2 Timothy 1

Tajik NT 1999

Jump to: Chapter 2 →

1Павлус, расули Исои Масеҳ бо хости Худо, аз рӯи ваъдаи ҳаёт, ки дар Масеҳ Исо аст,

2ба Тимотиюс, фарзанди азизам: файз, марҳамат ва осоиш аз ҷониби Худои Падар ва Худованди мо Масеҳ Исо бод.

3Шукргузорӣ менамоям Худоеро, ки аз аҷдоди худ бо виҷдони пок Ӯро ибодат мекунам, ҳангоме ки туро шабу рӯз пайваста дар дуоҳоям ба ёд меоварам.

4Пазмони дидори ту ҳастам, — дар ҳолате ки ашкҳои туро дар ёд дорам, — то аз шодӣ пур шавам,

5зеро имони бериёи туро, ки пештар дар бибият Лӯис ва модарат Авнико сокин буд, ба ёд меоварам ва дилпур ҳастам, ки он дар ту низ /сокин аст/.

6Аз ин сабаб ба ёди ту меоварам, ки он атои Худоро, ки ба воситаи гузоштани дастҳои ман дар туст, барафрӯзӣ;

7зеро Худо ба мо на рӯҳи тарсро, балки рӯҳи қувват ва муҳаббат ва парҳезгориро додааст.

8Пас, аз шаҳодат додан дар бораи Худованди мо ва аз ман, ки бандии Ӯ ҳастам, шарм накун, балки барои Инҷил дар қуввати Худо бо мо азоб каш,

9ки Ӯ моро наҷот додааст ва бо даъвати муқаддас хондааст, на мувофиқи амалҳои мо, балки аз рӯи нақшаи Худ ва он файзе ки ба мо аз замонҳои азал дар Масеҳ Исо ато шудааст,

10вале акнун ба воситаи зоҳир шудани Наҷотдиҳандаи мо Исои Масеҳ ошкор гардидааст, ки Ӯ маргро ҳеҷ кард ва ҳаёт ва бефаноиро ба воситаи Инҷил дурахшон намуд,

11ки барои он ман воиз ва расул ва муаллими халқҳо таъйин шудаам.

12Ва ба ин сабаб ман чунин азоб мекашам, лекин хиҷил намешавам, зеро медонам ба Кӣ имон овардаам, ва ман дилпур ҳастам, ки Ӯ қодир аст амонати маро то он рӯз нигоҳ дорад.

13Намунаи суханони солимро, ки аз ман шунидаӣ, бо имон ва муҳаббате ки дар Масеҳ Исо аст, пайравӣ намо.

14Он амонати некро ба воситаи Рӯҳулқудсе ки дар мо сокин аст, нигоҳ дор.

15Ту медонӣ, ки ҳамаи онҳое ки дар вилояти Осиё ҳастанд, маро тарк кардаанд; аз он ҷумла Фиҷелус ва Ҳармуҷанис.

16Худованд ба аҳли хонаи Анисифурус марҳамат намояд барои он ки ӯ чандин бор маро роҳат бахшид ва аз занҷирҳоям хиҷил нашуд,

17балки, ҳангоме ба Рум омад, бисёр маро ҷустуҷӯ намуда, ёфт.

18Худованд ба ӯ ато кунад, ки аз Худованд дар он рӯз марҳамат ёбад. Ва хизмати бисёреро, ки ӯ дар Эфесус кардааст, ту хубтар медонӣ.

Jump to: Chapter 2 →