Deuteronomy 2

Burmese MSBZ

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ထို႔ေနာက္ ငါတို႔သည္ ျပန္လွည့္၍ ငါ့အား ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူသည့္အတိုင္း ပင္လယ္နီလမ္းျဖင့္ ေတာကႏၲာရသို႔ ခရီးျပဳကာ စိရေတာင္ေပၚေဒသတြင္ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ လွည့္လည္ခဲ့ၾက၏။

2ထာဝရဘုရားက ငါ့အား

3‘သင္တို႔သည္ ဤေတာင္ေပၚေဒသတြင္ ၾကာျမင့္စြာ လွည့္လည္ေနၾကၿပီ။ ေျမာက္ဘက္သို႔ လွည့္သြားၾကဦးေလာ့။

4သင္သည္ လူတို႔အား “သင္တို႔သည္ စိရျပည္၌ေနထိုင္ေသာ သင္တို႔၏ညီအစ္ကိုမ်ားျဖစ္သည့္ ဧေသာသားေျမးတို႔၏နယ္ေျမကိုျဖတ္သြားေသာအခါ သူတို႔သည္ သင္တို႔ကို ေၾကာက္႐ြံ႕ၾကလိမ့္မည္။ သင္တို႔ အထူးသတိျပဳၾကေလာ့။

5သူတို႔ကိုရန္မစႏွင့္။ စိရေတာင္ကို ဧေသာအား ငါအပိုင္ေပးထားၿပီျဖစ္၍ သူတို႔၏ျပည္ကို ေျခတစ္ဖဝါးစာမွ် သင္တို႔အားငါမေပး။

6သူတို႔ထံမွ အစားအစာကို ေငြျဖင့္ဝယ္စားရမည္။ ေရကိုလည္း ေငြျဖင့္ဝယ္ေသာက္ရမည္။

7အကယ္စင္စစ္ သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔ျပဳေလရာရာ၌ ေကာင္းခ်ီးေပးေတာ္မူၿပီ။ ဤႀကီးမားေသာေတာကႏၲာရကို သင္တို႔ျဖတ္သြားရေၾကာင္း ကိုယ္ေတာ္သိေတာ္မူ၏။ သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ ဤအႏွစ္ေလးဆယ္ပတ္လုံး သင္တို႔ႏွင့္အတူရွိေတာ္မူသည္ျဖစ္၍ သင္တို႔၌ ခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္းမရွိ”ဟူ၍ ဆင့္ဆိုေလာ့’ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

8ထို႔ေၾကာင့္ ငါတို႔သည္ ငါတို႔၏ညီအစ္ကိုမ်ားျဖစ္သည့္ ဧေသာ၏သားေျမးတို႔ေနထိုင္ေသာ စိရျပည္ကို အရာဗလမ္းအတိုင္း ဧလတ္အရပ္၊ ဧဇယုန္ဂါဗာအရပ္မွ ျဖတ္ေက်ာ္သြားၿပီးေနာက္ ေမာဘေတာကႏၲာရလမ္းအတိုင္း လွည့္၍ခရီးျပဳၾက၏။

9တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားက ငါ့အား ‘ေမာဘကို ရန္မျပဳႏွင့္။ စစ္ျဖစ္ေအာင္ သူတို႔ကိုရန္မစႏွင့္။ အာရအရပ္ကို ေလာတ၏သားေျမးတို႔အား ငါအပိုင္ေပးထားၿပီျဖစ္၍ သူတို႔၏ေျမကို သင္တို႔ပိုင္ဖို႔ ငါမေပး။

10(ယခင္က ထိုအရပ္၌ အာနကလူမ်ိဳးမ်ားကဲ့သို႔ အရပ္ျမင့္၍ ကိုယ္ခႏၶာႀကီးမားၿပီး လူဦးေရမ်ားျပားေသာ ဧမိမ္လူမ်ိဳးတို႔ေနထိုင္ၾက၏။

11ေရဖိမ္လူမ်ိဳးတို႔ကို အာနကလူမ်ိဳးမ်ားကဲ့သို႔ ျဖစ္သည္ ဟုမွတ္ယူၾက၏။ ေမာဘလူမ်ိဳးတို႔သည္ ေရဖိမ္လူမ်ိဳးတို႔ကို ဧမိမ္လူမ်ိဳး ဟုေခၚၾက၏။

12ယခင္က စိရျပည္၌ ေဟာရိလူမ်ိဳးတို႔ ေနထိုင္ၾက၏။ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔သည္ မိမိတို႔အား ထာဝရဘုရားအပိုင္ေပးေတာ္မူေသာျပည္ကိုျပဳသကဲ့သို႔ ဧေသာသားေျမးတို႔သည္လည္း ေဟာရိျပည္ကိုသိမ္းပိုက္၍ ေဟာရိလူမ်ိဳးတို႔ကို မိမိတို႔ေရွ႕ေမွာက္မွ သုတ္သင္ပယ္ရွင္းကာ သူတို႔၏ေနရာ၌ ေနထိုင္ၾက၏။)

13ယခု ထ၍ ဇာရက္ေခ်ာင္းကို သင္တို႔ကူးသြားၾကေလာ့’ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ငါတို႔သည္ ဇာရက္ေခ်ာင္းကိုကူးသြားၾက၏။

14ငါတို႔သည္ ကာေဒရွဗာနာအရပ္မွထြက္ခြာ၍ ဇာရက္ေခ်ာင္းကိုကူးသည္အထိ သုံးဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ၾကာ၏။ ထိုကာလအတြင္း တပ္စခန္းထဲမွ စစ္သည္မ်ိဳးဆက္အေပါင္းတို႔သည္ ထာဝရဘုရားက်ိန္ဆိုေတာ္မူခဲ့သည့္အတိုင္း ေသၾကကုန္၏။

15အကယ္စင္စစ္ တပ္စခန္းထဲရွိ ထိုသူတို႔ ေသကုန္သည္အထိ ထာဝရဘုရား၏လက္ေတာ္သည္ သူတို႔ကို ဖ်က္ဆီးေတာ္မူ၏။

16လူတို႔ထဲမွ စစ္သည္အားလုံး ေသဆုံးကုန္သည္ႏွင့္

17ထာဝရဘုရားက ငါ့အား

18‘ယေန႔ သင္တို႔သည္ အာရျပည္၊ ေမာဘနယ္စပ္ကို ျဖတ္သြားရမည္။

19သင္တို႔သည္ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔ထံသို႔ေရာက္ေသာအခါ သူတို႔ကို ရန္မျပဳႏွင့္။ သူတို႔ကိုရန္မစႏွင့္။ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔၏ျပည္ကို ေလာတ၏သားေျမးတို႔အား ငါအပိုင္ေပးထားၿပီျဖစ္၍ သူတို႔ျပည္ကို သင္တို႔ပိုင္ဖို႔ငါမေပး။

20(ယခင္က ထိုျပည္၌ ေရဖိမ္လူမ်ိဳးမ်ားေနထိုင္ၾက၏။ ထိုျပည္ကို ေရဖိမ္လူမ်ိဳးတို႔၏ျပည္ျဖစ္သည္ ဟုလည္းမွတ္ယူၾက၏။ အမၼဳန္လူမ်ိဳးတို႔သည္ သူတို႔ကို ဇံဇုမၼိမ္လူမ်ိဳး ဟုေခၚၾက၏။

21ထိုလူမ်ိဳးတို႔သည္ အာနကလူမ်ိဳးမ်ားကဲ့သို႔ အရပ္ျမင့္၍ ကိုယ္ခႏၶာႀကီးမားၿပီး လူဦးေရမ်ားျပား၏။ သို႔ေသာ္ ထာဝရဘုရားသည္ သူတို႔ကို အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔၏ေရွ႕ေမွာက္မွသုတ္သင္ပယ္ရွင္းေတာ္မူသျဖင့္ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔သည္ သူတို႔ျပည္ကို သိမ္းပိုက္၍ သူတို႔ေနရာ၌ ေနထိုင္ၾက၏။

22ဤသည္ကား စိရျပည္၌ေနထိုင္ေသာဧေသာသားေျမးတို႔အတြက္ ထာဝရဘုရားသည္ ေဟာရိလူမ်ိဳးတို႔ကို သူတို႔ေရွ႕ေမွာက္မွသုတ္သင္ပယ္ရွင္းေတာ္မူသျဖင့္ သူတို႔သည္ ေဟာရိျပည္ကိုသိမ္းပိုက္ၿပီး ထိုျပည္၌ ယေန႔တိုင္ေအာင္ ေနထိုင္သကဲ့သို႔ပင္ျဖစ္၏။

23ထို႔အတူ ဂါဇၿမိဳ႕တိုင္ေအာင္ ေက်း႐ြာမ်ား၌ ေနထိုင္ၾကေသာအာဝိလူမ်ိဳးတို႔ကို ကေတၱာရကြၽန္းမွေရာက္လာေသာ ကေတၱာရိမ္လူမ်ိဳးတို႔သည္ သုတ္သင္ပယ္ရွင္း၍ သူတို႔၏ေနရာ၌ေနထိုင္ၾက၏။)

24ထ၍ ခရီးျပဳၾကေလာ့။ အာႏုန္ေခ်ာင္းကိုကူးသြားေလာ့။ အာေမာရိလူမ်ိဳးျဖစ္ေသာ ေဟရွဘုန္ဘုရင္ရွိဟုန္မင္းႀကီးႏွင့္ သူ၏ျပည္ကို သင္တို႔လက္သို႔ ငါအပ္ၿပီ။ သူ႔ျပည္ကိုစတင္သိမ္းပိုက္ေလာ့။ သူ႔ကိုရန္စ၍ တိုက္ခိုက္ေလာ့။

25မိုးေကာင္းကင္တစ္ခြင္ေအာက္ရွိ လူမ်ိဳးတို႔သည္ သင္တို႔သတင္းကိုၾကား၍ သင္တို႔ေရွ႕၌တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားမည့္အေၾကာင္း သင္တို႔ကိုထိတ္လန႔္ေၾကာက္႐ြံ႕ေသာသေဘာကို ယေန႔ သူတို႔အေပၚသို႔ ငါစတင္က်ေရာက္ေစမည္’ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

26ငါသည္ ေကဒမုတ္ေတာကႏၲာရမွ ေဟရွဘုန္ဘုရင္ရွိဟုန္မင္းႀကီးထံသို႔ ေစတမန္တို႔ကို ေစလႊတ္၍

27‘အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို အရွင့္ျပည္ထဲမွျဖတ္သြားခြင့္ျပဳပါ။ လက္ယာဘက္၊ လက္ဝဲဘက္သို႔မလႊဲဘဲ လမ္းမအတိုင္းသြားပါမည္။

28စိရျပည္၌ေနထိုင္ၾကေသာ ဧေသာသားေျမးတို႔ႏွင့္ အာရျပည္၌ေနထိုင္ၾကေသာ ေမာဘလူမ်ိဳးတို႔ျပဳသည့္နည္းတူ အကြၽႏ္ုပ္တို႔စားဖို႔ အစားအစာ၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ေသာက္ဖို႔ေရကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔အား ေငြျဖင့္ေရာင္းေပးပါ။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္ကိုကူး၍ အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားေပးေတာ္မူေသာျပည္သို႔မေရာက္မီတိုင္ေအာင္ အရွင့္ျပည္ကို ေျချဖင့္ျဖတ္သြား႐ုံသာျဖတ္သြားပါမည္’ဟု ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစကားကို ေျပာဆိုေသာ္လည္း

30သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ ေဟရွဘုန္ဘုရင္ရွိဟုန္မင္းႀကီး၏စိတ္ကို မာေက်ာေစေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ငါတို႔ကို သူ႔ျပည္ထဲမွ ျဖတ္သြားခြင့္မျပဳ။ ထိုသို႔ သူ၏စိတ္ႏွလုံးကို မာေက်ာေစျခင္းသည္ ယေန႔ျမင္ရသည့္အတိုင္း သူ႔ကို သင္တို႔၏လက္သို႔အပ္ေတာ္မူရန္အတြက္ျဖစ္၏။

31တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားက ငါ့အား ‘ယခုမွစ၍ ရွိဟုန္မင္းႀကီးႏွင့္သူ၏ျပည္ကို သင္တို႔အားငါေပးၿပီ။ ထိုျပည္ကိုပိုင္ဆိုင္ဖို႔ စတင္သိမ္းပိုက္ၾကေလာ့’ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

32ရွိဟုန္မင္းႀကီးႏွင့္ သူ႔လူအေပါင္းတို႔သည္ ငါတို႔ကိုဆီးတားတိုက္ခိုက္ရန္ ယာဟတ္အရပ္သို႔ ခ်ီတက္လာၾက၏။

33ငါတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ သူ႔ကို ငါတို႔ထံအပ္ေတာ္မူသျဖင့္ ငါတို႔သည္ သူမွစ၍ သူ႔သားမ်ားႏွင့္တကြ သူ႔လူအေပါင္းတို႔ကို လုပ္ႀကံေလ၏။

34ထိုအခါ သူ၏ၿမိဳ႕ရွိသမွ်ကို ငါတို႔သိမ္းယူ၏။ ၿမိဳ႕၌ရွိသမွ်ေသာ ေယာက္်ား၊ မိန္းမ၊ ကေလးတို႔ကို လုံးလုံးဖ်က္ဆီးပစ္၏။ အသက္ရွင္က်န္ရစ္သူတစ္စုံတစ္ေယာက္မွ်မရွိ။

35တိရစာၦန္ႏွင့္ ငါတို႔သိမ္းပိုက္ေသာၿမိဳ႕တို႔မွတိုက္ယူေသာပစၥည္းတို႔ကိုသာ ငါတို႔အဖို႔ သိမ္းယူခဲ့၏။

36အာႏုန္ေခ်ာင္းစပ္ရွိအာေရာ္ၿမိဳ႕မွစ၍ ထိုေခ်ာင္းအနားရွိၿမိဳ႕အပါအဝင္ ဂိလဒ္ၿမိဳ႕တိုင္ေအာင္ ငါတို႔ကိုခုခံႏိုင္ေသာၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕မွ်မရွိ။ ငါတို႔ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ ထိုၿမိဳ႕အားလုံးကို ငါတို႔အား ေပးေတာ္မူ၏။

37ယဗၺဳတ္ေခ်ာင္းတစ္ေလွ်ာက္မွစ၍ ေတာင္ေပၚေဒသရွိၿမိဳ႕မ်ားႏွင့္ ငါတို႔ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားပညတ္ထားသမွ်ေသာ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔၏ေျမကိုကား မခ်ဥ္းကပ္ရၾက။

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →