1 Peter 3

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1ฝ่ายท่านทั้งหลายที่เป็นภรรยา จงยอมฟังคำสามีของตนเช่นเดียวกัน, เพื่อว่าถ้าสามีคนใดไม่เชื่อฟังพระคำของพระเจ้า, กิริยาการประพฤติของภรรยาก็จะได้เป็นที่ชักนำเขามานอกจากพระคำของพระเจ้านั้น,

2คือเมื่อเขาได้เห็นการประพฤติของภรรยา ซึ่งปราศจากราคีและมีใจยำเกรงด้วย.

3การประดับกายของภรรยานั้น อย่าให้เป็นอย่างภายนอก คือถักผมเกล้ามวย, และใส่ปักเครื่องทองคำ, และนุ่งห่มเสื้อผ้าสวยงาม

4แต่จงให้เป็นอย่างที่ซ่อนไว้ในใจ, เป็นเครื่องประดับซึ่งไม่รู้เปื่อยไป, คือจิตต์ใจอ่อนสุภาพและสงบเสงี่ยม, ซึ่งเป็นสิ่งที่มีค่ามากจำเพาะพระเนตรพระเจ้า.

5ด้วยว่าพวกผู้หญิงบริสุทธิ์ครั้งโบราณนั้นที่ได้ไว้ใจในพระเจ้า ก็ย่อมได้แต่งกายและน้อมฟังสามีของตนเองอย่างนี้แหละ

6เช่นอย่างนางซาราได้น้อมฟังอับราฮามเรียกท่านว่านาย. ถ้าท่านทั้งหลายได้ประพฤติดีและไม่มีความสะดุ้งกลัวประการใด, ท่านก็เป็นบุตรีของนางนั้น

7ฝ่ายท่านทั้งหลายที่เป็นสามีก็เหมือนกัน, จงอยู่กินกับภรรยาโดยใช้ความรู้ จงให้เกียรติยศแก่ภรรยาเหมือนหนึ่งเป็นภาชนะที่อ่อนแอกว่า, และเหมือนเป็นคู่รับมฤดกพระคุณแห่งชีวิตด้วยกัน เพื่อจะได้ไม่มีสิ่งหนึ่งสิ่งใดชัดขวางคำอธิษฐานของท่าน

8ในที่สุดท่านทั้งหลายจงเป็นใจเดียวกัน, มีใจเมตตาซึ่งกันและกัน, จงรักใคร่กันดุจดังพี่น้องจงมีใจเอ็นดูและมีใจอ่อนสุภาพ

9อย่ากระทำการร้ายตอบแทนการร้าย, อย่าด่าตอบแทนคำด่า, แต่จงอวยพรแก่เขาต่างหาก ด้วยว่าได้ทรงเรียกท่านเพราะเหตุนั้น, เพื่อท่านจะได้รับพระพรเป็นมฤดก.

10เพราะว่า ถ้าผู้ใดจะรักชีวิต และปรารถนาที่จะเห็นวันทั้งหลายที่ประกอบด้วยความสุขสำราญ, ก็ให้ผู้นั้นตัดลิ้นของตนให้ปราศจากความชั่ว, และห้ามริมฝีปากไม่ให้พูดเป็นอุบายล่อลวง

11และให้คนนั้นบ่ายหน้าหนีจากการชั่วและให้ประพฤติการดี ให้เขาแสวงหาสันติสุขและติดตามสันติสุขนั้น.

12ด้วยว่าพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเห็นคนชอบรรรม, และพระกรรณของพระองค์ได้สดับคำอษิษฐานของเขา, แต่ว่าพระพักตรของพระองค์ทรงตั้งต่อสู้คนทั้งหลายที่กระทำการชั่ว

13ถ้าท่านทั้งหลายใฝ่ใจประพฤติการดี, ใครผู้ใดจะทำร้ายแก่ท่านได้?

14แต่ถ้าท่านทั้งหลายต้องถูกการร้ายเพราะเหตุประพฤติการชอบธรรม, ท่านก็เป็นสุข อย่ากลัวคำขู่ของเขา, และอย่าคิดวิตกเลย

15แต่ในใจของท่าน จงเคารพพระคริสต์ถือเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า จงเตรียมใจไว้ให้พร้อม, เพื่อท่านจะสามารถตอบแก่ทุกคนที่ถามท่านว่า ท่านมีความหวังใจเช่นนี้ด้วยเหตุผลประการใด. แต่ว่าจงตอบด้วยใจสุภาพและด้วยใจยำเกรง,

16มีใจวินิจฉัยผิดและชอบอันดีเพื่อในข้อความที่เขาทั้งหลายได้พูดใส่ร้ายท่าน, เขาที่ใส่ร้ายการประพฤติดีของท่านในพระคริสต์ จะได้มีความละอาย.

17เพราะซึ่งท่านจะต้องทนทุกข์เพราะประพฤติการดี ก็ดีกว่าจะต้องทนอยู่เพราะประพฤติการชั่ว, ถ้าเป็นที่ชอบพระทัยพระเจ้าอย่างนั้น.

18ด้วยว่าพระคริสต์ก็ต้องทรงทนทุกข์ทรมานมาครั้งเดียวเพราะความผิดด้วยเหมือนกัน, คือพระองค์ผู้ชอบธรรมเพื่อผู้ไม่ชอบธรรม, เพื่อจะได้นำเราทั้งหลายไปถึงพระเจ้า พระองค์จึงได้มรณาในเนื้อหนัง. แต่ทรงชีวิตเป็นขึ้นในวิญญาณ

19พระองค์จึงได้เสด็จไปในวิญญาณนั้น ประกาศแก่บรรดาวิญญาณที่ติดคุกอยู่,

20ซึ่งแต่ก่อนไม่ได้เชื่อฟัง. คราวเมื่อพระเจ้าทรงโปรดงดโทษไว้นาน, คือครั้งโนฮา, เมื่อท่านกำลังจัดแจงต่อนาวา, ในนาวานั้นได้รอดจากน้ำน้อยคนคือแปดคน.

21เช่นนั้นแหละบัดนี้ พิธีบัพติศมาก็เป็นที่รอดแก่เราทั้งหลาย, ไม่ใช่ด้วยชำระราคีแห่งเนื้อหนัง, แต่โดยให้มีใจวินิจฉัยผิดและชอบอันดีจำเพาะพระเจ้า, โดยซึ่งพระเยซูคริสต์ได้ทรงเป็นขึ้นมาจากตาย.

22พระองค์ได้เสด็จเข้าในสวรรค์แล้ว, และสถิตอยู่เบื้องขวาพระหัตถ์ของพระเจ้า พวกทูตสวรรค์และผู้มีอำนาจและผู้มีฤทธิ์เดชทั้งหลายทรงมอบไว้ให้อยู่ใต้อำนาจของพระองค์แล้ว

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →