Deuteronomy 3

Burmese MSBZ

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1တစ္ဖန္ ငါတို႔သည္ ဗာရွန္ျပည္လမ္းသို႔ လွည့္၍တက္သြားၾက၏။ ငါတို႔ကိုဆီးတားတိုက္ခိုက္ရန္ ဧၿဒိအရပ္သို႔ ဗာရွန္ဘုရင္ဩဃမင္းႀကီးသည္ မိမိ၏လူအေပါင္းတို႔ႏွင့္အတူ ထြက္လာ၏။

2ထိုအခါ ထာဝရဘုရားက ငါ့အား ‘သူ႔ကို မေၾကာက္ႏွင့္။ ငါသည္ သူႏွင့္တကြ သူ၏လူအေပါင္းတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ သူ၏ျပည္ကိုလည္းေကာင္း သင္၏လက္သို႔ေပးအပ္ၿပီ။ သင္သည္ ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕၌စံျမန္းေသာ အာေမာရိလူမ်ိဳးတို႔၏ဘုရင္ရွိဟုန္ကိုျပဳသကဲ့သို႔ သူ႔ကိုလည္းျပဳရလိမ့္မည္’ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

3ထိုသို႔ ငါတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ ဗာရွန္ဘုရင္ဩဃမင္းႀကီးႏွင့္ သူ၏လူအေပါင္းတို႔ကိုလည္း ငါတို႔လက္သို႔အပ္သျဖင့္ အသက္ရွင္က်န္ရစ္ေသာသူတစ္စုံတစ္ေယာက္မွ်မရွိသည့္တိုင္ေအာင္ သူတို႔ကိုတိုက္ခိုက္ၾက၏။

4ဗာရွန္ဘုရင္ဩဃမင္းႀကီး၏ႏိုင္ငံျဖစ္ေသာ အာေဂါဘနယ္ေျမတစ္ခုလုံးတြင္ ၿမိဳ႕ေပါင္းေျခာက္ဆယ္ရွိ၍ ငါတို႔သည္ သူ၏ၿမိဳ႕ရွိသမွ်ကို တစ္ၿမိဳ႕မက်န္ သိမ္းပိုက္ၾက၏။

5ထိုၿမိဳ႕အားလုံးသည္ ျမင့္မားေသာတံတိုင္း၊ တံခါးမ်ား၊ ကန႔္လန႔္က်င္မ်ားရွိ၍ ခိုင္ခံ့ေသာၿမိဳ႕မ်ားျဖစ္ၾက၏။ ေတာၿမိဳ႕တို႔ကိုလည္း အေျမာက္အျမားသိမ္းပိုက္၍

6အကုန္အစင္ဖ်က္ဆီးပစ္၏။ ငါတို႔သည္ ေဟရွဘုန္ဘုရင္ရွိဟုန္မင္းႀကီးကို ျပဳသကဲ့သို႔ ထိုၿမိဳ႕အားလုံးရွိ ေယာက္်ား၊ မိန္းမ၊ ကေလးတို႔ကို တစ္ေယာက္မက်န္သတ္ျဖတ္၏။

7တိရစာၦန္ႏွင့္ ၿမိဳ႕မ်ားမွတိုက္ယူေသာပစၥည္းအားလုံးကိုမူ ငါတို႔အဖို႔ သိမ္းယူခဲ့ၾက၏။

8ထိုအခ်ိန္၌ ငါတို႔သည္ ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္တစ္ဖက္ရွိ အာေမာရိလူမ်ိဳးတို႔၏ဘုရင္ႏွစ္ပါးလက္မွေျမကို အာႏုန္ေခ်ာင္းမွ ေဟရမုန္ေတာင္တိုင္ေအာင္ သိမ္းယူခဲ့၏။

9(ေဟရမုန္ေတာင္ကိုဆီဒုန္လူမ်ိဳးတို႔က စိ႐ုန္ ဟုေခၚၾက၍ အာေမာရိလူမ်ိဳးတို႔က စနိရ ဟုေခၚၾက၏။)

10ဗာရွန္ဘုရင္ဩဃမင္းႀကီး၏ႏိုင္ငံရွိ ၿမိဳ႕မ်ားျဖစ္သည့္ သာလကႏွင့္ဧၿဒိတိုင္ေအာင္ လြင္ျပင္ရွိၿမိဳ႕အားလုံး၊ ဂိလဒ္ျပည္တစ္ျပည္လုံး၊ ဗာရွန္ျပည္တစ္ျပည္လုံးကို သိမ္းယူၾက၏။

11(အကယ္စင္စစ္ ေရဖိမ္လူမ်ိဳးတြင္ ဗာရွန္ဘုရင္ဩဃမင္းႀကီးတစ္ေယာက္တည္းသာ ႂကြင္းက်န္၏။ လူ႔လက္ျဖင့္တိုင္းလွ်င္ အလ်ားကိုးေတာင္ ၊ အနံေလးေတာင္ ရွိေသာ သူ၏သံေညာင္ေစာင္းသည္ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔၏ၿမိဳ႕ျဖစ္ေသာရဗၺာၿမိဳ႕၌ ေတြ႕ႏိုင္၏။)

12ထိုအခ်ိန္၌ ငါတို႔သိမ္းပိုက္ခဲ့ေသာေျမကို ႐ုဗင္အမ်ိဳးႏွင့္ဂဒ္အမ်ိဳးတို႔အား အာႏုန္ေခ်ာင္းနံေဘးရွိအာေရာ္ၿမိဳ႕မွ ဂိလဒ္ေတာင္ေပၚေဒသတစ္ဝက္အထိ ၿမိဳ႕မ်ားႏွင့္တကြ ငါေပး၏။

13ဩဃမင္းႀကီး၏ႏိုင္ငံျဖစ္သည့္ က်န္ေသာဂိလဒ္ျပည္ႏွင့္ ဗာရွန္တစ္ျပည္လုံးကို မနာေရွမ်ိဳးႏြယ္တစ္ဝက္အား ငါေပး၏။ (အာေဂါဘနယ္ေျမတစ္ဝန္းလုံးျဖစ္ေသာ ဗာရွန္ျပည္တစ္ျပည္လုံးကို ေရဖိမ္လူမ်ိဳးတို႔၏ျပည္ ဟုေခၚ၏။

14မနာေရွအမ်ိဳး ယာဣရသည္ ေဂရႈရိလူမ်ိဳးႏွင့္မာခါသိလူမ်ိဳးတို႔၏နယ္နိမိတ္တိုင္ေအာင္ အာေဂါဘနယ္ေျမတစ္ဝန္းလုံးျဖစ္ေသာ ဗာရွန္ျပည္ကိုသိမ္းယူ၍ မိမိ၏အမည္ျဖင့္ ဟာဝုတ္ယာဣရ ဟုယေန႔တိုင္ေအာင္ မွည့္ေခၚေလ၏။)

15ဂိလဒ္ၿမိဳ႕ကို မာခိရအမ်ိဳးအား ငါေပး၏။

16႐ုဗင္အမ်ိဳးႏွင့္ဂဒ္အမ်ိဳးတို႔ကို ဂိလဒ္ၿမိဳ႕မွစ၍ အာႏုန္ေခ်ာင္းအလယ္နယ္နိမိတ္အထိ၊ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔နယ္နိမိတ္ျဖစ္ေသာယဗၺဳတ္ေခ်ာင္းအထိ၊

17ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္ျဖင့္နယ္နိမိတ္ပိုင္းျခားထားသည့္အရာဗလြင္ျပင္အထိ ငါေပး၏။ ထိုအရာဗလြင္ျပင္သည္ ဂင္ေနသရက္အိုင္မွ အေရွ႕ဘက္ပိသဂါေတာင္ေျခရွိ ဆားပင္လယ္ ဟုေခၚေသာ အရာဗပင္လယ္အထိက်ယ္ျပန႔္၏။

18ထိုအခ်ိန္၌ ငါသည္ သင္တို႔အား ‘သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ ဤျပည္ကို သင္တို႔အား အပိုင္ေပးေတာ္မူၿပီ။ သို႔ေသာ္ ရဲစြမ္းသတၱိရွိသူအေပါင္းတို႔သည္ လက္နက္ကိုင္စြဲလ်က္ သင္တို႔ညီအစ္ကိုအစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔၏ေရွ႕မွ ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္ကိုကူးသြားရမည္။

19သင္တို႔၌ တိရစာၦန္မ်ားစြာရွိေၾကာင္း ငါသိ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သင္တို႔၏မယားႏွင့္ကေလးမ်ား၊ သင္တို႔၏တိရစာၦန္မ်ားသည္ သင္တို႔ကို ငါေပးေသာၿမိဳ႕မ်ား၌ ေနရစ္ရမည္။

20ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔ကဲ့သို႔ သင္တို႔၏အမ်ိဳးသားခ်င္းတို႔ကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနထိုင္ရေသာအခြင့္ေပး၍ သူတို႔အား ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္တစ္ဖက္၌ သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားေပးေတာ္မူေသာျပည္ကို ပိုင္ဆိုင္ၿပီးမွ သင္တို႔အား ငါအပိုင္ေပးေသာျပည္အသီးသီးသို႔ သင္တို႔ျပန္လာခြင့္ရွိ၏’ဟု ဆိုခဲ့၏။

21ထိုအခ်ိန္၌ ငါက ေယာရႈအား ‘သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ ဤရွင္ဘုရင္ႏွစ္ပါးအား ျပဳေတာ္မူခဲ့သည့္အမႈရွိသမွ်ကို သင့္မ်က္စိျဖင့္ျမင္ရၿပီ။ ထာဝရဘုရားသည္ သင္ကူးသြားမည့္ႏိုင္ငံရွိသမွ်ကို ထိုနည္းတူ ျပဳေတာ္မူလိမ့္မည္။

22သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔အတြက္ စစ္တိုက္ေတာ္မူမည္ျဖစ္၍ သူတို႔ကိုမေၾကာက္ႏွင့္’ဟု ဆို၏။

23ထိုအခ်ိန္၌ ငါသည္ ထာဝရဘုရားထံ

24‘အို ဘုရားရွင္ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္၏ႀကီးျမတ္ျခင္း၊ ကိုယ္ေတာ္၏အားႀကီးေသာလက္ေတာ္ကို ကိုယ္ေတာ္၏အေစအပါးအား စတင္ေဖာ္ျပေတာ္မူၿပီ။ အစြမ္းတန္ခိုးႀကီးသည့္အမႈကိုကိုယ္ေတာ္ျပဳေတာ္မူသကဲ့သို႔ ေကာင္းကင္ႏွင့္ေျမႀကီးေပၚ၌ အဘယ္မည္ေသာဘုရား ျပဳႏိုင္ပါသနည္း။

25အကြၽႏ္ုပ္သည္ ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္တစ္ဖက္ရွိ သာယာဝေျပာေသာျပည္၊ သာယာဝေျပာေသာေတာင္ေပၚေဒသႏွင့္ လက္ဘႏြန္ေတာင္ကို ျမင္ရမည့္အေၾကာင္း အကြၽႏ္ုပ္အား ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္ကိုကူးသြားခြင့္ျပဳေတာ္မူပါ’ဟု အသနားခံ၏။

26သို႔ေသာ္ ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔ေၾကာင့္ ငါ့ကိုအမ်က္ထြက္၍ ငါ့စကားကို နားေညာင္းေတာ္မမူ။ ထို႔ျပင္ ထာဝရဘုရားသည္ ငါ့အား ‘ေတာ္ၿပီ။ ဤကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ ငါ့အား ထပ္၍မေလွ်ာက္ေတာ့ႏွင့္။

27သင္သည္ ဤေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္ကိုကူးသြားရမည္မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ပိသဂါေတာင္ထိပ္သို႔ တက္သြားၿပီး အေရွ႕၊ အေနာက္၊ ေတာင္၊ ေျမာက္သို႔ ေမွ်ာ္ၾကည့္၍ ထိုျပည္ကိုၾကည့္ေလာ့။

28ေယာရႈသည္ ဤလူမ်ိဳးတို႔ကို ဦးေဆာင္လ်က္ ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္ကိုကူးသြား၍ သင္ေတြ႕ျမင္ရမည့္ျပည္ကို သူတို႔အား အေမြခြဲေပးရမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူ႔ကိုၫႊန္ၾကားေလာ့။ သူ႔ကို အားေပးေထာက္မေလာ့’ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

29ဤသို႔ျဖင့္ ငါတို႔သည္ ဗက္ေပဂုရအရပ္ႏွင့္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ခ်ိဳင့္ဝွမ္း၌ ေနထိုင္ၾကရ၏။

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →