1 Corinthians 3

Dutch Frisian

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1En etj, Breeda, kunn nijch too jünt räde aus too Jeistlijche, sonda aus too Fleeschlijche, aus too Tjinja nijch volljoahrijch enn Tjristus.

2Etj ha jünt Maltj too drintje jejäft, nijch fauste Mohltiet; dan jie kunne dee noch nijch vedroage; jo, jie tjenne uck nü noch nijch,

3dan jie send noch fleeschlijch. Dan doa Iewasucht Neid en Stried unja jünt es, send jie nijch fleeschlijch en waundle no Menschen Oat Wies?

4Dan wann eena sajcht: Etj sie mienasieds met Paulus; een aundra oba: Etj met Apollos; se jie nijch menschlijch?

5Wäa es dan Apollos, en wäa es Paulus? Deena, derjch dee jie jleewijch jeworde send, en zwoa aus de Harr eenem jiedrem jejäft haft.

6Etj ha jeplaunt, Apollos haft jegohte, oba Gott haft wausse lohte.

7Aulsoo es nijch dee doa plaunt irjent waut, noch dee doa bejit, sonda Gott, dee daut wausse lat jäft.

8Oba dee plaunt en dee bejit, send eent; een jiedra oba woat sienen eajnen Loon tjriee no siene eajne Oabeit.

9Dan wie send Gottes Metoabeida; Gottes Ackalaund, Gottes Büwoatj send jie.

10No de Jnod Gottes, dee mie jejäft es, ha etj aus een weisa Bümeista dän Grunt jelajcht; oba een aundra büt doabowe wieda; oba een jiedra seeh too, woo hee doabowe büt wiedabüt.

11Dan eenen aundren Grunt kaun tjeena laje, buta däm, dee doa jelajcht es, daut dee es Jesus Tjristus.

12Oba wann wäa opp disem Grunt büt Gold, Selwa, weatvolle Steena, Hollt, Hei, Stroo,

13soo woat eenem jiedrem sien Woatj openboa woare, dan de Dach woat daut kloa openboa moake, wiel hee em Fia jeopenboat woat; en wautverret Woatj eenem jiedrem sient es, woat daut Fia erproowe faust stale.

14Wann irjend wäms Woatj bliewe woat, daut hee doabowe jebut haft, soo woat hee Loon emfange;

15wann irjend wäms Woatj vebrenne woat, soo woat hee Schode liede bestrooft woare, oba hee selfst woat jerad woare, doch soo aus derjch Fia.

16Weet jie nijch, daut jie Gottes Tempel send en de Jeist Gottes en jünt wohnt?

17Wann wäa dän Tempel Gottes vedoawt *too grunt rejchte; dän woat Gott *vedoawe; dan de Tempel Gottes es heilijch, en dee send jie.,

18Tjeena bedreaj sich selfst. Wann irjentwäa unja jünt meent, weis too senne enn diese Welt, soo woat hee schwaksennijch dwautsch, domm, tom Noa, doamet hee weis woat.

19Dan de Weissheit disa Welt es Noaheit bie Gott; dan daut steit jeschräwe: „Dee de Weise jript enn äare Lest“. {Hiob 5,13}

20En wada: „Dee Harr tjannt de Jedanke de Weise, daut dee iedel nijchtijch, vejäfs send“. {Ps.94,11}

21Doahäa tjeena riem puche sich met Mensche, dan aules es jünt.

22Esset Paulus oda Apollos oda Kefas, esset Welt oda Läwe oda Doot, esset Jäajenwoat oda Tookunftjet; aules es jünt,

23jie oba send Tjristi, Tjristus oba es Gottes.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →