Jonah 4

Burmese MSBU

← Chapter 3 Jump to:

1ယောနသည် ထိုအမှုအရာကို အလွန်ပင်ဘဝင်မကျနိုင်အောင်ဖြစ်လျက် အမျက်ထွက်ပြီး

2ထာဝရဘုရားထံ “အို ထာဝရဘုရား၊ အကျွန်ုပ်၏နေရင်းပြည်၌ရှိစဉ်က ဤသို့ဖြစ်မည်ဟု အကျွန်ုပ်ပြောခဲ့သည်မဟုတ်ပါလော။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်လည်း တာရှုပြည်သို့ အမြန်ထွက်ပြေးခဲ့ပါ၏။ စင်စစ် ကိုယ်တော်သည် ကျေးဇူးပြုတတ်သော၊ သနားစုံမက်တတ်သော၊ စိတ်ရှည်သော၊ မေတ္တာကရုဏာကြွယ်ဝသောဘုရား ဖြစ်တော်မူ၍ ဘေးဆိုးကျရောက်စေမည့်အမှုမှ စိတ်တော်ပြောင်းလဲတော်မူကြောင်းကို အကျွန်ုပ်သိပါ၏။

3ထို့ကြောင့် အို ထာဝရဘုရား၊ အကျွန်ုပ်၏အသက်ကို ယခုပင်နုတ်ယူတော်မူပါ။ အကျွန်ုပ် အသက်ရှင်သည်ထက် သေသည်က သာ၍ကောင်းပါ၏”ဟု ဆုတောင်းလေ၏။

4ထာဝရဘုရားကလည်း သူ့အား “သင်အမျက်ထွက်သင့်သလော”ဟု မေးတော်မူ၏။

5ထိုအခါ ယောနသည် မြို့ပြင်သို့ထွက်သွား၍ မြို့အရှေ့ဘက်တွင် ထိုင်နေ၏။ ထိုနေရာတွင် ယာယီတဲထိုး၍ မြို့ထဲတွင် မည်သို့ဖြစ်ပျက်မည်ကို သိနိုင်ရန် တဲရိပ်အောက်တွင် ထိုင်ကြည့်နေ၏။

6ဘုရားသခင်ထာဝရဘုရားသည် ထိုနေရာတွင် ယောနခေါင်းပေါ်အရိပ်ရရန် ကြက်ဆူပင်တစ်ပင်ကိုပေါက်စေခြင်းဖြင့် စိတ်ဒုက္ခဖြစ်ခြင်းမှ သက်သာစေ၏။ ယောနသည် ထိုကြက်ဆူပင်ကြောင့် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်လေ၏။

7သို့သော် နောက်တစ်နေ့အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ဘုရားသခင်သည် ထိုကြက်ဆူပင်အပေါ် ပိုးကောင်ကျစေ၍ ဖျက်ဆီးသဖြင့် အပင်မှာခြောက်သွေ့သွားလေ၏။

8နေထွက်လာသောအခါ ဘုရားသခင်သည် အလွန်ပူပြင်းသောအရှေ့လေကို တိုက်ခတ်စေ၍ ယောနခေါင်းပေါ်သို့ နေပူရှိန်ကျသဖြင့် သူသည် မောပန်းပြီး သေချင်စိတ်ပေါက်လေ၏။ ထို့ကြောင့် သူက “အကျွန်ုပ်အသက်ရှင်သည်ထက် သေသည်က သာ၍ကောင်းပါ၏”ဟု ဆိုလေ၏။

9ထိုအခါ ဘုရားသခင်က ယောနအား “ကြက်ဆူပင်ကြောင့် သင်အမျက်ထွက်သင့်သလော”ဟု မေးတော်မူလျှင် ယောနက “သေလုမတတ် အမျက်ထွက်သင့်ပါ၏”ဟု လျှောက်လေ၏။

10ထာဝရဘုရားကလည်း “သင် မစိုက်ပျိုး၊ မပြုစုရဘဲ ညတွင်းချင်းပေါက်၍ ညတွင်းချင်းသေသွားသော ကြက်ဆူပင်ကို သင်နှမြောလျှင်

11ငါသည် တိရစ္ဆာန်အများအပြားကို မဆိုထားနှင့်၊ မိမိလက်ဝဲလက်ယာကိုပင် ခွဲခြားမသိနိုင်သောလူတစ်သိန်းနှစ်သောင်းကျော်ရှိသောနိနေဝေမြို့ကြီးကို နှမြောသင့်သည်မဟုတ်လော”ဟု မိန့်တော်မူ၏။

← Chapter 3 Jump to: