1 Corinthians 8

Mazanderani GMB (گیله ماز)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1و اَسِه بُتِشانِ پیشکَش هَبا خوراک بارِه: دانیم که «اَما همه معرفت داریم.» همین معرفت غرورِ باعث بونه، وَلی مُحبت، آدَم رِه بَنا کانه.

2اگه یِنَفَر گُمان کانه یِچّی دانهِ، هَلَه اونچه که بایسّی بِدانه رِه نِدانِه.

3وَلی اونیکه خُدا رِه دوس دارِه، خُدا اونه اِشناسِنِه.

4پَس بُتِشانِ پیشکش هَبا خوراکِ بُخاردنِ بارِه، دانیم که این دُنیایِ دِلِه «بُت هیچِ» و «اِلّا ایتا خُدا، خُدایِ دیگَرِی دَنیِه.»

5چون هر چَن دَرِن اوشانیکه خُدایِان خوانده بونَن، چه زَمینِ دِلِه و چه آسِمانِ دِلِه، همونجور که واقعاً هم خِیلی ’خُدایِان‘ و خِیلی ’خداوندان‘ دَرِه -

6با این وجوداَما فقط ایتا خُدا داریم، یَعنی آسمانی پیَر، که هَمِه چی اونِه جیه و اَما اونه شین هیسیم؛ و فقط ایتا خداوند دَرِه، یَعنی عیسی مَسیح، که هَمِه چی اونه طَریق جی به وجود بوما و اَما اونِه طَریقِ جی هیسیم.

7هرچند هَمِه این معرفت رِه نِدارَن. ولی بعضیان تا اَلآن جوری بُتیشانِ عادت هَکُردَن که اگه همین الان هَم اینجور خُراکهایی بُخارَن، خیال کانَن اون خوراک راس راسی بُتِشانِ پیشکَش هَبا؛ و اوجِه یه جی که اوشان وُجدان ضعیفِ، نَجِس بونِن.

8«خوراک، اَمَرِه خُدا رِه نَزدیک نُکانه»؛ نه نُخاردَنِ هَمرَه بَدتَر بونیم، نه بُخاردَن هَمرَه بِهتر.

9وَلی مواظب هَبین شیمی این حق، ضَعیفِ آدمان لَغزشِ باعث نبو.

10چون اَگِه اونیکه ایتا ضعیفِ وِجدان دارِه، تِرِه که اینهِ بارِه معرفت داری، بُت خانه یه دِلِه غذای سَر بِینهِ، مَگِه اون هَم وسوسه نَبونه بُتِشانِ پیشکَشِ هَبا خُراکِ بُخارِه؟

11اینجوری، تی معرفت باعث بونه اون ضعیفِ آدم هلاک هَبو که مَسیح اونه خاطری بَمِردِه.

12پس وَختی اینجوری تیِ اَداشانِ علیه گُناه کانید و اوشانه ضَعیفِ وِجدانِ زخمی کانید، مسیح علیه دَرید گُناه کانید.

13اینِه وَسین، اَگِه خوراک می اَداشِ لغزشِ باعث بونه، هیچ وقت گوشت نُخارنَم تا اونه لَغزِشِ باعث نَبوم.

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →