Colossians 1

Tajik NT 1999

Jump to: Chapter 2 →

1Павлус, ки бо хости Худо расули Исои Масеҳ аст, ва бародар Тимотиюс

2ба муқаддасон ва бародарони бовафо дар Масеҳ, ки дар Кулассо мебошанд: файз ва осоиш аз ҷониби Худо, Падари мо, ва Худованд Исои Масеҳ бар шумо бод.

3Мо ҳамеша ҳангоми дуо барои шумо Худо ва Падари Худованди мо Исои Масеҳро шукр мегӯем,

4пас аз шунидани овозаи он имоне ки шумо ба Масеҳ Исо ва он муҳаббате ки ба ҳамаи муқаддасон доред,

5ба хотири умеде ки бароятон дар осмон нигоҳ дошта мешавад, ки дар бораи он шумо пештар дар каломи ростӣ, яъне дар Инҷил шунидаед,

6ки он ба шумо, чунон ки ба тамоми ҷаҳон низ расидааст, ва он самар мебахшад ва афзоиш меёбад, чунон ки дар миёни шумо низ аз он рӯзе ки файзи Худоро шунидаед ва дар ростӣ донистаед,

7чунон ки аз Эпафрос таълим гирифтаед, ки ӯ ҳамкори азизи мо ва хизматгузори бовафои Масеҳ барои шумост,

8ва ӯ моро аз муҳаббати шумо, ки дар Рӯҳ аст, огоҳ кардааст.

9Бинобар ин мо низ аз он рӯзе ки инро шунидаем, барои шумо дуо ва илтимосро бас намекунем, то шумо аз дониши хости Ӯ дар ҳар ҳикмат ва фаҳми рӯҳонӣ пур шавед,

10ба тавре ки шоистаи Худованд рафтор намуда, аз ҳар ҷиҳат ба Ӯ писанд оед, ва дар ҳар кори нек самар диҳед, ва дар дониши Худо нашъунамо ёбед,

11ва мувофиқи қудрати ҷалоли Ӯ бо тамоми қувват пурзӯр шавед, то бо шодӣ дорои ҳар сабр ва тоқат бошед,

12ва Падарро шукргузорӣ намоед, ки Ӯ моро ба мероси муқаддасон дар нур шарик гардондааст,

13ва Ӯ моро аз қудрати торикӣ халосӣ дода, ба Подшоҳии Писари дӯстдоштаи Худ гузарондааст,

14ки дар Ӯ мо бозхарид шудаем, яъне бахшоиши гуноҳҳоро пайдо кардаем.

15Ӯ сурати Худои нонамоён ва нахустзода бар тамоми офариниш аст,

16чунки ҳама чиз дар осмон ва бар замин, ҳар чизи намоён ва нонамоён, дар Ӯ офарида шудааст: хоҳ тахтҳо, хоҳ фармонравоиҳо, хоҳ сарвариҳо ва хоҳ қудратҳо, ҳамааш ба воситаи Ӯ ва барои Ӯ ба вуҷуд оварда шудааст;

17ва Ӯ пеш аз ҳама чиз аст, ва ҳама чиз дар Ӯ вуҷуд дорад.

18Ва Ӯ сари бадан, яъне /сари/ ҷамоат аст; Ӯ ибтидо ва нахустзода аз мурдагон аст, то ки дар ҳама чиз Ӯ аввалин бошад;

19зеро хушнудии /Худо/ дар ин буд, ки бо ҳамаи пуррагии Худ дар Ӯ сокин бошад,

20ва ба воситаи Ӯ ҳама чизро бо Худ оштӣ дода, бо хуни салиби Ӯ осоишро падид оварад, яъне он чиро, ки бар замин аст, ва он чиро, ки дар осмон аст, ба воситаи Ӯ /оштӣ диҳад/.

21Ва шуморо, ки замоне ба сабаби майл ба корҳои бад бегона ва душман будед,

22ҳоло дар бадани ҷисмонии Ӯ ба воситаи марги Ӯ оштӣ додааст, то шуморо назди Худ муқаддас ва бе айбу нуқсон ҳозир кунад,

23фақат ба шарте ки шумо дар имон пойдор ва устувор бошед ва аз умеди Инҷил, ки шунидаед, ҷудо нашавед, ки он ба тамоми офаридаҳои зери осмон мавъиза карда шудааст, ва ман, Павлус, хизматгузори он гардидаам.

24Акнун дар азобҳои худ барои шумо шодмонам ва камии душвориҳои Масеҳро дар ҷисми худ барои бадани Ӯ, ки ҷамоат аст, пур мекунам,

25ки ман хизматгузори он гардидаам мувофиқи коргузории Худо, ки барои шумо ба ман ато шудааст, то мавъизаи каломи Худоро ба ҷо оварам,

26яъне он сирро, ки асрҳои аср аз наслҳо ниҳон буд ва ҳоло ба муқаддасони Ӯ ошкор шудааст.

27Худо хост ба онҳо шиносонад, ки чист сарвати ҷалоли ин сир дар миёни халқҳо, ки он Масеҳ дар шумо ва умеди ҷалол аст;

28ва Ӯро мо мавъиза намуда, ба ҳар кас насиҳат медиҳем ва ба ҳар кас бо ҳар ҳикмат ёд медиҳем, то ҳар касро дар Масеҳ Исо комил гардонда ҳозир кунем;

29барои ҳамин ҳам ман меҳнат мекунам ва бо таъсири /қуввати/ Ӯ, ки дар ман бо қудрат амал мекунад, ҷидду ҷаҳд менамоям.

Jump to: Chapter 2 →