Joshua 2

Burmese MSBZ

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ႏုန္၏သားေယာရႈသည္ သူလွ်ိဳႏွစ္ဦးကို ရွိတၱိမ္အရပ္မွ တိတ္တဆိတ္ေစလႊတ္၍ “ခါနာန္ျပည္၊ ေဂ်ရိေခါၿမိဳ႕ကို သြား၍စူးစမ္းၾကေလာ့”ဟု မွာလိုက္၏။ သူတို႔လည္း သြား၍ ရာခပ္အမည္ရွိေသာျပည့္တန္ဆာမ၏အိမ္သို႔ဝင္၍ ညအိပ္ၾက၏။

2ေဂ်ရိေခါဘုရင္အား “ၾကည့္ရႈေလာ့။ အစၥေရးအမ်ိဳးသားအခ်ိဳ႕တို႔သည္ ဤျပည္ကိုစူးစမ္းရန္ ဤၿမိဳ႕ထဲသို႔ ညဦးယံအခ်ိန္၌ ဝင္ၾကၿပီ”ဟု ၾကားေလွ်ာက္ၾကေသာအခါ

3ေဂ်ရိေခါဘုရင္သည္ ရာခပ္ထံသို႔ လူလႊတ္၍ “သင့္ထံသို႔ေရာက္လာၿပီး သင့္အိမ္ထဲသို႔ဝင္သြားေသာသူတို႔ကို ထုတ္ေပးေလာ့။ သူတို႔သည္ ဤျပည္တစ္ျပည္လုံးကိုစူးစမ္းရန္ ေရာက္လာၾကျခင္းျဖစ္၏”ဟု ဆင့္ဆိုေစ၏။

4ရာခပ္သည္ ထိုသူႏွစ္ေယာက္ကို ဝွက္ထားႏွင့္ၿပီးျဖစ္၍ မင္းမႈထမ္းတို႔အား “ထိုသူတို႔သည္ ကြၽန္မထံသို႔ေရာက္လာၾကသည္မွာ မွန္ပါ၏။ သို႔ရာတြင္ သူတို႔ အဘယ္ကလာၾကသည္ကို ကြၽန္မ မသိပါ။

5ညဥ့္နက္တံခါးပိတ္ခါနီးတြင္ သူတို႔ထြက္သြားၾကပါ၏။ အဘယ္အရပ္သို႔သြားၾကသည္ကို မသိပါ။ သူတို႔ေနာက္သို႔ အလ်င္အျမန္လိုက္ၾကပါေလာ့။ မီေကာင္းမီႏိုင္လိမ့္မည္”ဟု ဆိုေလ၏။

6ရာခပ္သည္ ထိုသူတို႔ကို ေခါင္မိုးျပင္သို႔တက္ေစၿပီး ေခါင္မိုးျပင္၌ ျဖန႔္ထားေသာဗီသြာ႐ိုးမ်ားေအာက္၌ ဝွက္ထားႏွင့္ၿပီ။

7မင္းမႈထမ္းတို႔သည္ ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္နံေဘးလမ္းအတိုင္း ေရတိမ္ပိုင္းအထိ ထိုသူတို႔ေနာက္သို႔ လိုက္ၾက၏။ ၿမိဳ႕ျပင္သို႔ေရာက္သည္ႏွင့္ ၿမိဳ႕တံခါးလည္းပိတ္သြား၏။

8ရာခပ္လည္း ထိုသူတို႔မအိပ္မီ သူတို႔ရွိရာ ေခါင္မိုးျပင္ေပၚသို႔တက္လာ၍

9သူတို႔အား “ထာဝရဘုရားသည္ ဤျပည္ကို သင္တို႔အား ေပးေတာ္မူေၾကာင္း၊ သင္တို႔ကို ကြၽန္မတို႔ေၾကာက္႐ြံ႕ထိတ္လန႔္လ်က္ရွိေၾကာင္း၊ ဤျပည္သားအေပါင္းတို႔သည္ သင္တို႔ေၾကာင့္ စိတ္အားေလ်ာ့လ်က္ရွိေၾကာင္း ကြၽန္မသိပါ၏။

10အီဂ်စ္ျပည္မွ သင္တို႔ထြက္လာေသာအခါ သင္တို႔ေရွ႕၌ခံေနေသာပင္လယ္နီကို ထာဝရဘုရား မည္သို႔ခန္းေျခာက္ေစေတာ္မူခဲ့ေၾကာင္း၊ ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္တစ္ဖက္ရွိ အာေမာရိလူမ်ိဳးတို႔၏ရွင္ဘုရင္ႏွစ္ပါးျဖစ္ေသာ ရွိဟုန္ႏွင့္ဩဃတို႔ကို သင္တို႔မည္သို႔ေခ်မႈန္းခဲ့ေၾကာင္း ကြၽန္မတို႔ ၾကားသိရပါၿပီ။

11ထိုသို႔ သင္တို႔သတင္းကိုၾကားသိရေသာေၾကာင့္ ကြၽန္မတို႔စိတ္ပ်က္အားေလ်ာ့ၾကပါ၏။ လူတိုင္းအလြန္ေၾကာက္႐ြံ႕လ်က္ရွိပါ၏။ သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ အထက္မိုးေကာင္းကင္တြင္လည္းေကာင္း၊ ေအာက္ေျမႀကီးတြင္လည္းေကာင္း ဘုရားသခင္ျဖစ္ေတာ္မူ၏။

12ကြၽန္မသည္ သင္တို႔အေပၚ ေမတၱာထားသကဲ့သို႔ သင္တို႔သည္လည္း ကြၽန္မ၏ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းအေပၚ ေမတၱာထားပါမည္ဟု ထာဝရဘုရားကိုတိုင္တည္၍ ကြၽန္မအား ယခုက်ိန္ဆိုပါေလာ့။ စိတ္ခ်ရေသာအမွတ္အသားတစ္ခုကိုလည္း ေပးခဲ့ပါ။

13ကြၽန္မ၏မိဘ၊ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမတို႔မွစ၍ သူတို႔ႏွင့္ဆိုင္ေသာသူအေပါင္းတို႔ကို အသက္ခ်မ္းသာခြင့္ေပးပါ။ ကြၽန္မတို႔၏အသက္ကို ေသေဘးထဲမွ ကယ္ႏုတ္ပါ”ဟု ဆိုေလ၏။

14ထိုသူတို႔ကလည္း “သင္သည္ ငါတို႔လာေသာသတင္းကိုမေပါက္ၾကားေစလွ်င္ ငါတို႔အသက္ကိုရင္း၍ သင္တို႔ကို အာမခံပါမည္။ ဤျပည္ကို ငါတို႔အား ထာဝရဘုရားေပးေတာ္မူေသာအခါ သင့္ကို အမွန္တကယ္ေမတၱာျပပါမည္”ဟု သူ႔အားဆိုေလ၏။

15ရာခပ္၏အိမ္သည္ ၿမိဳ႕႐ိုးတြင္ရွိ၏။ သူသည္ ၿမိဳ႕႐ိုးတြင္ ေနထိုင္ေသာေၾကာင့္ ထိုသူတို႔ကို ျပတင္းေပါက္မွ ႀကိဳးျဖင့္ေလွ်ာခ်ေပး၍

16သူတို႔အား “သင္တို႔ကို လိုက္ရွာေသာသူတို႔ သင္တို႔ကို မေတြ႕ေအာင္ ေတာင္ေပၚသို႔တက္၍ သုံးရက္ပုန္းေနပါ။ လိုက္ရွာေသာသူတို႔ျပန္လာၿပီးမွ သင္တို႔ခရီးဆက္ၾကပါ”ဟု ဆိုေလ၏။

17သူတို႔ကလည္း “သင္က်ိန္ဆိုေစခဲ့ေသာအက်ိန္ေၾကာင့္ ငါတို႔အေပၚအျပစ္မေရာက္ေစရန္

18ဤျပည္သို႔ ငါတို႔ေရာက္လာေသာအခါ ဤႀကိဳးနီကို ငါတို႔ေလွ်ာဆင္းလာခဲ့ေသာျပတင္းေပါက္၌ ခ်ည္ထားရမည္။ သင္၏မိဘ၊ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမတို႔ႏွင့္ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းအားလုံးကို သင့္အိမ္၌ ေခၚထားရမည္။

19သင့္အိမ္အျပင္ဘက္ လမ္းေပၚသို႔ထြက္သြားေသာသူ မည္သူမဆို သူ႔ေသြးသည္ သူ႔ေခါင္းေပၚ၌တည္ေစ။ ငါတို႔၌အျပစ္မရွိ။ သင့္အိမ္ထဲ၌ရွိေသာသူ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကို ငါတို႔လက္လြန္မိလွ်င္ သူ႔ေသြးသည္ ငါတို႔ေခါင္းေပၚတည္ေစ။

20သင္သည္ ငါတို႔လာေသာသတင္းကို ေပါက္ၾကားေစလွ်င္ ငါတို႔အား သင္က်ိန္ဆိုေစခဲ့ေသာအက်ိန္မွ ငါတို႔ကင္းလြတ္၏”ဟု ရာခပ္အား ဆိုေလ၏။

21ရာခပ္ကလည္း “သင္တို႔စကားအတိုင္းျဖစ္ပါေစ”ဟု ဆိုၿပီး သူတို႔ကိုလႊတ္လိုက္သျဖင့္ သူတို႔သည္ ထြက္သြားၾက၏။ ရာခပ္သည္လည္း ႀကိဳးနီကို ျပတင္းေပါက္၌ခ်ည္ထားေလ၏။

22သူတို႔သည္ထြက္သြား၍ ေတာင္ေပၚသို႔တက္ၿပီး လိုက္ရွာေသာသူတို႔ျပန္လာသည္အထိ ေတာင္ေပၚ၌ သုံးရက္ပုန္းေနေလ၏။ လိုက္ရွာေသာသူတို႔သည္ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လုံးရွာေသာ္လည္း သူတို႔ကို မေတြ႕ၾက။

23ထို႔ေနာက္မွ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ေတာင္ေပၚမွဆင္းလာၾက၏။ ျမစ္ကိုကူးၿပီး ႏုန္၏သား ေယာရႈထံသို႔ျပန္လာ၍ သူတို႔ႀကဳံေတြ႕ခဲ့ရေသာအရာအလုံးစုံတို႔ကို ေျပာျပေလ၏။

24သူတို႔က ေယာရႈအား “အကယ္စင္စစ္ ထာဝရဘုရားသည္ ထိုျပည္တစ္ျပည္လုံးကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔လက္သို႔အပ္ေတာ္မူၿပီ။ ထိုျပည္၌ေနထိုင္ေသာသူအေပါင္းတို႔သည္လည္း အကြၽႏ္ုပ္တို႔သတင္းကိုၾကားသျဖင့္ စိတ္အားေလ်ာ့လ်က္ရွိၾကပါ၏”ဟု ဆိုေလ၏။

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →