2 Timothy 4

Tajik NT 1999

← Chapter 3 Jump to:

1Пас, туро дар ҳузури Худо ва Худованд Исои Масеҳ, ки зиндагон ва мурдагонро доварӣ мекунад, ба хотири зоҳир шудани Ӯ ва Подшоҳии Ӯ қасам медиҳам,

2ки каломро мавъиза кунӣ ва дар вақти муносиб ё номуносиб омода бошӣ, бо тамоми пурсабрӣ ва омӯзгорӣ сарзаниш, танбеҳ ва насиҳат кунӣ.

3Зеро замоне фаро мерасад, ки таълимоти солимро бардошт намекунанд, балки аз рӯи ҳавасҳои худ барои худ муаллимоне гирд меоваранд, ки суханонашон ба гӯшҳо хуш оянд;

4ва гӯшҳои худро аз ростӣ гардонда, ба афсонаҳо рӯ меоваранд.

5Аммо ту дар ҳама чиз ҳушёр бош, ба азоб тоб овар, кори башоратдиҳандаро ба ҷо овар ва хизмати худро иҷро намо.

6Зеро ман акнун қурбонии рехтанӣ мешавам, ва замони даргузаштанам фаро расидааст.

7Дар кашмакаши неке талош кардам, давишро анҷом додам, имонро нигоҳ доштам;

8ва акнун барои ман тоҷи росткорӣ омода гардидааст, ки онро Худованд, Довари одил, дар он рӯз ба ман медиҳад; ва на танҳо ба ман, балки низ ба ҳамаи онҳое ки зоҳир шудани Ӯро дӯст доштаанд.

9Саъю кӯшиш намо, ки ба зудӣ назди ман биёӣ.

10Зеро Димос давраи ҳозираро дӯст дошта, маро тарк кард ва ба Тасолуникӣ равона шуд; Крискис ба Ғалотия /рафт/, ва Титус ба Далмотия;

11танҳо Луқо бо ман аст. Марқусро гирифта бо худ биёр, зеро ба ман барои хизматам фоиданок аст.

12Ман Тихиқусро ба Эфесус фиристодам.

13Ҳангоми омаданат ҷомаеро, ки ман дар Трӯос назди Карпус мондаам, биёр, китобҳоро низ, хусусан навиштаҳои пӯстиро.

14Искандари мисгар ба ман бисёр бадӣ кард. Худованд сазои корҳояшро диҳад.

15Ту низ аз ӯ эҳтиёт шав, зеро ӯ ба суханони мо сахт муқобилат кард.

16Ҳангоми ҳимояи аввалинам ҳеҷ кас тарафи маро нагирифт, балки ҳама маро тарк карданд. Бигзор ин барояшон гуноҳ ҳисоб нашавад!

17Аммо Худованд ёри ман буд ва ба ман қувват дод, то ба воситаи ман мавъиза ба анҷом расад ва ҳамаи халқҳо онро шунаванд; ва ман аз даҳони шер раҳо шудам.

18Ва Худованд маро аз ҳар кори бад халосӣ дода, барои Подшоҳии Осмонии Худ нигоҳ медорад. Ӯро то абад ҷалол бод. Омин.

19Ба Приска ва Акило ва аҳли хонаи Анисифурус салом расон.

20Арастус дар Қуринтус монд; ва Труфимусро дар Милитус бемор вогузоштам.

21Саъю кӯшиш намо, ки пеш аз зимистон биёӣ. Авбулус ва Пудис ва Линус ва Клавдия ва ҳамаи бародарон ба ту салом мерасонанд.

22Худованд Исои Масеҳ бо рӯҳи ту бод. Файз бо шумо бод. Омин.

← Chapter 3 Jump to: