1 Corinthians 13

Pashto 2023 (Afghan Pashto Bible)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1که چېرې زه د انسانانو او فرښتو په ژبو خبرې کوم، خو که د نورو سره مینه نه کوم، نو زه یوازې شرنګېدونکی زنګ او ډنګېدونکی ډول یم.

2که چېرې زه د خدای د پیغام رسولو توان ولرم او په ټولو پټو رازونو او ټول علم باندې پوهېږم او که چېرې داسې ایمان ولرم چې غرونه وخوځوم، خو که چېرې د نورو سره مینه ونه کړم، نو زه هېڅ شی نه یم.

3که چېرې زه خپل ټول مال او جایداد غریبانو ته ورکړم او خپل بدن قرباني کړم، خو که د نورو سره مینه نه کوم، نو ماته هېڅ ګټه نشته.

4مینه صبرناکه او مهربانه ده. په مینه کې بخیلي یا لافې وهل او غرور نشته،

5نه په کې بد چلند شته، نه په کې ځان خوښول شته، نه په کې تند مزاجي شته او نه په کې بدګماني شته.

6مینه په بدکارۍ نه خوشحالیږي، بلکې په رښتینولۍ خوشحالیږي.

7مینه په هرڅه کې صبر کوي، هېڅکله ایمان له لاسه نه ورکوي، په هرڅه باندې خپله هیله ساتي او هرڅه زغمي.

8مینه هېڅکله نه ختمیږي، خو د خدای پیغام رسول به پای ته ورسیږي، که څه هم په نا اشنا ژبو خبرې کول شته، خو هغه به هم پای ته ورسیږي او علم او پوهه به هم له منځه لاړه شي.

9ځکه چې زمونږ د علم او پوهې نعمت او د خدای د پیغام د رسولو توان نیمګړی دی،

10خو کله چې هرڅه کامل شي، نو بیا کوم څه چې کامل نه دي هغه به ورک شي.

11کله چې زه ماشوم وم، نو د ماشوم په شان مې خبرې کولې او د ماشوم په شان فکر مې درلود او د ماشوم په شان دلیل به مې وایه. کله چې زه لوی شوم، نو د ماشومتوب چلند مې پرېښود.

12ځکه اوس چې مونږ څه وینو، هغه راته لکه په ایینه کې د خړپړ تصویر په شان ښکاري، خو وروسته به یې بیا مخامخ ووینو. اوس چې زه په کوم څه باندې پوهېږم، هغه نیمګړي دي، خو بیا به یې په پوره توګه وپېژنم، لکه څنګه چې اوس خدای ما په پوره توګه پېژني.

13نو اوس ایمان، هیله او مینه درې واړه پاتې کیږي، خو په دوی کې مینه تر ټولو لویه ده.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →