John 5 — Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

4چوون اونا خیال کاردِنه هر چَن وَخت یِتا فرشته خِداوندِ طَرِفِ جِم اییَمو و اوه ره تکون دائه؛ اَوِّلین نَفِر بعد از اینکه اوه تِکون خارده حوضِ دِله شیه، هر مَرِضی جِم که داشته شِفا گِته.

5اونجه، یِتا مَردی دَییه که سی و هشت سال عَلیل بییه.

6وَختی عیسی وه ره اونجه بَخواته بَدیئه و بِفَهمسه که خَله وَختِ این حالِ دِچارِ، وه ره بااوته: «خوانی شِفا بَیری؟»

7عَلیلِ مَردی جِواب هِدا: «آقا، هیچکی ره نِدارمه وَختی اوه تِکون خارنه، مِ ره حوضِ دِله بییِلّه، و تا شه ره اونجه بَرِسونِم، یه نَفِر دییه مِ جِم جلوتر دِله شونه.»

8عیسی وه ره بااوته: «پِرِس، شه لا ره جَمع هاکان و راه دَکِف.»

9اون مَردی دَرجا شِفا بَییته و شه لا ره جَمع هاکارده و راه دَکِته. اون روز، یَهودیونِ مِقدَّسِ شنبه بییه.

10پَس یَهودیون اون مَردی که شِفا بَییته بییه ره بااوتِنه: «اَمروز شنبه هَسه و تِ شَرعاً اِجازه نِدارنی که شه لا ره بَیری و یِتا جائه جِم، دییه جا بَوِری.»

11وه جِواب هِدا: « اونی که مِ ره شِفا هِدا مِ ره بااوته شه لا ره جَمع هاکان و راه دَکِف“.»

12وه جِم بَپِرسینه: «اونی که تِ ره بااوته شه لا ره جَمع هاکان و راه دَکِف، کیِ؟»

13ولی اون مَردی که شِفا بَییته بییه نَدونِسه وه کیِ، چوون عیسی جَمیِّتِ دِله غِیب بَییه بییه.

14اَت کم بعد، عیسی وه ره مَعبدِ دِله پی دا هاکارده و وه ره بااوته: «هارِش دییه خوار بَئی! دییه گِناه نَکِن تا یه چی بَدتِر تِ سَر نَییه.»

15اون مَردی بُورده و یَهودیونِ بااوته: «اونی که مِ ره شِفا هِدا، عیسی ئه.»

16اینِ وِسه بییه که یَهودیون عیسی ره اَذیِّت کاردِنه، چوون مِقدَّسِ شنبه دِله این طی کارا ره کارده.

17ولی عیسی وِشونِ جِواب هِدا «مِ پییِر هَمتی دَره کار کانده، مِن هم کار کامبه.»

18اینِ وِسه، یَهودیون قَبلِ جِم ویشتر خواسِنه وه ره بَکوشِن، چوون نا فِقَط مِقدَّسِ شنبهِ قانونِ اِشکِسه، بلکه حَتَّی خِدا ره شه پییِر گاته و شه ره خِدائه هِمراه بِرابر دونِسه.

19پَس عیسی وِشونِ بااوته: «حَییقَتاً، شِما ره گامبه که ریکا شه جِم نتونده کاری هاکانه مگه کارایی که وینده وه پییِر کانده؛ چوون هر‌ چی پییِر کانده، ریکا هم هَمون کارِ کانده.

20چوون پییِر، ریکا ره دوس دارنه و هر چی شه کانده ره وه ره سِراغ دِنه و این کارائه جِم گَتتِر هم وه ره سِراغ دِنه تا شِما بِهت هاکانین.

21چوون همون‌طی که پییِر مِرده ها ره زنده کانده و وِشونِ زندگی دِنه، هَمون طی هم ریکا هر کی که بِخوائه ره زندگی دِنه.

22چوون پییِر هیچ کسِ داوِری نَکانده، بلکه تِمومِ داوِری ره ریکا ره بِسپارِسه.

23تا تِمومِ مَردِم ریکا ره حِرمت بییِلِّن، هَمون‌طی که پییِرِ حِرمت اییِلنِنه. کِسی که ریکا ره حِرمت نییِلنه، پییِری که وه ره بَفرِسیه ره هم حِرمَت نییِشته.

24حَییقَتاً، شِما ره گامبه، هر کی مِ کِلامِ بِشنُئه و اونیِ که مِ ره بَفرِسیه ره ایمون بیاره، اَبدی زندگی دارنه و داوِری نَوونه، بلکه مَرگِ جِم زندگی ره منتقل بَییه.

25حَییقَتاً، شِما ره گامبه، مووقه ای رِسِنه، بلکه همین اَلانِ که مِرده ها خِدائه ریکائه صِدا ره اِشنُنِنه و اونایی که اِشنُنِنه، زنده بونِنه.

26چوون همون‌طی که پییِر شه دِله زندگی دارنه، هَمون طیَم ریکا ره هم عَطا هاکارده تا شه دِله زندگی داره،

27و وه ره این اِختیارِ هِدا تا داوِری هم هاکانه، چوون که وه اِنسانِ ریکائه.

28این گبائه جِم تعجِّب نَکِنین، چوون مووقه ای رِسِنه که تِمومِ اونایی که قبرِ دِله دَرِنه، وه صِدائه اِشنُنِنه.

29و بیرون اِنِنه و اونایی که خواری هاکاردِنه، زنده بونِنه که تا اَبد زندگی هاکانِن، و اونایی که بَدی هاکاردِنه، زنده بونِنه تا داوِری بَووِن.

30مِن شه جِم کاری نَتومبه هاکانِم، بلکه طِبق اونچی که اِشنُمبه داوِری کامبه و مِ داوِری عادلانه ئه، چوون شه خواسهِ دِمبال دَنیمِه، بلکه اونِ خواسهِ دِمبال دَرِمبه که مِ ره بَفرِسیه.

31«اگه مِن شه خَوِری شِهادت هادِم، مِ شِهادت اعتبار نِدارنه.

32یه نَفِر دییه دَره که مِ خَوِری شِهادت دِنه و مِن دومبه شِهادتی که مِ خَوِری دِنه اعتبار دارنه.

33شِما کِسایی ره یحییِ پَلی بَفرِسینی و وه حَییقَتِ شِهادت هِدا.

34نا اینکه مِن آدِمِ شِهادتِ قبول دارِم، بلکه اینِ وِسه این گبا ره زَمبه تا شِما نِجات بَیرین.

35یحیی یِتا لَمپائه واری سُوته و نور دائه، و شِما خواسینی یه لَحظه وه نورِ دِله خِش بووئین.

36ولی مِن شِهادتی یحییِ شِهادتِ جِم گَت تِر دارمه، چوون کارایی که پییِر مِ ره بِسپارِسه تا اِنجام هادِم، یعنی همین کارایی که کامبه، مِ خَوِری شِهادت دِنه که پییِر مِ ره بَفرِسیه.

37و هَمون پییِری که مِ ره بَفرِسیه، شه مِ خَوِری شِهادت هِدا. شِما هیچ وَخت وه صِدائه نِشنُسینی و هیچ وَخت وه ره نَدینی

38و وه کِلام شِمه دلِ دِله دَنیه، چوون اونی که وه ره بَفرِسیه ره ایمون نِدارنِنی.

39شِما مِقدَّسِ بَنوِشته ها ره دِقّتِ هِمراه خوندِنِنی، چوون خیال کاندینی اونِ طَریقِ جِم اَبدی زندگی دارنِنی و اِسا اون که اینا هم مِ خَوِری شِهادت دِنِنه.

40ولی هَمتی هم نِخوانِنی مِ پَلی بِئین تا زِندِگی دارین.

41«آدِمون جِم جِلال قبول نَکامبه،

42ولی دومبه که شِما خِدائه مِحَبَّتِ شه دلِ دِله نِدارنِنی.

43مِن شه پییِرِ اسمِ هِمراه بییَمومه، ولی شِما مِ ره قبول نَکاردینی. اگه یه نَفِرِ دییه شه اسمِ هِمراه بِیّه، وه ره قَبول کاندینی.

44چی طی توندینی ایمون بیارین در حالی که جِلال، هَمدییهِ جِم قَبول کاندینی، و اون جِلالِ دِمبال، که خِدائه یکتائه طَرِفِ جِم بوئه، دَنینی؟

45خیال نَکِنین مِنِمه که پییِرِ پَلی شِما ره مِتّهم کامبه؛ شِمه مِتّهم کُنِنده موسیِ پِیغَمبِرِ، هَمونی که وه ره امید دَوِسینی.

46چوون اگه موسی ره ایمون یاردینی، مِ ره هم ایمون یاردینی چوون که وه مِ خَوِری بَنوِشته.

47ولی اگه وه نوشته ها ره باوِر نِدارنِنی، چی طی مِ گَبا ره باور کاندینی؟»