Leviticus 27

Burmese MSBZ

← Chapter 26 Jump to:

1တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားက ေမာေရွအား

2“အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔ကို ဆင့္ဆိုေလာ့။ သင္တန္ဖိုးျဖတ္သည့္အတိုင္း တစ္စုံတစ္ေယာက္သည္ လူကို ထာဝရဘုရားထံ ဆက္ကပ္ေပးလႉရန္ ကတိသစၥာျပဳေသာအခါ

3အသက္ႏွစ္ဆယ္အ႐ြယ္မွ အသက္ေျခာက္ဆယ္အ႐ြယ္အထိ သင္ျဖတ္ရမည့္တန္ဖိုးမွာ ေယာက္်ားျဖစ္လွ်င္ သန႔္ရွင္းရာဌာန၏ရွယ္ကယ္စံႏႈန္းႏွင့္အညီ ေငြငါးဆယ္ရွယ္ကယ္ ျဖစ္ရမည္။

4မိန္းမျဖစ္လွ်င္ သင္ျဖတ္ရမည့္တန္ဖိုးမွာ သုံးဆယ္ရွယ္ကယ္ ျဖစ္ရမည္။

5အသက္ငါးႏွစ္အ႐ြယ္မွ အသက္ႏွစ္ဆယ္အ႐ြယ္အထိ သင္ျဖတ္ရမည့္တန္ဖိုးမွာ ေယာက္်ားျဖစ္လွ်င္ ႏွစ္ဆယ္ရွယ္ကယ္ ၊ မိန္းမျဖစ္လွ်င္ တစ္ဆယ္ရွယ္ကယ္ ျဖစ္ရမည္။

6တစ္လသားအ႐ြယ္မွ ငါးႏွစ္အ႐ြယ္အထိ သင္ျဖတ္ရမည့္တန္ဖိုးမွာ ေယာက္်ားျဖစ္လွ်င္ ေငြငါးရွယ္ကယ္၊ မိန္းမျဖစ္လွ်င္ ေငြသုံးရွယ္ကယ္ ျဖစ္ရမည္။

7အသက္ေျခာက္ဆယ္အ႐ြယ္ႏွင့္အထက္ျဖစ္လွ်င္ သင္ျဖတ္ရမည့္တန္ဖိုးမွာ ေယာက္်ားျဖစ္လွ်င္ တစ္ဆယ့္ငါးရွယ္ကယ္ ၊ မိန္းမျဖစ္လွ်င္ တစ္ဆယ္ရွယ္ကယ္ျဖစ္ရမည္။

8ကတိသစၥာျပဳထားသူသည္ ဆင္းရဲ၍ သင္တန္ဖိုးျဖတ္ထားသည့္အတိုင္း မတတ္ႏိုင္လွ်င္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ထံသို႔ လာရမည္။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ သူ႔ကို တန္ဖိုးျဖတ္ရမည္။ သူတတ္ႏိုင္သည့္အတိုင္း ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ သူ႔ကို တန္ဖိုးျဖတ္ရမည္။

9ထာဝရဘုရားအား ပူေဇာ္ဖို႔ ကတိသစၥာျပဳထားေသာ ပူေဇာ္သကၠာသည္ တိရစာၦန္ျဖစ္လွ်င္ ထာဝရဘုရားအားေပးလႉမည့္ မည္သည့္အေကာင္မဆို သန႔္ရွင္း၏။

10အဆိုးကို အေကာင္း၊ အေကာင္းကို အဆိုးႏွင့္ မလဲလွယ္ရ။ အေျပာင္းအလဲမလုပ္ရ။ တိရစာၦန္တစ္ေကာင္ကို အျခားတိရစာၦန္တစ္ေကာင္ႏွင့္ မျဖစ္မေနလဲလွယ္ရမည္ဆိုလွ်င္ ႏွစ္ေကာင္စလုံး သန႔္ရွင္း၏။

11ထာဝရဘုရားထံ ပူေဇာ္ေသာသူ၏ပူေဇာ္သကၠာသည္ မစင္ၾကယ္၊ မပူေဇာ္သင့္ေသာတိရစာၦန္တစ္ေကာင္ေကာင္ျဖစ္လွ်င္ ထိုတိရစာၦန္ကို ယဇ္ပုေရာဟိတ္ထံ ယူလာရမည္။

12ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ ေကာင္းလွ်င္ေကာင္းသည့္အေလ်ာက္၊ မေကာင္းလွ်င္မေကာင္းသည့္အေလ်ာက္ တန္ဖိုးျဖတ္ရမည္။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ တန္ဖိုးျဖတ္သည့္အတိုင္း တည္ေစရမည္။

13သူသည္ ထိုတိရစာၦန္ကို ျပန္ေ႐ြးႏုတ္လိုလွ်င္ ျဖတ္ထားေသာတန္ဖိုးအျပင္ ထိုတန္ဖိုး၏ငါးပုံတစ္ပုံကိုထပ္ေပါင္း၍ ေပးရမည္။

14တစ္စုံတစ္ေယာက္သည္ မိမိ၏အိမ္ကို ထာဝရဘုရားထံ သန႔္ရွင္းေသာအရာအျဖစ္ ဆက္ကပ္လိုလွ်င္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ ထိုအိမ္ကို ေကာင္းလွ်င္ေကာင္းသည့္အေလ်ာက္၊ မေကာင္းလွ်င္မေကာင္းသည့္အေလ်ာက္ တန္ဖိုးျဖတ္ရမည္။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ ျဖတ္သည့္တန္ဖိုးအတိုင္း တည္ေစရမည္။

15မိမိအိမ္ကို ဆက္ကပ္ေသာသူသည္ ထိုအိမ္ကို ျပန္ေ႐ြးႏုတ္လိုလွ်င္ ျဖတ္ထားေသာတန္ဖိုးေငြအျပင္ ထိုတန္ဖိုး၏ငါးပုံတစ္ပုံကို ထပ္ေပါင္း၍ ေပးရမည္။ ထို႔ေနာက္မွ အိမ္သည္ သူ႔အပိုင္ျဖစ္လိမ့္မည္။

16တစ္စုံတစ္ေယာက္သည္ မိမိပိုင္ဆိုင္ေသာလယ္ယာအခ်ိဳ႕ကို ထာဝရဘုရားထံ ဆက္ကပ္လိုလွ်င္ သင္ျဖတ္ရမည့္တန္ဖိုးမွာ ႀကဲႏိုင္သည့္မ်ိဳးေစ့ပမာဏအတိုင္းျဖစ္ရမည္။ မုေယာမ်ိဳးေစ့တစ္ေဟာမဲ လွ်င္ ေငြငါးဆယ္ရွယ္ကယ္ျဖစ္၏။

17ထိုသူသည္ မိမိလယ္ယာကို မဂၤလာရတုႏွစ္၌ ဆက္ကပ္လိုလွ်င္ သင္ျဖတ္သည့္တန္ဖိုးအတိုင္း တည္ေစရမည္။

18သို႔ေသာ္ သူသည္ မိမိလယ္ယာကို မဂၤလာရတုႏွစ္လြန္မွ ဆက္ကပ္လိုလွ်င္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ ေနာက္မဂၤလာရတုႏွစ္အထိ က်န္ရွိေသာႏွစ္အေရအတြက္ႏွင့္အညီ ေငြကိုတြက္၍ သင္ျဖတ္ထားေသာတန္ဖိုးမွ ႏုတ္ရမည္။

19မိမိလယ္ယာကို ဆက္ကပ္ေသာသူသည္ ထိုလယ္ယာကို ျပန္ေ႐ြးႏုတ္လိုလွ်င္ သင္ျဖတ္ထားေသာတန္ဖိုးေငြအျပင္ ထိုတန္ဖိုး၏ငါးပုံတစ္ပုံကိုထပ္ေပါင္း၍ ေပးရမည္။ ထို႔ေနာက္မွ လယ္ယာသည္ သူ႔အပိုင္ျဖစ္လိမ့္မည္။

20သို႔ေသာ္ ထိုလယ္ယာကို မေ႐ြးႏုတ္လွ်င္ျဖစ္ေစ၊ အျခားတစ္စုံတစ္ေယာက္ကို ေရာင္းလွ်င္ျဖစ္ေစ သူသည္ ထိုလယ္ယာကို ေ႐ြးႏုတ္ခြင့္မရွိေတာ့ေခ်။

21မဂၤလာရတုႏွစ္ေရာက္၍ ထိုလယ္ယာသည္ ဝယ္သူလက္မွလြတ္ေသာအခါ ဆက္ကပ္ထားေသာလယ္ယာျဖစ္သည္ႏွင့္အညီ ထာဝရဘုရားအဖို႔ သန႔္ရွင္း၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္၏ပိုင္ဆိုင္ရာျဖစ္ရမည္။

22မိမိပိုင္ေသာလယ္ယာထဲမွမဟုတ္၊ မိမိဝယ္ထားေသာလယ္ယာထဲမွ ထာဝရဘုရားအား ဆက္ကပ္လိုလွ်င္

23သင္ျဖတ္ထားေသာတန္ဖိုးအတိုင္း ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ မဂၤလာရတုႏွစ္အထိ သူ႔ကို တြက္ေပးရမည္။ သူသည္ ထိုေန႔၌ပင္ ထာဝရဘုရားအဖို႔ သန႔္ရွင္းေသာအရာအျဖစ္ သင္ျဖတ္ထားေသာတန္ဖိုးကို ေပးရမည္။

24မဂၤလာရတုႏွစ္ေရာက္ေသာအခါ ထိုလယ္ယာကို ေရာင္းခဲ့သူ မူလေျမပိုင္ရွင္အား ျပန္ေပးရမည္။

25သင္ျဖတ္သည့္တန္ဖိုးဟူသမွ်သည္ သန႔္ရွင္းရာဌာန၏ရွယ္ကယ္စံႏႈန္းႏွင့္အညီ ျဖစ္ရမည္။ တစ္ရွယ္ကယ္ လွ်င္ ေဂရႏွစ္ဆယ္ ျဖစ္ရမည္။

26ႏြားျဖစ္ေစ၊ သိုးျဖစ္ေစ ထာဝရဘုရားပိုင္၏။ ထာဝရဘုရားပိုင္ေသာအရာျဖစ္သည့္ အဦးဆုံးေပါက္ေသာတိရစာၦန္တို႔၏သားဦးကို မည္သူမွ် မဆက္ကပ္ရ။

27မစင္ၾကယ္ေသာတိရစာၦန္ျဖစ္လွ်င္ သင္ျဖတ္ထားေသာတန္ဖိုးအတိုင္း ထိုအေကာင္ကို ေ႐ြးႏုတ္ခြင့္ရွိ၏။ သင္ျဖတ္ထားေသာတန္ဖိုးအျပင္ ထိုတန္ဖိုး၏ငါးပုံတစ္ပုံကိုထပ္ေပါင္း၍ ေပးရမည္။ မေ႐ြးႏုတ္လိုလွ်င္ သင္ျဖတ္ထားေသာတန္ဖိုးအတိုင္း ေရာင္းရမည္။

28တစ္စုံတစ္ေယာက္သည္ မိမိပိုင္ဆိုင္သမွ်တို႔တြင္ လူကိုျဖစ္ေစ၊ တိရစာၦန္ကိုျဖစ္ေစ၊ လယ္ယာကိုျဖစ္ေစ ထာဝရဘုရားအား ဆက္ကပ္ထားေသာအရာရွိသမွ်တို႔ကို ေရာင္းခြင့္မရွိ။ ေ႐ြးႏုတ္ခြင့္လည္းမရွိ။ ဆက္ကပ္ထားေသာအရာရွိသမွ်တို႔သည္ ထာဝရဘုရားအဖို႔ အလြန္သန႔္ရွင္းေသာအရာမ်ားျဖစ္၏။

29ဆက္ကပ္ထားေသာအရာရွိသမွ်တို႔တြင္ လူျဖစ္လွ်င္ပင္ ေ႐ြးႏုတ္ခြင့္မရွိ။ သူသည္ မုခ်အသတ္ခံရမည္။

30ေျမမွထြက္ေသာ ေကာက္ပဲသီးႏွံ၊ သစ္သီးဝလံတို႔၏ဆယ္ဖို႔တစ္ဖို႔အားလုံးကို ထာဝရဘုရားပိုင္၏။ ထာဝရဘုရားအဖို႔ သန႔္ရွင္း၏။

31တစ္စုံတစ္ေယာက္သည္ မိမိဆယ္ဖို႔တစ္ဖို႔ထဲမွအခ်ိဳ႕ကို အမွန္ပင္ေ႐ြးႏုတ္လိုလွ်င္ ၎၏တန္ဖိုးအျပင္ ငါးပုံတစ္ပုံထပ္ေပါင္း၍ ေပးရမည္။

32ႏြားအုပ္၊ သို႔မဟုတ္ သိုးအုပ္၏ဆယ္ဖို႔တစ္ဖို႔တည္းဟူေသာ ႀကိမ္လုံးေအာက္ကိုျဖတ္သြားသည့္ ဆယ္ေကာင္ေျမာက္အေကာင္အားလုံးသည္ ထာဝရဘုရားအဖို႔ သန႔္ရွင္း၏။

33ေကာင္းမေကာင္း မစစ္ေဆးရ။ မလဲလွယ္ရ။ မျဖစ္မေနလဲလွယ္ရမည္ဆိုလွ်င္ ႏွစ္ေကာင္စလုံးသန႔္ရွင္း၏။ ထိုတိရစာၦန္တို႔ကို မေ႐ြးႏုတ္ရ”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

34ဤသည္ကား သိနာေတာင္ေပၚ၌ ထာဝရဘုရားသည္ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔အား ေမာေရွမွတစ္ဆင့္ မိန႔္မွာေတာ္မူခဲ့သည့္ ပညတ္ေတာ္မ်ားျဖစ္၏။

← Chapter 26 Jump to: