1 Peter 1

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

Jump to: Chapter 2 →

1เปโตรผู้เป็นอัครสาวกของพระเยซูคริสต์ ฝากจดหมายมายังคนเหล่านั้นซึ่งพระเจ้าได้ทรงเลือกไว้, ที่กระจัดกระจายไปอยู่มณฑลปนโต, มณฑลฆะลาเตีย, มณฑลก้ปปะโดเกีย, มณฑลอาเซีย, และมณฑลบิตุเนีย,

2ซึ่งทรงเลือกไว้แล้วตามที่พระบิดาเจ้าได้ทรงล่วงรู้ไว้ก่อน, โดยพระวิญญาณได้ทรงชำระ, ให้บังเกิดความนบนอบเชื่อฟัง, และให้รับการประพรมด้วยพระโลหิตของพระเยซูคริสต์ ขอให้พระคุณและสันติสุขบังเกิดทวีคูณแก่ท่านทั้งหลายเถิด

3จงสรรเสริญพระเจ้าคือพระบิดาแห่งพระเยซูคริสต์เจ้าของเรา, ผู้ได้ทรงพระมหากรุณาแก่เราโปรดให้เราบังเกิดใหม่, ให้มีความหวังใจอันมีชีวิตอยู่ โดยทรงบันดาลให้พระเยซูคริสต์เป็นขึ้นมาจากตายแล้ว,

4คือได้โปรดให้รับมฤดกซึ่งไม่รู้เปื่อยเน่า, อันปราศจากมลทิน, และที่จะหาร่วงโรยไปไม่, ซึ่งทรงเตรียมไว้ในเมืองสวรรค์สำหรับท่านทั้งหลาย,

5ผู้ที่ฤทธิ์เดชของพระเจ้าได้ทรงรักษาไว้โดยความเชื่อให้ถึงความรอด ซึ่งทรงจัดไว้พร้อมจะได้ปรากฏในเวลาที่สุด.

6ในความรอดนั้นท่านทั้งหลายมีใจชื่นชมยินดีมากมาย, ถึงแม้ว่าเดี๋ยวนี้จำเป็นท่านจะต้องทนยากลำบากสักหน่อยหนึ่งด้วยการทดลองต่างๆ,

7เพื่อการลองดูความเชื่อของท่าน, ที่ประเสริฐยิ่งกว่าทองคำที่ต้องเสียไป ถึงแม้ว่าทองคำนั้นลองด้วยไฟแล้ว, จะได้เป็นเหตุให้เกิดความสรร เสริญสง่าราศีและเกียรติยศ ในเวลาที่พระเยซูคริสต์จะเสด็จมาปรากฏ

8คือพระองค์ผู้ที่ท่านทั้งหลายยังไม่ได้เห็น แต่ท่านยังรักพระองค์อยู่ แม้ท่านไม่เห็นพระองค์เดี๋ยวนี้, แต่โดยความเชื่อท่านยังมีใจยินดีมาก ด้วยความยินดีอันเหลือล้นและประกอบด้วยสง่าราศีแล้ว

9ท่านทั้งหลายก็รับเหตุผลซึ่งเกิดแก่ความเชื่อของท่าน. คือว่าซึ่งให้วิญญาณจิตต์ของท่านรอด

10พวกผู้พยากรณ์ก็ได้อุสส่าห์สืบค้นหาในความรอดนั้น. และได้พยากรถึงพระคุณซึ่งจะบังเกิดแก่ท่านทั้งหลาย และสืบค้นหาเวลาซึ่งพระวิญญาณของพระคริสต์ผู้สถิตอยู่ในเขาได้ทรงสำแดงนั้น

11จะเป็นเมื่อใดหรือเวลาอย่างไร, เมื่อพระวิญญาณนั้นได้ตรัสพยากรถึงความทุกข์ทรมานของพระคริสต์ และถึงสง่าราศีที่จะมาภายหลังความทุกข์ทรมานนั้น

12ก็ทรงโปรดสำแดงให้พวกผู้พยากรณ์นั้นทราบว่า, ที่ท่านเหล่านั้นได้ปรนนิบัติในเหตุการณ์ทั้งปวงนั้น ก็ไม่ใช่สำหรับพวกเขาเอง. แต่สำหรับเราทั้งหลาย. บัดนี้คนเหล่านั้นที่ประกาศกิตติคุณแก่ท่านทั้งหลาย ก็ได้กล่าวสิ่งเหล่านั้นแก่ท่านแล้ว

13โดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่ทรงโปรดประทานลงมาจากสวรรค์ และพวกทูตสวรรค์ก็มีความปรารถนาจะพิจารณาดูในเหตุการณ์เหล่านั้น

14เหตุฉะนั้นท่านทั้งหลายจงคาดเอวจิตต์ใจของตนไว้ให้ดี, และจงระวังระไว ตั้งความหวังใจในพระคุณให้มั่นคง, คือพระคุณซึ่งจะทรงโปรดให้มีแก่ท่านทั้งหลาย ในเวลาที่พระเยซูคริสต์จะเสด็จมาปรากฏ

15ดุจดังเป็นบุตรที่เชื่อฟัง, และไม่ประพฤติตามลำพังใจปรารถนาเช่นแต่ก่อน เมื่อท่านทั้งหลายยังเป็นคนโง่อยู่

16แต่พระองค์ผู้ได้ทรงเรียกท่านทั้งหลายนั้นบริสุทธิ์ฉันใด ท่านทั้งหลายจงเป็นคนบริสุทธิ์ในบรรดาการประพฤติทุกอย่างด้วยฉันนั้น

17เพราะว่ามีคำเขียนไว้แล้วว่า. ท่านทั้งหลายจงเป็นคนบริสุทธิ์, เพราะเราเป็นผู้บริสุทธิ์.

18และถ้าท่านอธิษฐานขออย่างที่ขอพระบิดา ผู้ได้ทรงพิพากษาตามการประพฤติของทุกคน และหาได้ทรงเห็นแก่หน้าคนใดไม่เลย, เวลาที่ท่านทั้งหลายอาศัยอยู่ในโลกนี้ จงประพฤติด้วยความเกรงกลัว

19โดยรู้ว่าไม่ได้ทรงไถ่ท่านทั้งหลายออกจากการประพฤติตามความโง่ ซึ่งท่านได้เรียนมาจากบรรพบุรุษนั้น ด้วยสิ่งของที่จะเปื่อยเน่าไป คือเงินและทอง

20แต่ทรงไถ่ด้วยโลหิตอันมีราคามาก. คือพระโลหิตของพระคริสต์. เหมือนเลือดของลูกแกะที่ปราศจากพิการและด่างพร้อย.

21แท้จริงพระเจ้าได้ทรงดำริพระคริสต์นั้นไว้ก่อนแรกทรงสร้างโลก แต่พระคริสต์ได้ทรงปรากฏขึ้นในเวลาที่สุดนี้ เพราะเห็นแก่ท่านทั้งหลาย.

22ผู้เป็นผู้เชื่อในพระเจ้าโดยพระองค์นั้น, พระเจ้าได้ทรงบันดาลให้พระองค์เป็นขึ้นมาจากตาย, และได้ทรงประทานสง่าราศีให้แก่พระองค์, เพื่อความเชื่อและความหวังใจของท่านทั้งหลายจะได้ฝังอยู่ในพระเจ้า

23โดยเหตุที่ท่านทั้งหลายได้ชำระจิตต์ใจของตนแล้ว ด้วยเชื่อฟังความจริง จนมีใจรักพวกพี่น้องด้วยความรักอันแท้, ท่านทั้งหลายจงรักซึ่งกันและกันเป็นอันมากด้วยน้ำใสใจจริง

24ด้วยว่าท่านทั้งหลายได้บังเกิดใหม่, ไม่ใช่จากพืชที่จะเปื่อยเน่าเสีย, แต่จากพืชอันไม่รู้เปื่อยเน่า, คือด้วยพระคำของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่และทรงตั้งดำรงอยู่เป็นนิตย์

25เพราะว่า บรรดาเนื้อหนังเป็นเหมือนต้นหญ้า. และบรรดาสง่าราศีของมนุษย์เป็นเหมือนดอกหญ้า. ต้นหญ้านั้นก็เหี่ยวแห้งไป. และดอกมันก็รวงโรยเสียไป แต่ว่าพระคำของพระเจ้าดำรงอยู่เป็นนิตย์. นี่แหละคือข้อความแห่งข่าวประเสริฐซึ่งได้นำมาประกาศให้ท่านทั้งหลายทราบ

Jump to: Chapter 2 →