Isaiah 42

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

← Chapter 41 Jump to: Chapter 43 →

1Oto mój sługa, popieram Go, mój wybrany, rozkosz mojej duszy. Złożyłem na Nim mego Ducha, On nada narodom prawo.

2Nie będzie krzyczał, nie będzie się unosił, nie da słyszeć na ulicach swego głosu.

3Trzciny nadłamanej nie dołamie, lnu tlącego się nie dogasi, w [imię] prawdy nada prawo.

4Nie ustanie, nie dozna załamania, dopóki nie utrwali na ziemi prawa – a Jego nauki wyczekują wyspy.

5Tak mówi Bóg, JHWH, który stworzył niebiosa i rozpostarł je, rozciągnął ziemię wraz z jej płodami, daje na niej ludziom tchnienie i ducha tym, którzy po niej chodzą.

6Ja, JHWH, powołałem Cię w sprawiedliwości i ująłem Cię za rękę, strzegę Cię i wyznaczam Cię do przymierza z ludem, na światło dla narodów,

7abyś otworzył oczy niewidzącym, wyprowadził więźniów z zamknięcia, z więzienia tych, którzy siedzą w ciemności.

8Ja, JHWH, takie jest moje imię, mojej chwały nie oddam nikomu ani mojej czci bożyszczom.

9Rzeczy [zapowiedziane] dawniej – oto nadeszły, a [teraz] ogłaszam Ja nowe; zanim wykiełkują, dam wam o nich usłyszeć.

10Śpiewajcie JHWH pieśń nową, psalm ku Jego czci – z krańców ziemi! Wy, płynący morzem, i to, co je napełnia, wyspy i ich mieszkańcy.

11Niech zawołają pustynia i jej miasta, osady zamieszkane przez Kedar! Niech wykrzykną mieszkańcy Seli, ze szczytu gór niech głośno zawołają!

12Niech przyznają JHWH chwałę i niech ogłaszają Jego cześć na wyspach!

13JHWH wyrusza jak bohater, niczym waleczny rycerz budzi zapał. Rzuca zew – tak! Grzmi [potężnie], nad swymi wrogami dowodzi przewagi!

14Milczałem od wieków, byłem cicho, wstrzymywałem się. [Lecz teraz] jak rodząca zacznę jęczeć, stękać oraz wzdychać!

15Spustoszę góry i pagórki, wszelką ich zieleń wysuszę, zamienię rzeki w mierzeje i mokradła osuszę.

16I poprowadzę niewidomych drogą, której nie znali, sprawię, że pójdą nieznanymi sobie ścieżkami, ciemne miejsce zamienię przed nimi w światło, wyboje w równinę – to są te rzeczy. Dokonam ich i od nich nie odstąpię.

17Odwrócą się tyłem, okryją się wstydem ci, którzy ufają bóstwu, ci, którzy mówią do odlewu: Wy jesteście naszymi bogami.

18Słuchajcie, wy głusi! A wy, ślepi, przejrzyjcie, aby widzieć!

19Kto jest ślepy, jeśli nie mój sługa, i głuchy jak mój posłaniec, którego posyłam? Kto jest ślepy jak Mnie poświęcony i ślepy jak sługa JHWH?

20Widziałeś wiele, lecz [na to] nie zważałeś, otwarte ma uszy, ale nie słucha.

21Zapragnął JHWH z powodu swej sprawiedliwości uczynić swe Prawo wielkim i sławnym.

22Lecz to jest lud złupiony i ograbiony, wszyscy oni popętani w lochach i pozamykani w więzieniach, [wystawieni] na łup – i nie ma, kto by ratował, [na] grabież – i nikt nie mówi: Oddaj!

23Kto między wami tego słucha? Zważa i słucha – na przyszłość?

24Kto wydał Jakuba grabieżcy, a Izraela łupieżcom? Czy nie JHWH? Przeciw Niemu zgrzeszyliśmy. Nie chcieli chodzenia Jego drogami i nie byli posłuszni Jego Prawu.

25I wylał na niego żar swojego gniewu i okrucieństwo wojny – rozgorzała wokół niego, lecz [tego] nie pojął, pożerała go, lecz nie brał sobie [tego] do serca.

← Chapter 41 Jump to: Chapter 43 →