1 Corinthians 5

Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1راستی خَوَر بَرِسیِه گه شِمِه میِن بی عفتی دَرِه، هون هَم جوریگه حتّی بِت پَرَسِن هَم نَتِنِّنِه اونِه تحمِل هاکِنَن. چون بِشنُسِمِه یَتِه مَردی شی کِچیک ماری هَمرا دَرِه.

2و شِما فخر کِنِنی! مَگِه نِسِه ماتَم بَیرین؟ اونیگه هَینجور هاکِردِه رِه شی میِنی جا دیرگا هاکِنین.

3چون هر چَن مِن جِسمی دِلِه اوجِه دَنیمِه، ولی روحی دِلِه شِمِه همرامِه، و اَلَن، هِتی یَنفری تَرا گه اوجِه دَرِه، پِشتر شی قضاوتِ وی خَوَری گه هَین کارِ هاکِردِه اعلام هاکِردمِه.

4وختی شِما خِداوند عیسی مسیحی اِسمی همرا هی وَر جَم وونِنی، و مِن روحی دِلِه شِمِه میِن دَرمِه، خِداوند عیسی مسیحی قِوَّتی هَمرا،

5شِما وِنِه هَین مَردی رِه شِیطانی دَس بِسپارین تا وی جسمی بَکوشتنی هَمرا، وی روح خِداوندْ عیسایی روزی دِلِه نِجات بَیرِه.

6شِمِه افتخار هاکِردَن اَصلاََ دِرِس نیِه. مَگِه نَئونِنی گه اَقّدی خَمیرمایه بَتِنِّه دِشتِه خمیرِ وَر بیارِه؟

7شِرِه کِهنِه خَمیرمایه ای جا پاک هاکِنین تا تازه خمیر ووئین، هَمونجور گه واقعاً هَم فطیرِنی. چون مَسیح، اَمِه پِسخی وَرکا، قِروونی بَوِه.

8پَس بیئین عیدِ نا کِهنِه خَمیرمایه ای هَمرا، یَعنی بدخواهی و شِرارَتی خمیرمایه، بَلگی راسی و حَیقتِ فطیرِ نونی هَمرا جشن بَیریم.

9شی قَبلی نامِه ای دِلِه، شِمِسِه بَنوِشتِمِه گه بی عفتِنی هَمرا رفت و آمد نَکِنین.

10ولی اَصلاً می مَنظور هَین نَوِه گه هَین دِنیایی بی عفتِنی هَمرا، حریصِن یا حیلِه گرِن، و بِت پَرَسِنی هَمرا رفت و آمد نَکِنین، چون هینجوری وِیسِه دِنیایی جا دیرگا بورین.

11ولی اَلَن شِمِسِه نِویسِمِه گه اونی هَمرا گه شِرِه بِرار خُونِّه، ولی بی عفتِ یا حریصِ، بِت پَرَسِ و فاش دِنِه، عرق خوار یا حیلِه گر هَسِّه، رفت و آمد نَکِنین، و هَینجور آدَمی هَمرا حتّی همسِفرِه نَووئین.

12چون مِن چیکار دارمِه گه دیرگایی مَردِنی خَوَری قضاوت هاکِنَم. مَگِه قضاوت اونانی خَوَری گه کلیسایی دِلِه دَرِنِه، شِمِه وَظیفِه نیِه؟

13خِدا شِه دیرگایی مَردِنی خَوَری قضاوت کِنِّه. پَس «هون شَرورِ آدَمِ شی میِنی جا دیرگا هاکِنین.»

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →