1 Peter 5

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 4 Jump to:

1เหตุฉะนั้นข้าพเจ้าจึงตักเตือนผู้ปกครองท่ามกลางท่านทั้งหลาย ข้าพเจ้าก็เป็นผู้ปกครองคนหนึ่งด้วย, และเป็นพะยานถึงความทุกข์ทรมานของพระคริสต์, และมีส่วนรับสง่าราศีที่จะมาปรากฏภายหลัง

2จงเลี้ยงฝูงแกะของพระเจ้าที่อยู่ท่ามกลางท่าน, เอาใจใส่ดูแล, ไม่ใช่ด้วยขืนใจทำ, แต่ทำด้วยความเต็มใจตามน้ำพระทัยของพระเจ้า ไม่ใช่ด้วยเห็นแก่ทรัพย์สิ่งของอันเป็นมลทิน, แต่ด้วยใจเลื่อมใส

3และไม่ใช่เหมือนเป็นเจ้านายที่ข่มขี่ผู้ที่อยู่ใต้อำนาจ, แต่เหมือนเป็นแบบอย่างแก่ฝูงแกะนั้น.

4และเมื่อผู้เลี้ยงใหญ่นั้นจะเสด็จมาปรากฏ, ท่านทั้งหลายจะรับสง่าราศีเป็นมงกุฎที่ร่วงโรยไม่ได้เลย.

5เหมือนเช่นนั้นแหละ ท่านทั้งหลายที่มีอายุอ่อนกว่าจงฟังคำของผู้ปกครอง อันที่จริงให้คนทั้งปวงคาดเอวไว้ด้วยความถ่อมใจ, ในกุารปฏิบัติต่อกันและกัน ด้วยว่าพระเจ้าทรงต่อสู้คนเหล่านั้นที่ถือตัวจองหอง, แต่พระองค์ทรงประทานพระคุณแก่คนทั้งหลายที่ถ่อมใจลง

6เหตุฉะนั้นท่านทั้งหลายจงถ่อมใจลงใต้พระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ของพระเจ้า, เพื่อพระองค์จะได้ทรงยกท่านขึ้นในเวลาอันควร.

7บรรดาความกะวนกะวายของท่านจงฝากไว้กับพระองค์, เพราะว่าพระองค์ย่อมทรงระลึกถึงและรักษาท่านทั้งหลาย.

8ท่านทั้งหลายจงเป็นคนใจหนักแน่น, จงระวังระไวให้ดีด้วยว่าศัตรูของท่านคือมาร ดุจสิงห์โตคำรามแผดเสียงร้องน่ากลัว ก็เที่ยวไปเสาะแสวงหาคนที่มันจะกัดกินได้.

9จงต่อสู้กับศัตรูนั้นด้วยตั้งใจมั่นคงในความเชื่อ, โดยรู้อยู่ว่า ความยากลำบากอย่างนั้นก็มีแก่พวกพี่น้องทั้งหลายของท่านที่อยู่ในโลกเช่นเดียวกัน.

10และพระเจ้าผู้ประกอบบริบูรณ์ด้วยบรรดาพระคุณ, ผู้ได้ทรงเรียกให้ท่านทั้งหลายเข้าในสง่าราศีนิรันดรในพระเยซูคริสต์, ครั้นท่านทั้งหลายทนทุกข์อยู่หน่อยหนึ่งแล้ว, พระองค์เองจะทรงโปรดให้ท่านทั้งหลายถึงที่สำเร็จ, ให้ตั้งมั่นคง, และให้ท่านมีกำล้งมากขึ้น.

11จงถวายไอศวรรยานุภาพแก่พระองค์นั้นสืบๆ ไปเป็นนิตย์. อาเมน

12ข้าพเจ้าได้เขียนย่อๆ ฝากมายังท่านทั้งหลายโดยซีละวาโนพี่น้องอันสัตย์ซื่อของเรา. ข้าพเจ้าเตือนสติท่านและเป็นพะยานแก่ท่านว่า พระคุณนั้นเป็นพระคุณอันเที่ยงแท้ของพระเจ้า ท่านทั้งหลายจงตั้งมั่นคงอยู่ในพระคุณนั้นเถิด.

13คริสตจักรที่เมืองบาบิโลนที่ทรงเลือกไว้พร้อมกับท่านทั้งหลาย ก็ฝากคำคำนับมายังท่าน และมาระโกบุตรของข้าพเจ้าก็ฝากคำคำนับมายังท่านด้วย.

14จงทักทายปราศรัยซึ่งกันและกันด้วยอาการจุบอันเป็นที่สำแดงความรัก ขอให้สันติสุขดำรงอยู่กับท่านทั้งหลายที่อยู่ในพระคริสต์

← Chapter 4 Jump to: