Colossians 4

Tajik NT 1999

← Chapter 3 Jump to:

1Эй хоҷагон, ба ғуломони худ одилона ва боинсофона рафтор кунед, ва донед, ки шумо низ Хоҷае дар осмон доред.

2Доимо бо дуо машғул бошед ва дар он бо шукргузорӣ бедор бошед;

3барои мо ҳамчунин дуо гӯед, то Худо дари каломро ба мо воз кунад, ки сирри Масеҳро, ки ман барояш бандӣ ҳастам, баён намоем,

4то онро ончунон аён созам, ки баён карданам лозим аст.

5Фурсатро ғанимат дониста, бо онҳое ки берун /аз ҷамоатанд/, бо ҳикмат рафтор кунед.

6Бигзор сухани шумо ҳамеша пурфайз ва намакин бошад, то донед, ки ба ҳар кас чӣ гуна ҷавоб диҳед.

7Аз тамоми саргузашти ман шуморо Тихиқус хабардор хоҳад кард. Ӯ бародари азиз ва хизматгузори бовафо ва ҳамкори ман дар Худованд аст.

8Ва ӯро маҳз барои он назди шумо фиристодам, ки аз аҳволатон хабар гирад ва дилҳоятонро тасаллӣ диҳад.

9Ӯ ҳамроҳи бародари бовафо ва азиз Онисимус аст, ки аз байни шумост. Онҳо шуморо аз ҳамаи корҳои ин ҷо хабардор хоҳанд кард.

10ристархус, ки ҳамроҳи ман дар ҳабс аст, ба шумо салом мерасонад, ва Марқус, амакбачаи Барнаббо, — ки шумо дар бораи ӯ фармудаҳо гирифтаед: агар наздатон биёяд, ӯро пазироӣ кунед, —

11ҳамчунин Исо, ки лақабаш Юстус аст; танҳо онҳо ҳамкоронанд барои Подшоҳии Худо аз аҳли хатна; онҳо сабаби тасаллии ман шудаанд.

12Эпафрос ба шумо салом мерасонад, ки ӯ аз байни шумо ва бандаи Масеҳ аст, ва ҳамеша барои шумо дар дуоҳои худ ҷидду ҷаҳд менамояд, то шумо комил буда ва аз тамоми хости Худо дилпур шуда, истодагарӣ кунед.

13Ва ман дар бораи ӯ гувоҳӣ медиҳам, ки ӯ барои шумо ва барои онҳое ки дар Лоудикия ва дар Ҳиропулис мебошанд, бисёр меҳнат мекунад.

14Луқо, табиби маҳбуб, ва Димос ба шумо салом мерасонанд.

15Ба бародарон дар Лоудикия, ба Нимфос ва ба ҷамоате ки дар хонаи ӯст, салом расонед.

16Пас аз он ки ин нома дар миёни шумо хонда шуд, коре кунед, ки он дар ҷамоати Лоудикия низ хонда шавад; ва номаеро, ки аз Лоудикия аст, шумо низ хонед.

17Ба Архипус гӯед: “Бохабар бош, то он хизматеро, ки дар Худованд ба ӯҳдаи худ гирифтаӣ, ба ҷо оварӣ”.

18Ман, Павлус, бо дасти худ салом мерасонам. Занҷирҳои маро дар хотир дошта бошед. Файз бо шумо бод, омин.

← Chapter 3 Jump to: