2 Corinthians 8

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1Powiadamiamy was zaś, bracia, o łasce Boga, danej w zgromadzeniach Macedonii,

2że w wielkiej próbie ucisku obfitość ich radości i ich skrajne ubóstwo zaobfitowały bogactwem ich hojności;

3że według możności, owszem – zaświadczam to – ponad możność, dobrowolnie,

4z wielkim naleganiem prosząc nas o łaskę oraz o [możliwość] udziału w posłudze na rzecz świętych,

5i nie tak, jak się spodziewaliśmy, najpierw siebie oddali Panu i nam, za wolą Bożą,

6tak że poprosiliśmy Tytusa, aby jak rozpoczął, tak też u was dokończył tego dzieła łaski.

7Ale jak we wszystkim obfitujecie – w wierze i Słowie, i poznaniu, i we wszelkim zapale oraz w miłości, która się w was z naszej wzięła – [zadbajcie], abyście i w tym dziele łaski obfitowali.

8Nie jako rozkaz to mówię, ale przez zapał innych wypróbowuję szczerość i waszej miłości.

9Znacie bowiem łaskę naszego Pana Jezusa Chrystusa, że będąc bogaty, ze względu na was stał się ubogi, abyście dzięki Jego ubóstwu wy stali się bogaci.

10A co do tego [dzieła] daję radę; bo to będzie korzystne dla was, którzy od roku zaczęliście nie tylko czyn, ale też okazaliście chęć [czynu],

11teraz zaś i czyn dokończcie, aby stosownie do gotowości [wyrażonej] w chęci, z tego, co macie, nastąpiło zakończenie.

12Jeśli bowiem jest gotowość, uznaje się ją według tego, co ma, a nie według tego, czego nie ma.

13Nie chodzi bowiem o to, by inni mieli ulgę, a wy ucisk, lecz o równość;

14w obecnym czasie niech wasz nadmiar będzie na ich niedostatek, aby i ich nadmiar stał się na wasz niedostatek – i w ten sposób była równość,

15jak jest napisane: Ten, kto [zebrał] wiele, nie miał za wiele, a ten, kto [zebrał] mało, nie miał za mało.

16Dzięki zaś niech będą Bogu, który dał ten zapał względem was w serce Tytusa;

17bo rzeczywiście przyjął tę zachętę i z tym większym zapałem dobrowolnie udał się do was.

18A razem z nim posłaliśmy brata, którego sława w ewangelii [rozchodzi się] po wszystkich zgromadzeniach –

19i nie tylko, ale wyznaczony też został przez zgromadzenia na towarzysza naszej podróży z tym dziełem łaski, [owocem] naszej posługi na chwałę samego Pana oraz naszej gotowości [pomocy],

20dopilnowując tego, aby ktoś nie ganił nas za ten hojny dar, [owoc] posługi z naszej strony;

21zawczasu bowiem myślimy o tym, co szlachetne, nie tylko przed Panem, ale i przed ludźmi.

22Posłaliśmy zaś z nimi naszego brata, którego wypróbowaliśmy wielokrotnie i w wielu sprawach, że jest rzetelny, a teraz [z powodu] wielkiej ufności względem was jeszcze bardziej oddany w swej rzetelności.

23Czy to więc jeśli chodzi o Tytusa, mojego współtowarzysza i współpracownika względem was, czy o naszych braci – są oni apostołami zgromadzeń, chwałą Chrystusa.

24Okażcie zatem wobec zgromadzeń dowód swojej miłości oraz naszej chluby względem was.

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →