bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Mazanderani
/
Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)
/
Hebrews 4
Hebrews 4
Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 5 →
1
پَس با هَینگه هَین وَعدِه ای بوردَن وی آسایشی دِلِه حَلا پابرجائه، تَرسِمی گه نَکِنِه معلوم بَوو گه یَنَفر شِمِه جا، هون وعده ای بِدس بیاردنی سِه شِکست بَخارِه.
2
چون اَمارِه هَم هِتی وِشونی تَرا خَوَرخِش بَرِسیِه. ولی هون پِیغم گه وِشون بِشنُسِنِه، وِشونی سِه منفعتی ناشتِه، چون وختی هونِ بِشنُسِنِه ایمونی هَمرا گوش نَدانِه
3
چون اَما گه ایمون بیاردِمی، هون آسایشی دِلِه شومی. هَمونجور گه خِدا مزموری کیتابی دِلِه بُتِه: «پَس شی غیظی دِلِه قَسَم بَخاردِمِه وِشون می آسایشی دِلِه نیئنِنِه،» هر چَن، وی کارا دِنیایی خلق هاکِردنی موقِه، تُوم بَوِه وِه؛
4
چون وی، یَجا توراتی دِلِه هفتمین روزی خَوَری هَینجور بُتِه: «و خِدا هفتمین روزی دِلِه، شی دِشتِه کارایی جا آسایش بَیتِه،»
5
و اَی هیجِه بُتِه: «وِشون می آسایشی دِلِه نیئنِنِه.»
6
پس، از اوجِه گه بعضیا حَلا فِرصت دارِنِه گه وی آسایشی دِلِه بورِن، و اونانیگه پِشتَر خَوَرخِشِ بِشنُسِنِه، نااِطاعتی ای خاطری، بوردنی دِلِه شکست بَخاردِنِه،
7
خِدا یَکش دییَر یَتِه خاصِ روزِ تعيین کِنِّه، «اَمرِزِ» و سالها بعد مزموری کیتابی دِلِه داوودی زِوونی هَمرا، هَین کلماتی هَمرا بُتِه: «اَمرِز، اگه وی اَوازِ اِشنُنِنی، شی دِلِ سنگ نَکِنین.»
8
چون اگه یوشَعِ پِیغمبر وِشونِه آسایش هادا وِه، دِمالتَر خِدا یَت دییَر روزی خَوَری هَینجور گَب نَزو وِه.
9
پَس خِدایی قومی سِه، مِقدّسِ شنبه ای آسایش بِجا مونِّه.
10
چون هر کی خِدایی آسایشی دِلِه شونِه، شی کارایی دِلِه هَم آسایش گیرنِه، هَمونجور گه خِدا شی کارایی جا آسایش بَیتِه.
11
پَس بیئین تقلّا هاکِنیم تا هون آسایشی دِلِه بوریم، تا هیچکس هینجور نااِطاعتی هاکردنی هَمرا دیم نَخارِه.
12
چون خِدایی کلام، زینِّئه و کار کِنِّه، و هر دِ دَمِ شمشیری جا تیج تَرِ، جوری وِرینِّه گه نَفس و روح و مفاصل و مغز و هَسکارِه سیوا کِنِّه، فِکرا و دِلی نیّتارِه تشخیص دِنِه.
13
هیچ خلق بَوِه ای خِدایی چِشی جا جاهادا نیِه، بَلگی هَمه چی وی چِشی پِش، گه اَما وِنِه وِرِه حِساب پَس هادیم، لِختِ پَتی و معلومِ.
14
از اوجِه گه اَما یَتِه گَتِه کاهنِ اعظم دارمی گه آسِمونِنی سِه لُو بوردِه، یَعنی عیسی خِدایی ریکا، بیئین شی ایمونی اعترافِ قائِم داریم.
15
چون اَمِه کاهنِ اعظم جوری نیِه گه نَتِنِس وو اَمِه ضَعفهایی هَمرا همدردی هاکِنِه، بَلگی کَسیِه گه هِتی اَمِه تَرا هر طرفی جا آزمود بَوِه، بدون هَینگه گِناه هاکِنِه.
16
پَس اِطمینانی هَمرا فیضی تختِ نَزیک بَووئیم تا اَمارِه رَحم بَوو و فیضِ بِدس بیاریم گه احتیاجی موقِه اَمارِه کِمک هاکنِه.
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 5 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13