John 12 — Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

1شیش روز بعد از پِسَخِ عید، عیسی بِیت‌عَنْیائه روستائه دِله، هَمون جه که ایلعازَر زندگی کارده بییَمو، ایلعازَر هَمونتائه که عیسی وه ره مِرده ها جِم زِنده هاکارده بییه.

2اونجه وه وِسه شوم هِدانه. مارتا پذیرایی کارده و ایلعازَرِم یِتا از وِشونی بییه که عیسیِ هِمراه سِفرهِ سَر نیشته بییه.

3هَمون مووقه، مریِم یِتا شیشه سنبلِ عطرِ گرون قیمتِ خالص که نیم لیترِ اِندا بییه ره بَییته و عیسیِ لینگِ اونِ هِمراه عطرهاشی هاکارده و شه گیسِ هِمراه خِشک هاکارده، سِره، عطرِ بوِ جِم پِر بَییه.

4ولی یَهودا اَسْخَریوطی، یِتا از عیسیِ شاگِردون، که بعدها وه ره دِشمِنِ تَسلیم هاکارده، بااوته:

5«چه این عطرِ که وه قیمت سیصد روزِ کارگرِ دَسمِزِ اِندا بونه ره نَروتینی، تا وه پولِ فَقیرونِ هادین؟»

6وه اینِ وِسه، اینِ نااوته که فَقیرونِ فکر دَییه، بلکه چوون دِزد بییه اینِ بااوته؛ عیسی و شاگِردونِ خَرج و بَرجِ پول کیسه وه دَس دَییه و یَهودا اون پولِ جِم دِزِسّه.

7پَس عیسی بااوته: «وه ره کار نِدارین! چوون این عَطرِ مِ دَفنِ روزِ وِسه داشته.

8فَقیرونِ هَمِش شه هِمراه دارِنِنی، ولی مِ ره هَمِش نِدارنِنی.»

9یَته خَله جَمیِّت از یَهودیون، وَختی بِشنُسِنه عیسی اونجه دَره، بییَمونه تا نا فِقَط عیسی، بلکه ایلعازَرِ که زنده هاکارده بییه ره هم بَوینِن.

10پَس، مَعبِدِ گَت گَتِ کاهِنون نَخشه بَکِشینه ایلعازَرِ هم بَکوشِن،

11چوون باعث بَییه بییه خَله از یَهودیون بورِن و عیسی ره ایمون بیارِن.

12فِردائه اون روز، یَته خَله جَمیِّت که عیدِ وِسه بییَمو بینه، وَختی بِشنُسِنه عیسی اورشَلیم اِنه،

13نَخلِ چِله ها ره شه دَسِ دِله بَییته و وه پیشواز بُوردِنه. وِشون دادِ هِمراه گاتِنه: «نِجات هاده! مِوارکِ اونی که خِداوندِ اسمِ هِمراه اِنه، مِوارکِ اِسرائیلِ پادشاه!»

14بعد عیسی یِتا خَرکِرّه پی دا هاکارده و اونِ سَر سِوار بَییه؛ هَمون طی که مِقدَّسِ نوشته هائه دِله بَنِوِشته بَییه:

15«نَتِرس! ای صَهیونِ کوهِ کیجا، هارِش تِ پادشاه اِنه، تِ پادشاه خَرکِرّه سَر سِوارِ و دَره اِنه!»

16وه شاگِردون اَوِّل این چیا ره نِفَهمِسِنه، ولی وَختی عیسی بَعد از بَمِردِن اَی دِواره زِنده بَییه، شه یاد بیاردِنه که اینا همه مِقَدَّسِ بَنوِشته هائه دِله وه خَوِری بَنوِشته بَییه بییه و هَمون‌طی هم بَییه.

17اون جَمیِّتی که ایلعازَرِ صدا هاکاردِن مووقه، مَقبره جِم و وه زنده هاکاردِن، مَرگِ جِم عیسیِ هِمراه دَینه، همین طی هم این اتِفاقِ شِهادت دانه.

18اینِ وِسه جَمیِّت وه پیشواز بُوردِنه، چوون بِشنُسه بینه این نشونه و معجزه ره هاکارده.

19پَس عُلِمائه فِرقه فریسی هَمدییه ره بااوتِنه: «ویندِنی دییه اَمه دَس کاری بَر نِنّه؛ هارِشین تِمومِ دِنیا وه دِمبال بُوردِنه.»

20اونائه دِله که عیدِ عبادتِ وِسه، اورشَلیم بییَمو بینه، بَعضی یونانی بینه.

21وِشون فیلیپُس پَلی، که اَهل بِیت‌صِیْدا، جَلیلِ مَنطقه بییه، بُوردِنه و وه ره بااوتِنه: «آقا، خوامبی عیسی ره بَوینیم.»

22فیلیپُس بُورده و آندریاسِ بااوته، و وِشون هر دِتا بُوردِنه عیسی ره بااوتِنه.

23عیسی وِشونِ بااوته: «انسانِ ریکائه بَمِردِن و زنده بَیِّنِ مووقه بَرِسیه.

24حَییقَتاً، شِما ره گامبه، اگه گَندِمِ تیم، گِلِ بِن نَشوئه و نَمیره، تینا مُوندِنه؛ ولی اگه بَمیره خَله بار یارنه.

25کِسی که شه جانِ دوس داره، اونِ از دَس دِنه. ولی کِسی که این دِنیائه دِله شه جانِ جِم بِگذره، اونِ اَبدی زندگیِ وِسه حِفظ کانده.

26اگه کِسی خوانه مِ ره خِدمتِ هاکانه، وِنه مِ دِمبال بِیّه؛ و جایی که مِن دَرِمبه، مِ خادِم هم اونجه دَره. کِسی که مِ ره خِدمتِ هاکانه، پییِر وه ره عزّت دِنه.

27«اَلان مِ جان پریشونِ. چی بارِم؟ یعنی بارِم، ”پییِر! اون چیِ جِم که خوانه مِ سَر بِیّه مِ ره نِجات هاده“؟ ولی مِن این کارِ وِسه، این دِنیائه دِله بییَمومه.

28پییِر، شه اسمِ جِلال هاده!» بعد یِتا وَنگ آسِمونِ جِم بییَمو که: «جِلال هِدامه و اَی هَم جِلال دِمبه.»

29پَس مَردِمی که اونجه دَینه و اینِ بِشنُسِنه، بااوتِنه: «آسِمونِ رَعد بییه.» بَقیه بااوتِنه: «یِتا فرشته‌ وه هِمراه گَب بَزو.»

30عیسی بااوته: «این صدا شِمه وِسه بییه، نا مِ وِسه.

31اِسا این دِنیائه داوِریِ مووقه ئه؛ اِسا این دِنیائه رئیس، شیطان، بیرون دِم هِدا بونه.

32وَختی مِن صَلیب بَکِشی بَووِم و زِمینِ جِم بِلِند بَووِم، تِمومِ مَردِمِ شه سَمت کَشِمبه.»

33عیسی اینِ بااوته تا نِشون هاده قِرارِ چی طی بَمیره.

34پَس جَمیِّت وه ره بااوتِنه: «طِبق اونچی توراتِ جِم بِشنُسِمی، مَسیح موعود تا اَبد زنده موندِنه، پَس چی طیِ که گانی اِنسانِ ریکا وِنه مَصلوب بَووه؟ این اِنسانِ ریکا کیِ؟»

35عیسی وِشونِ بااوته: «نور اَت کم دییه شِمه هِمراه دَره. پَس تا وَختی که هَمتی نورِ دارنِنی، راه بُورین، نَکِنه تاریکی شِمه دُورِ بَیره. اونی که تاریکیِ دِله راه شونه، نَدونده کجه شونه.

36تا وَختی که نُورِ دارنِنی، نُورِ ایمون بیارین تا نُورِ وَچون بَووین.» عیسی وَختی این گبا ره بَزو، اونجه جِم بُورده و شه ره وِشونِ جِم قایم هاکارده.

37با اینکه عیسی خَله نشونه و معجزه وِشونِ چِشِ پَلی هاکارده بییه، هَمتی وه ره ایمون نیاردِنه.

38این طی بییه که اِشَعیائه پیغمبِرِ گَب اِنجام بَرِسیه که بااوته بییه: «ای خِداوند، کی اَمه پیغومِ باوِر هاکارده، خِداوندِ قِدرَت کِنه وِسه دیار بَییه؟»

39هَمون‌طی که اِشَعیائه پِیغمبِر، یه جا دییه بااوته، وِشون نَتونِسِنه ایمون بیارِن، چوون:

40«خِدا وِشونِ چِشِ کور، و وِشون دلِ سَخت هاکارده، تا نَکِنه شه چِشِ هِمراه بَوینِن، و شه دلِ هِمراه بِفَهمِن، و مِ سَمت بَردَگِردِن تا مِن وِشونِ شِفا هادِم.»

41اِشَعیا اینِ وِسه اینِ بااوته که عیسیِ جِلالِ بَدیئه و وه خَوِری گَب بَزو.

42با این وجود، حَتَّی قومِ گَت گَتِ جِم خَیلیا عیسی ره ایمون بیاردِنه، ولی فریسیون تَرسِ جِم، شه ایمونِ مِقِر نییَمونه، تا نِکِنه وِشونِ، عبادتگاه جِم بیرون هاکانِن.

43چوون مَردِمِ تَعریف و تَمجیدِ، خِدائه تَعریف و تَمجیدِ جِم ویشتر دوس داشتنه.

44اون وَخت عیسی بِلِندِ صِدائه هِمراه بااوته: «هر‌ کی مِ ره ایمون بیاره، نا مِ ره، بلکه اونی که مِ ره بَفرِسیه ره ایمون بیارده.

45هر کی مِ ره وینده، اونی که مِ ره بَفرِسیه ره وینده.

46مِن نُورِ واری این دِنیائه دِله بییَمومه تا هر کی مِ ره ایمون بیاره، تاریکیِ دِله نَمونه.

47اگه کِسی مِ گَب ها ره بِشنُئه، ولی اونا ره به جا نیاره، مِن وه ره داوِری نَکامبه؛ چوون نییَمومه تا این دِنیائه مَردِمِ داوِری هاکانِم، بلکه بییَمومه تا وِشونِ نِجات هادِم.

48اونیِ وِسه که مِ ره رد هاکانه و مِ گَب ها ره قَبول نَکِنه، یِتا دییه داوِر دَره؛ هَمون گَب هایی که بَزومه قیامِتِ روز وه ره داوِری کانده.

49چوون مِن شه جِم گَب نَزومه، بلکه پییِری که مِ ره بَفرِسیه شه مِ ره دَستور هِدا که چی بارِم و چیِ جِم گَب بَزِنِم.

50و مِن دومبه که وه دَستور، اَبدی زندگیِ. پَس اونچی که مِن گامبه دِرِس هَمون چیِ که پییِر مِ ره بااوته.»