John 15

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1«مِن حَییقی اَنگور دار هَسِمه و مِ پییِر باغبونه.

2هر اَنگور رَزی که میوه نیاره، مِ پییِر اونِ وِرینه، و هر اَنگور رَزی که میوه بیاره، اونِ هَرَس کانده تا وِیشتر میوه بیاره.

3شِما اَلانِم کِلامی خاطِری که شِما ره بااوتِمه، تَمیزِنی.

4شِما مِ دِله بَمونین، و مِن هم شِمه دِله. هَمون طی اَگه چِله، دارِ کَش وَصل نَبوئه نَتونده شه جِم میوه بیاره، شِما هم نَتوندِنی میوه بیارین اگه مِ دِله نَمونین.

5«مِن اَنگور دارِمه و شِما مِ رَزِنی. کِسی که مِ دِله موندِنه و مِن وه دِله، وه اونیِ که خَله میوه یارنه؛ چوون مِ جِم سیوا، هیچ کاری نَتوندِنی هاکانین.

6اگه کِسی مِ دِله نَمونه، یِتا رَزِ واریِ که وه ره دِم دِنِنه و خِشک بونه. خِشکِ رَزا ره جَمع کاندِنه و تَشِ دِله دِم دِنِنه و سوزِندِنه.

7اگه مِ دِله بَمونین و مِ کِلام شِمه دِله بَمونه، هر چی خوانِنی، درخواس هاکنین که برآورده بونه.

8مِ پییِرِ جِلال این طی دیار بونه که شِما خَله میوه بیارین؛ و این طی ثابت کاندینی مِ شاگردِنی.

9«هَمون طی که پییِر مِ ره دوس دارنه، مِنِم شِما ره دوس دارمه؛ مِ مِحبَّتِ دِله بَمونین.

10اگه مِ اَحکامِ به جا بیارین، مِ مِحبّتِ دِله موندِنِنی؛ هَمون طی که مِن شه پییِرِ اَحکامِ به جا یارمه و وه مِحَبَّتِ دِله موندِمبه.

11این چیا ره شِما ره بااوتِمه تا مِ خِشالی، شِمه دِله دَووه و شِمه خِشالی کامل بَووه.

12«مِ حِکم اینِ که هَمدییه ره مِحَبَّت هاکانین، هَمون طی که مِن شِما ره مِحَبَّت هاکاردِمه.

13این مِحَبَّتِ جِم گَت تِر دَنیه که یه نَفِر شه جانِ شه رَفِقون وِسه هاده.

14اگه اونچی شِما ره حِکم کامبه ره اِنجام هادین، مِ رَفِقونِنی.

15دییه شِما ره غِلام صدا نَکامبه، چوون غِلام شه اَربابِ کارائه جِم خَوِر نِدارنه. بلکه شِما ره رَفِق صِدا کامبه، چوون تِمومِ چیایی که شه پییِرِ جِم بُشنِسِمه ره شِما ره اونِ جِم باخَوِر هاکاردِمه.

16شِما مِ ره انتخاب نَکاردینی، بلکه مِن شِما ره اِنتخاب هاکاردِمه و بَفرِسیمه تا بُورین و میوه بیارین و شِمه میوه بَمونه، تا هر چی پییِرِ جِم مِ اسمِ هِمراه بَخواین شِما ره هاده.

17مِن این چیا ره شِما ره حِکم کامبه که هَمدییه ره مِحَبَّت هاکانین.

18«اگه دِنیا شِمه جِم بیزارِ، بَدونین که قبل از شِما مِ جِم بیزار بییه.

19اگه شِما دِنیائه وِسه بینی، دِنیا شِما ره شه آدِمون واری دوس داشته. ولی چوون دِنیائه وِسه نینی، بلکه مِن شِما ره دِنیائه جِم اِنتخاب هاکاردِمه، دِنیا شِمه جِم بیزارِ.

20کِلامی که شِما ره بااوتِمه ره شه یاد دارین: ”غِلام شه اربابِ جِم گَت تِر نییه.“ اگه مِ ره آزار اَذیِّت هاکاردِنه، شِما ره هم آزار اَذیِّت کاندِنه؛ و اگه مِ کلامِ عَمِل هاکاردِنه، شِمه کِلامِ هَم عَمِل کاندِنه.

21ولی مِ اسمِ خاطریِ که تِمومِ این کارا ره شِمه هِمراه کاندِنه، چوون اونی که مِ ره بَفرِسیه ره نِشناسِنِنه.

22اگه نییَمو بیمه و وِشونِ هِمراه گَب نَزو بیمه، گِناه نِداشتِنه؛ ولی اَلان دییه شه گِناهونِ وِسه عذر و بهونه ای نِدارنِنه.

23کِسی که مِ جِم بیزار بوئه، مِ پییِرِ جِم هم بیزارِ.

24اگه وِشونِ دِله، کارایی نَکارده بیمه که جِز مِن هیچ کس نَکارده، گِناه نِداشتِنه؛ ولی، با اینکه اون کارا ره بَدینه، هم مِ جِم و هم مِ پییِرِ جِم بیزارِنه.

25ولی کِلامی که وِشونِ توراتِ دِله بییَمو وِنه حییقِت بَرِسه که گانه: ” وِشون بی‌ دلیل مِ جِم بیزار بینه.“

26«ولی وَختی اون پِشتیبون که اونِ پییِرِ طَرِفِ جِم شِمه وِسه رِسِندِمبه، بِیّه، یعنی حَییقِتِ روح که پییِرِ جِم اِنه، وه مِ خَوِری شِهادت دِنه.

27و شِما هم شِهادت دِنِنی، چوون از اَوِّل مِ هِمراه دَینی.

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →