Hebrews 7

Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1چون هَین مِلْکیصِدِق، سالیمی شهری پادشاه و خِدای مِتِعالی کاهِن وِه. وی، ابراهیم گه پادشاهنِ شِکَست هادا وِه رِه، بَئیِه و وِرِه بَرکَت هادا.

2و ابراهیم هر چی گه داشتِه ای جا، وِرِه دَه یِک هادا. وی اِسمی معنی اَوَّل «صالحی ای پادشاه» و اَزما «سالیمی پادشاه»، یَعنی «صِلح و سلامتی ای پادشاه» هَسِّه.

3هَین مِلْکیصِدِق پیر و مار نارنِه، نا وی شجره نامِه معلومِ و نا وی زندگی ای اوّلین روزا و نا آخرین روزا معلومِ، ولی خِدایی ریکائی تَرا، وی تا اَبَد کاهن مونِّه.

4هارشین گه وی چَنی گَتِه آدم وِه گه ابراهیم، اسرائیلی قومی پیر، غنایمی جا وِرِه دَه یِک هادا!

5و طبقِ موسایی شریعتی حِکم، لاوی ای وَچیلِه گه کاهن وونِنِه، وِنِه یهودی قومی جا گه وشونی بِرارنِنِ دَه یِک بَیرِن، هر چَن وِشون هَم ابراهیمی نَسلی جانِه.

6ولی هَین مِلْکیصِدِق گه وِشونی نَسلی جا نیِه، ابراهیمی جا دَه یِک بَیتِه، و ابراهیم گه وعده هایی صاحِب وِه رِه، بَرکَت هادا.

7و بی شَک، اونیگه بَرکت دِنِه اونیگه برکت گیرنِه ای جا گَتتَرِ.

8یَتوَر، اونانیگه از بِین شوونِنِه دَه یِک گیرِنِه؛ ولی یَتوَر دییَر اونیگه وی خَوَری شهادت هادا بَوِه گه زینِّئه دَه یِک گیرنِه.

9حتّی بَتِمّی بُئیم شِه لاوی هَم گه دَه یِک گیتِه، ابراهیمی طریق دَه یِک هادا.

10چون هون موقِه گه مِلْکیصِدِق ابراهیمِ بَئی وِه، لاوی حَلا دِنیا نیمو وِه.

11اِسا، اگه کامِل بَووئن لاوی ای کاهنِنی رَدِه ای طریق اَنجام وونِسِه، دِ چی احتیاجی وِه یَت دییَر کاهِن، مِلْکیصِدِقی رَدِه ای جا بیِه عوضِ هَینگه هارونی رَدِه ای جا ووئه؟ چون لاوی ای کِهانتی دوره ای دِلِه، شریعت، یَهودی قومِ هادا بَوِه.

12چون اگه کِهانتی خِدمت عوض بَوو، ناچاراً شریعَتی قانونَم عوض وونِه.

13چون اونیگه هَین چیا وی خَوَری بُتِه بَوِه، یَت دییَر طایفه ای جائه، گه هون طایفه ای جا هیچ وخت هیچکس قِروونگاهی دِلِه خِدمت نَکِردِه؛

14چون معلومِ اَمِه خِداوند یهودایی نسلی جا وِه و موسی هون طایفه ای جا کِهانتی خَوَری هیچی نُتِه.

15هَین اوجِه آشکارتَر وونِه گه وختی یَت دییَر کاهن هِتی مِلْکیصِدِقی تَرا بیِه،

16وی نا شریعتی هون حِکمی جا گه وی نسلِ ربط دارنِه، بَلگی هون زندگی ای قِوَّتی جا گه از بِین نَشونِه، کاهن وونِه.

17چون وی خَوَری مزموری کیتابی دِلِه هَینجور شهادت هادا بَوِه گه: «تو تا اَبَد کاهن هَسّی، مِلْکیصِدِقی رَدِه ای دِلِه.»

18چون یَتوَر، هون اَوّلین حِکم، هَینِسه گه ضعیف و بی فایدِه وِه، کِنار بِشتِنِه،

19چون شریعَت هیچی رِه کامل نَکِردِه. ولی از هون طرف، یَتِه بِهترِ اِمیدِ اَمارِه بِشناسانیِه گه وی طریق، خِدارِه نَزیک وومی.

20و هَین بدونِ قَسَم نَوِه! چون اونانیگه پِشتر کاهن بَوِنِه، بدونِ هَینگه قَسم بَخارِن کاهِن بَوِنِه.

21ولی هَین یَتّا کاهِن بَوِه، قَسمی هَمرا گه وی طریق وِرِه بُتِه: «خِداوَند قَسَم بَخاردِه و وی نَظر عوض نَوونِه: ”تو تا اَبَد کاهن هَسّی“.»

22هَین، عیسی رِه یَتِه بِهتَرِ عهدی ضامن کِنِّه.

23قدیمی کاهِنِنی تعداد یَتِخِیلی وِه، چون مرگ نِشتِه شی خِدمتِ اِدامِه هادِن.

24ولی عیسی تا اَبَد کاهنِ، چون تا اَبَد زینِّئه.

25پَس عیسی بَتنِّه اونانیگه وی طریق خِدارِه نَزیک وونِنِه، کامِلاً نِجات هادِه، چون وی هَمِش زینِّئه تا وِشونی سِه شَفاعت هاکِنِه.

26چون راساسی هَین بِجا وِه گه اَما هَینجور کاهنِ اعظم داریم، گه مِقدّس، بی گِناه، بی‌عیب، گِناهکارنی جا سیوا، و جلال بَئیت، آسِمونِنی جا لُوتَرِ.

27وی، دییَر کاهنِنی اعظمی تَرا نیاز نارنِه گه هر روز اَوَّل شی گِناهِنی سِه و اَزما قومی گِناهنی سِه قِروونی هاکِنِه. چون یَکَش همیشه ای سِه هَینِه اَنجام هادا، هون موقِه گه شِرِه قِروونی هاکِردِه.

28چون شریعت، آدمارِه وِشونی ضعفایی دِلِه کاهنِ اعظم بَووئنی سِه تعیین کِنِّه، ولی هون قَسَمی کلمه ها گه بعدِ شریعَت بیمو، هون ریکارِه تعیین هاکِردِه گه تا اَبَد کامل بَوِه.

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →