bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
1 Corinthians 15
1 Corinthians 15
Dutch Frisian
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 16 →
1
Oba etj moak jünt bekaunt, Breeda, de froohe Botschoft, de etj jünt vetjindijt ha, de jie uck aunjenohme ha, enn dee jie uck stohne,
2
derjch dee jie uck jerat woare, wann jie aun däm Wuat faust hoole, daut etj jünt vetjindijt ha, büta däm, daut jie vejäfs jejleewt ha.
3
Dan etj ha jünt daut eascht äwajäwt, waut etj uck jetjräaje ha; daut Tjristus fe onse Sinde jestorwe es, no de Schrefte;
4
en daut hee begroft wort, en daut hee oppjestohne es aum dredden Dach, no de Schrefte;
5
en daut hee sich Kefas jeweese haft, dan de Twalw.
6
Dan es hee jeseehne worde von mea aus fief hundat Breeda opp eenmol, von dän de measchte bott nü läwe äwajebläwe, oba eenje send enjeschlope.
7
Dan es hee von Joakopp jeseehne worde, dan aul de Apostel;
8
oba tolatst von aule, aus eene väljeburt, leet hee sich uck von mie seene.
9
Dan etj sie de jerinjsta de Apostel, dee etj nijch weat sie, een Apostel jenant too woare, doawäajen, wiel etj de Jemeende Gottes vefoljd ha.
10
Oba derjch de Gottes Jnod sie etj, waut etj sie; en siene Jnod mie jäjenäwa es nijch vejäfs jewäse, sonda etj ha mie väl mea aufjemäajcht jeoabeit aus see aula; oba nijch etj, sonda de Jnod Gottes, dee met mie es wea.
11
Aulsoo auf etj, auf oda jane, soo vetjindij wie, en soo send jie jleewijch jeworde.
12
Oba wann Tjristus vetjindijt woat, daut hee vonne Doodes oppjestohne es, woo saje eenje unja jünt, dautet tjeene Oppstohninj de Doodes jeeft es?
13
Wann daut oba tjeene Oppstohninj de Doodes jeeft es, soo es uck Tjristus nijch oppjestohne;
14
Oba wann Tjristus nijch oppjestohne es, aulsoo es uck onse Vetjindjung vejäfs, vejäfs uck jun Gloowe.
15
Oba wie woare uck aus faulsche Zeije Gottes erfunge, wiel wie jäajen Gott jezeijt ha, daut hee Tjristus oppjewatjt haft, däm hee nijch oppjewatjt haft, wann aundasch doch de Doodes nijch oppstohne.
16
Dan wann Doodes nijch oppstohne, soo es uck Tjristus nijch oppjestohne.
17
Oba wann Tjristus nijch oppjestohne es, soo es jun Gloowe iedel nutzloos; jie send noch enn jüne Sinde.
18
Aulsoo send uck de Entschlopne enn Tjristus veloare.
19
Wann wie auleen enn disem Läwe opp Tjristus Hopninj ha, soo send wie dee elendste von aule Mensche.
20
Nü oba es Tjristus vonne Doodes oppjestohne, aus Easchta easchte Frucht vonne Entschlopne;
21
wiel nämlijch derjch eenen Mensch de Doot jekohme es, soo uck derjch eenem Mensch de Oppstohninj de Doodes.
22
Dan soo aus enn Adam aule stoawe, soo woare uck enn Tjristus aula läwendijch jemoakt woare.
23
Oba een jiedra enn siene dee eajne Ordninj; aus Easchta, Tjristus; dan dee däm Tjristus aunjeheare siene send, bie sienem Aunkohme Wadakohme;
24
dan daut Enj, wann hee daut Ritj däm Gott en Voda äwajeeft, wann hee woat wajch jedohne ha aule Harschoft en jiedre Macht Jewault en Krauft.
25
Dan hee mott harsche, bott hee aule Fiend unja siene Feet jelajcht haft.
26
De latsta Fient, de wajch jedohne woat, es de Doot.
27
„Dan aules haft hee siene Feet unja jeschmäte *unjadone “ {Ps.8.7}. Oba wann hee sajcht, daut aules *unjadon es, soo esset openboa, daut de Ütnohme es, dee am aules unjadone haft.,
28
Oba wann am aules *unjadon es senne woat, dan woat uck de Sän selfst däm *unjadon senne, dee am aules *unjadone haft, omm daut Gott aules enn aulem es.,
29
Dan waut woare dee doone, dee sich fe de Doodje taufe leete, wann äwahaupt de Doodje nijch oppstohne? Wuaromm lohte see sich fe dee taufe?
30
Wuaromm send uck wie jiedre Stund enn Jefoah?
31
Jieda Dach stoaw etj, bie jünem Riem, Breeda, dän etj ha enn Tjristus Jesus, onsem Harrn.
32
Wann etj, no Menscheoat enn Efeesus met wille Tiare jetjampft ha, waut nutzt mie daut, wann Doodje nijch oppstohne? „Loht ons äte en drintje, dan morje stoaw wie“. {Jes.22.13}
33
Loht jünt nijch veleide: Daut schlajchte Jesallschoft vedoawt goode Sitte.
34
Woat rajchtschaufen nijchta en sindijcht nijch, dan eenje ha send enn Onntjantniss äwa Gott Gottes; too juna Beschämung saj etj daut.
35
Oba eenje woare saje: Woo woare de Doodje oppstohne? En met waut fe eenem Lief kohme see?
36
Noa! Waut dü seist, woat nijch läwendijch, wann daut nijch stoawt.
37
En waut dü seist, dü seist nijch däm Lief, dee woare saul, sonda een noaktjet Sotkorn, tom Biespell, von Weit oda von irjent eenem aundrem Sot.
38
Oba Gott jeeft am een Lief, soo aus hee daut wull, en een jiedrem Sot sienen eajnen Lief.
39
Nijch aulet Fleesch es daut selje Fleesch; sonda een aundret es daut de Mensche, en een aundret Fleesch daut vom Veeh, oba een aundret Fleesch von de Väajel, een aundret oba de Fesch.
40
En daut jeeft himmlische Tjarpa en irdische Tjarpa. Oba een aundra es de Glaunss, de himmlische, een aundra oba de irdische;
41
een aundra es de Glaunss de Sonn, en een aundra es de Glaunss de Mond, en een aundra de Glaunss de Stearns; dan Stearn von Stearn unjascheede sich em Glaunss.
42
Soo uck de Oppstohninj de Doodes. Jeseit woat enn Vewesung, daut woat oppstohne enn Onnvewesung.
43
Jeseit woat enn Onnea, daut steit enn Harlijchtjeit opp; jeseit woat enn Schwakheit, daut steit enn Krauft opp;
44
jeseit woat een irdischa Lief, daut steit een jeistlijcha Lief opp. Wannet eenen irdischen Lief jeeft, soo jeeftet uck eenen jeistlijchen.
45
Soo aus uck jeschräwe steit: „Dee easchta Mensch, Adam, wea eene läwendje Seel“; {1Mos.2,7} dee latsta Adam een läwendijch moakenda Jeist.
46
Oba nijch too eascht wea daut Jeistlijche, sonda daut Natiadlijche, dan daut Jeistlijche.
47
De easchta Mensch es vonne Ead, von Stoff; de tweeda Mensch vom Himmel.
48
Woo de Irdischa jeschaufe es, soo send uck de Irdische jeschaufe; en soo aus woo de Himmlischa jeschaufe es, soo send uck de Himmlische jeschaufe.
49
En soo aus wie daut Bilt vom Irdische jedroagt ha, soo woa wie uck daut Bilt vom Himmlischen droage.
50
Oba dit saj etj, Breeda, daut Fleesch en Bloot daut Ritj Gottes nijch oawe tjenne, uck nijch de Vejentjlijchtjeit de Onnvejentjlichtjeit oawt.
51
Tjitjt, etj saj jünt een Jeheemniss: Wie woare nijch aula ennschlope, oba wie woare aula vewaundelt woare,
52
enn eenem Nü, enn eenem Uagebletj, bie de latste Poosaun; dan woatet poosaune, en de Doodje woare oppstohne onnveweslich onnvejentjlich, en wie woare vewaundelt woare.
53
Dan dit Vejentjliche Vewesliche mott Onnvejentjlichtjeit Onnveweslichtjeit auntratje, en dit Stoawliche Onnstoawlichtjeit auntratje.
54
Oba wann dit Vejentjlijche daut Onnvejentjlichtjeit auntratjt en dit Stoawliche Onnstoawlichtjeit auntratjt, dan woat daut Wuat erfällt woare, daut jeschräwe steit: „Veschlunge es de Doot emm Siejch“. {Jes. 25,8}
55
Wua es, o Doot, dien Siejch? Wua es, o Doot, dien Stachel? {Hos.13,14}
56
Oba de Stachel vom Doot es de Sind, oba de Krauft von de Sind daut Jesatz.
57
Oba Gott sie Dankt, dee ons dän Siejch jäft derjch onsem Harrn Jesus Tjristus.
58
Doahäa, miene jeleewte Breeda, siet faust, onnbewäajcht, nämt aulatiet too emm Woatj daut Harrn, doa jie weete, daut jüne Mäj nijch vejäfs emm Harrn es.
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 16 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16