မီအခ်ိန္၌ ရာခပ္သည္အိမ္မိုးေပၚသို႔တက္လာ၍၊-

9``ထာဝရဘုရားသည္သင္တို႔အားဤျပည္ကိုေပးေတာ္မူေၾကာင္းကၽြန္မသိပါသည္။ ဤျပည္သားအေပါင္းတို႔သည္သင္တို႔ကို ေၾကာက္လန႔္လ်က္ရွိၾကပါသည္။-

10သင္တို႔အီဂ်စ္ျပည္မွထြက္လာစဥ္ကထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔ခ်ီတက္ရာေရွ႕၌ပင္လယ္ နီေရကိုခန္းေျခာက္ေစေတာ္မူေၾကာင္းကို ကၽြန္မတို႔ၾကားသိရပါသည္။ ေယာ္ဒန္ ျမစ္အေရွ႕ဘက္တြင္စိုးစံေသာအာေမာရိ ဘုရင္ႏွစ္ပါးျဖစ္ၾကသည့္ရွိဟုန္ဘုရင္ ႏွင့္ၾသဃဘုရင္တို႔ကို သင္တို႔မည္ကဲ့သို႔ သတ္ျဖတ္သုတ္သင္ခဲ့ၾကေၾကာင္းကိုလည္း ကၽြန္မၾကားသိရပါသည္။-

11ထိုသတင္းမ်ားကိုၾကားလၽွင္ၾကားခ်င္း ကၽြန္မတို႔ေၾကာက္လန႔္ၾကပါ၏။ သင္တို႔ ေၾကာင့္ကၽြန္မတို႔စိတ္ပ်က္အားေလ်ာ့ၾက ပါ၏။ သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရ ဘုရားသည္မိုးေျမကိုပိုင္သအုပ္စိုး ေသာဘုရားျဖစ္ေတာ္မူ၏။-

12ကၽြန္မသည္သင္တို႔ကိုေက်းဇူးျပဳသကဲ့ သို႔ကၽြန္မ၏မိသားစုကိုလည္း ေက်းဇူးျပဳ ပါမည္ဟုထာဝရဘုရားကိုတိုင္တည္၍ က်ိန္ဆိုၾကပါေလာ့။ ကၽြန္မသည္သင္တို႔ ကိုယုံၾကည္စိတ္ခ်နိုင္ေၾကာင္းသက္ေသအေထာက္အထားတစ္ခုခုကိုေပးပါေလာ့။-

13ကၽြန္မ၏မိဘ၊ ေမာင္ႏွမႏွင့္သူတို႔၏မိသားစုတို႔ကိုမသတ္ဘဲ အသက္ခ်မ္းသာေပးမည္ ဟုကတိေပးၾကပါေလာ့'' ဟုဆို၏။

14ထိုအခါသူတို႔က ``ငါတို႔သည္ကတိမတည္လၽွင္ ထာဝရဘုရားသည္ငါတို႔ကိုသတ္ပါေစသား။ သင္သည္ငါတို႔လာေရာက္သည့္ကိစၥ ကိုမေပါက္ၾကားေစလၽွင္ ဤျပည္ကိုထာဝရ ဘုရားငါတို႔အားေပးသနားေတာ္မူေသာ အခါ ငါတို႔သည္သင္တို႔ကိုေက်းဇူးျပဳ မည္ဟုကတိျပဳပါ၏'' ဟူ၍ျပန္ေျပာေလသည္။

15ရာခပ္သည္ၿမိဳ႕ရိုးႏွင့္ကပ္၍ေဆာက္ထားေသာ အိမ္တြင္ေနထိုင္သျဖင့္ သူတို႔ကိုျပဴတင္းေပါက္ မွႀကိဳးျဖင့္ၿမိဳ႕ျပင္သို႔ေလၽွာခ်လိုက္ေလသည္။ ရာခပ္က ``မင္းႀကီးေစလႊတ္လိုက္သူမ်ားသင္ တို႔ကိုရွာ၍မေတြ႕ေစရန္ ေတာင္ေပၚသို႔ေျပး၍သုံးရက္ပုန္းေအာင္းေနၾကေလာ့။-

16သင္တို႔ကိုလိုက္ရွာေသာသူမ်ားျပန္လာမွ သင္တို႔ခရီးဆက္သြားၾကပါ'' ဟုမွာလိုက္ေလသည္။

17ထိုအခါသူတို႔က``ငါတို႔သည္သင့္အား ေပးေသာကတိတည္ေစမည္။-

18သင္တို႔၏ျပည္ထဲသို႔ငါတို႔ခ်ီတက္လာေသာ အခါ ငါတို႔ကိုေလၽွာခ်ေသာျပဴတင္းေပါက္ တြင္ ဤႀကိဳးနီကိုခ်ည္ထားေလာ့။ သင္၏မိဘ၊ ေမာင္ႏွမမ်ားႏွင့္ဖခင္ဘက္မွမိသားစု အားလုံးကိုသင္၏အိမ္တြင္စု႐ုံးေနေစ ေလာ့။-

19သင့္အိမ္ထဲမွတစ္စုံတစ္ေယာက္သည္လမ္း ေပၚသို႔ထြက္သျဖင့္ အသတ္ခံရလၽွင္ငါတို႔ ၏တာဝန္မဟုတ္။ သင့္အိမ္ထဲတြင္ရွိေသာသူ တစ္စုံတစ္ေယာက္ထိခိုက္လၽွင္ငါတို႔တာဝန္ ယူမည္။-

20သို႔ရာတြင္သင္သည္ငါတို႔လာေရာက္သည့္ ကိစၥကို တစ္စုံတစ္ေယာက္အားေပါက္ၾကားေစ လၽွင္မူကားငါတို႔ေပးေသာကတိတည္ရန္ မလို'' ဟုရာခပ္အားေျပာၾကားေလသည္။-

21ရာခပ္သည္သူတို႔ေျပာသည့္အတိုင္းလိုက္နာ ပါမည္ဟုဝန္ခံသျဖင့္ သူတို႔သည္ထြက္ခြာ သြားၾကသည္။ သူတို႔ထြက္သြားၾကၿပီးေနာက္ ရာခပ္သည္ျပဴတင္းေပါက္တြင္ႀကိဳးနီကိုခ်ည္ ထားေလသည္။

22သူလၽွိုတို႔သည္ေတာင္ကုန္းမ်ားေပၚသို႔တက္ ၍ပုန္းေအာင္းေနၾက၏။ မင္းႀကီးေစလႊတ္ေသာ သူမ်ားသည္ သူလၽွိုတို႔ကိုသုံးရက္တိုင္ေအာင္ ေနရာအႏွံ့လိုက္လံရွာေဖြ၍မေတြ႕လၽွင္ ေယရိေခါၿမိဳ႕သို႔ျပန္လာၾကေလသည္။-

23ထိုေနာက္သူလၽွိုႏွစ္ဦးတို႔သည္ေတာင္ကုန္း မ်ားေပၚမွဆင္းၿပီးလၽွင္ျမစ္ကိုျဖတ္ကူး၍ ေယာရွုထံသို႔ျပန္လာၾက၏။ သူတို႔သည္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမၽွကိုေယာရွုအားျပန္ ၾကားၿပီးလၽွင္၊-

24ထာဝရဘုရားသည္အကၽြန္ုပ္တို႔အား ထိုျပည္တစ္ျပည္လုံးကိုမုခ်ေပးေတာ္မူ ၿပီ။ ျပည္သူျပည္သားအေပါင္းတို႔သည္ အကၽြန္ုပ္တို႔ကိုေၾကာက္လန႔္လ်က္ရွိၾက ပါသည္'' ဟုဆိုၾက၏။

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →